فرشتگان هم نامهربان می شوند!

حسین پیروزفرد پرستار بیمارستان بنت الهدای مشهد می گوید پرستاران مشکلات فراوانی دارند که بر اخلاق آنها تاثیر منفی خواهد گذاشت.
او معتقد است اصلا نباید شغل پرستاری را با پول مقایسه کرد زیرا اگر این مقایسه انجام شود به این نتیجه خواهید رسید که پرستارها تقریبا مجانی کار می کنند. به گفته او پرستاری که با مبلغی در حدود 5/4 تا 5 میلیون تومان توانسته است از دانشگاه آزاد فارغ التحصیل شود و پس از آن هم به دنبال پارتی و رابطه و با دردسرهای فراوان مشغول به کار شود، حقوقی معادل 130 هزار تومان می گیرد که اگر عاشق کارش نباشد به این حس می رسد که کاش درس نخوانده بودم و شهریه دانشگاهم را در بانک گذاشته و ماه به ماه بدون دردسر با اندکی تفاوت قیمت سود پولم را می گرفتم.
پرستاری که مجبور باشد 2 یا 3 شیفت کار کند و از خواب شب خود بزند و در عین حال خلق و خوی خود را هم حفظ کند باید خیلی خیلی صبور باشد.
علاوه بر این ، از آنجا که شیفتهای کاری پرستاران 6ساعته است ولی آنها موظفند که طبق قانون کار، روزی 7ساعت و 20 دقیقه کار کنند، مجبور می شوند برای جبران یک ساعت و 20 دقیقه کسر کاری شان جمعه ها یا روزهای تعطیل هم کار کنند که همین باعث می شود پرستاری شغلی بدون تعطیلی باشد.
پیروزفرد در عین حال معتقد است پرستاران برای رضای خدا کار می کنند و اکثر آنها به این باور رسیده اند که دعای مریض در حق آنها اجابت می شود. آنها اعتقاد دارند گره گشایی از کار خلق و کار برای افراد مستمند و نیازمند ثواب فراوانی دارد و به فکر افزودن بر اندوخته های معنوی خود هستند.
بنفشه ضیائی ، مدیر پرستاری بیمارستان 17 شهریور مشهد که پرستاری صبور و با سابقه است با عنوان این مطلب که به شغلی که دارد بسیار علاقه مند است می گوید پرستاران هم انسان هستند و ناخودآگاه تحت تاثیر درد و رنج بیمارشان قرار می گیرند.
به نظر او هنوز جامعه ما نتوانسته است جایگاهی مناسب برای شغل پرستاری ایجاد کند و این حرفه را جزو کارهای سخت و زیان آور بشناسد؛ در حالی که پرستاران با انواع مواد شیمیایی ، امراض مختلف ، کمردرد، واریس، آلودگی های صوتی و... سروکار دارند که باعث سختی کارشان می شود.
علاوه بر این شیفتهای فشرده و اضافه کاری های زیاد و شب کاری ها همگی دست به دست هم می دهند تا روحیه این افراد را تضعیف کنند.
ضیائی نوع بخشی را که پرستار در آن کار می کند یکی از عوامل تاثیرگذار روحی می داند. در بخش زایمان با تولد هر نوزاد امیدی تازه در روحیه پرستارها دمیده می شود، در حالی که در بخش سرطان و عفونی، پرستاران همواره با ناامیدی روبه رو هستند.
او عدم امنیت شغلی را هم یکی دیگر از دلایل بداخلاقی برخی پرستاران بر می شمارد و عنوان می کند که اگر برای پرستاری در محیط کارش اتفاقی بیفتد از هیچ جا حمایت نمی شود. عدم هماهنگی دستمزد با نوع کار و اختلاف دریافتی آنها با پزشکانی که پا به پایشان فعالیت می کنند، از دلایل دیگری است که وی به آنها اشاره می کند.
در عین حال ، ضیائی معتقد است که خداوند توفیقی را شامل حال او کرده است که بتواند لحظاتی را برای خودش کار کند و بر اندوخته های آخرتش بیفزاید. مریم ح، پرستار متاهلی است که در بخش اورژانس یکی از بیمارستان های تهران مشغول به کار است.
او که 2سال سابقه کار دارد با پایه حقوق 137 هزارتومان و دریافتی 125 هزارتومان به کارش ادامه می دهد. او می گوید که خانمهای پرستاری که متاهل هم باشند، مشکلات خاص خود را دارند که گرچه سعی می کنند مشکلات خانوادگی را همراه خود به محل کارشان نیاورند اما باز هم با وجود فشار کاری بسیار زیاد و کمبود نیرو و اضافه کاری های اجباری و بیدار ماندن های شبانه و تحمل دوری از همسر و بچه باید به بیمارشان رسیدگی کنند و در عین حال خوش اخلاق هم باشند.
مریم بهزادپور، پرستار دیگری است که در تهران کار می کند. به گفته او چنین پرستارانی در محیط کاری او وجود ندارند اما ساعت کاری خسته کننده و فشار کاری زیاد و در عین حال، حقوق و مزایای خیلی کم را عامل بدخلقی برخی پرستاران بر می شمارد.
او عاشق کارش است و می گوید از نظر من مریض احتیاج به حمایت روحی و روانی پرستارها دارد اما در اکثر موارد، همراهان مریض عامل عصبانیت پرستارها هستند زیرا مدام از پرستارها می خواهند برای هر مشکل کوچکی بر سر تخت بیمارستان حاضر شوند که همین امر ممکن است مانع از رسیدگی آن پرستار به بیمار اورژانسی دیگری شود که نیاز مبرمی به او دارد.


بدخلقی پرستاران از دید مدیران

محمد شریفی مقدم، معاون پشتیبانی سازمان نظام پرستاری کشور، پرستاری را دومین شغل سخت پس از معدن می شمارد و می گوید: بیماری که پرستار با او سرو کار دارد، فردی است که همراه خود اضطراب و تشویش و نگرانی درباره آینده و خانواده اش را به بیمارستان می آورد و علاوه بر آن بیمارانی که کم بضاعت تر هستند و به بیمارستان های دولتی مراجعه می کنند، نگران تهیه مخارج هستند و این که شاید به علت مریضی از کار بیفتند.
ارباب رجوع بیمارستان ها و پرستاران ، افرادی با آستانه تحمل پایین هستند که از پرستار خود انتظار دارند رفتاری بسیار خوب داشته باشند و تحمل کوچکترین بی اعتنایی را از طرف او ندارند. شریفی نیا فضای کار پرستاران را فضایی غمناک توصیف می کند که شادابی ندارد.
پرستاری که به طور مداوم در چنین محیطی کار می کند بسختی می تواند روحیه خود را حفظ کند. وی عنوان می کند که شب کاری ریتم بیولوژیک را به هم می زند و این مشکل دیگر پرستاران است. حقوق پایین پرستاران که تا به حال جزو پایین ترین حقوق ها بوده است ، از عوامل دیگری است که شریفی نیا مطرح می کند.
به اعتقاد او باوجود تمام عواملی که در بالا ذکر شد، باز هم همکاران او سعی می کنند تحمل زیادی داشته باشند و رفتار خوبی از خود بروز دهند. دکترع ، رئیس یکی از بیمارستان های دولتی تهران دلایل فراوانی را از جمله عدم رضایت از حقوق در مقایسه با دیگر رشته ها، ناملایمتی های زندگی شخصی پرستار و عدم حضور کافی او در خانواده برای بدرفتاری کردن برخی پرستاران عنوان می کند.
او همچنین به تفاوت بین بیمارستان های خصوصی و دولتی اشاره می کند و این که اضافه کاری پرستاران در بیمارستان های دولتی باید از محل درآمد اختصاصی بیمارستان تامین شود و همین باعث شده است اضافه کاری آنها از 10 تا 20 هزار تومان بیشتر نباشد.
به گفته او پرستارهای طرحی تازه استخدام حقوق بسیار پایینی دارند و پرستار با سابقه بالا حداکثر 280 هزار تومان دریافت می کند.
دکتر ع، تعدیل نیرو در بیمارستان های دولتی و کم شدن بودجه درمان و نیز کاهش فرانشیزهای بیمه را عاملی دیگر می داند که در نهایت تاثیراتی منفی بر پرستاران دارند.
خانم متین که پرستاری با مدرک فوق لیسانس مدیریت است و در حال حاضر مدیر دی کلینیک و پلی کلینیک فوق تخصصی ابوریحان است، بی توجهی مسوولان تصمیم گیرنده در امر درمان را اصلی ترین عامل بدرفتاری برخی پرستاران می داند.
به گفته او در تمام کشورها عملکرد پرستاران براساس تعرفه انجام می گیرد اما متاسفانه در ایران چنین تعرفه ای وجود ندارد.
درواقع مزد کاری را که توسط پرستار انجام شده است ، پزشک دریافت می کند که یکی از مهمترین نمونه های آن تزریق مواد شیمی درمانی است که حق التزریق بسیار بالایی دارد. اما از این مبلغ چیزی عاید پرستار نمی شود.


چاره چیست؛

بیماری که لحظات سخت زندگی اش را در شرایطی دور از خانه و خانواده در بیمارستان بستری است نیاز به رسیدگی دارد. او نیازمند محبت است تا بتواند از نظر فیزیکی هم بهبود حاصل کند.
پرستار در نقش فرشته ای سفیدپوش وظیفه مهمی برعهده دارد. او علاوه بر رساندن دارو و درمان های فیزیکی به بیمارش ، باید او را از نظر روحی و روانی هم ارضا کند یا حداقل خطی بر روان او نکشد. مسوولان اگر به فکر جامعه ای سالم هستند، بهتر است نیم نگاهی هم به این قشر زحمتکش بیندازند و به مشکلات آنها رسیدگی کنند.

فریبا فرهادیان