در عصر شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های تعاملی، برنامه‌های تلویزیونی هم می‌توانند زمینه یک ارتباط دوسویه را فراهم کنند و در کنار اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی فضایی در اختیار مخاطبان خود قرار دهند که به میزبانی تلویزیون، با هم تعامل داشته باشند.
کد خبر: ۷۳۷۰۱۹

اطلاع‌رسانی، آموزش و آگاهی‌بخشی فقط بخشی از اهداف رسانه است که البته تلویزیون در این زمینه گام‌های جدی و مستمری برداشته است اما این تمام کارکرد رسانه نیست، ضمن این‌که همیشه فرصت‌های تازه برای برنامه‌سازی و ارتباط بیشتر با مخاطبان فراهم است. به عنوان نمونه بسیاری از برنامه‌های خانوادگی تلویزیون از جمله برنامه‌های نیمروزی که مخاطبان اصلی آنها زنان و مادران هستند، آموزش مسائل تربیتی و مهارت‌های زندگی و بهداشت و سلامت را به صورت جدی دنبال می‌کنند ولی این برنامه‌ها می‌توانند برای مخاطبان خود کارهای دیگری انجام دهند و فضاهای تازه‌تری فراهم کنند. به عنوان مثال این فرصت در برنامه‌های خانوادگی و دیگر برنامه‌هایی که مخاطبان تعریف شده‌ای دارند، فراهم است که گروه‌ها یا باشگاه‌هایی از مخاطبان شکل بدهند و از مشارکت آنها در برنامه استفاده کنند. در واقع این برنامه‌ها می‌توانند در کنار آموزش و اطلاع‌رسانی از مشارکت و همراهی مخاطبان برای ایجاد باشگاه‌های رسانه‌ای و تعامل دوسویه بهره بگیرند.

یک برنامه خانوادگی می‌‌تواند گروه‌ها یا باشگاه‌های موضوعی تعریف کند و مخاطبان علاقه‌مند به هر باشگاه در آن عضو شوند و فعالیت داشته باشند. یکی از این باشگاه‌ها می‌تواند مجموعه‌ای از بانوان علاقه‌مند به آشپزی را دور هم جمع کند یا حتی مادرانی که فرزندان معلول دارند یا مادرانی که با مشکل اعتیاد فرزندانشان مواجه هستند. بر اساس موضوعات روز جامعه و خانواده‌ها، تعداد زیادی از این دست باشگاه‌ها یا گروه‌ها قابل تعریف است و فرصتی فراهم می‌کند تا مخاطبان دستاوردها، تجربیات و احساسات خود را با هم به اشتراک بگذارند و از این بابت هم لذت و هم فایده ببرند. برنامه‌های اینچنینی فرصتی فراهم می‌کنند تا اعضای این گروه‌ها تازه‌ترین آموخته‌ها و تجربیات خود را به واسطه عکس، فیلم، صدای ضبط شده یا حتی با حضور در استودیوی برنامه با دیگر اعضای گروه و علاقه‌مندان به اشتراک بگذارند.

مهم‌ترین ویژگی چنین گروه‌هایی، علاوه بر ارائه برنامه‌های تعاملی با موضوعات ملموس و مفید این است که اعضای گروه‌ها ضمن فعالیت در گروه از حس همراهی و همدلی دیگر اعضا هم بهره‌مند می‌شوند. بی‌شک همراهی و همدلی افرادی که با مساله و مشکل مشترکی دست و پنجه نرم می‌کنند به دریافت انرژی بیشتر و تلاش مضاعف نیز منجر خواهد شد.

شبکه‌های اجتماعی و نرم‌افزارهایی که امکان شکل‌گیری اجتماعات و گروه‌های کوچک و بزرگ را در فضای مجازی فراهم می‌کنند الگوی کوچکی برای این نوع تعامل محسوب می‌شوند که البته تشخیص درستی و نادرستی اطلاعاتی که در این شبکه‌ها و گروه‌ها رد و بدل می‌شود به عهده اعضاست اما همین گروه‌ها می‌توانند در تلویزیون به شکل گسترده‌تری فعالیت کنند و از حضور کارشناسان و متخصصان هم برای اطمینان از صحت و سقم اطلاعات منتشر شده بهره بگیرند.

آذر مهاجر / گروه رادیو و تلویزیون

ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها