ترکیب طبیعت و ناوبری مافوق انسانی

دکتر مایکل میلفورد از دانشکده مهندسی و علوم فناوری دانشگاه کوئینزلند می‌گوید در مطالعات جدید از الگوریتم‌های نوین کامپیوتری برای توانمند کردن ربات‌ها به منظور حرکت هوشمندانه در تونل‌ها و ساختمان‌های متراکم استفاده شده است.

این پروژه به نوعی شبیه پروژه فرانکشتاین است. در این پروژه دو نیمه متفاوت از انسان و حیوان در کنار یکدیگر قرار می‌گیرد. علت این شباهت آن است که ما در مورد قرار​دادن چشم انسان روی یک ربات و برقرار کردن ارتباط بین چشم‌ها و مغز موش مطالعه می‌کنیم.

حافظه فضایی جوندگان بسیار قوی است، اما آنها بینایی بسیار ضعیفی دارند و انسان به دلیل بینایی قوی براحتی می‌تواند جایی که آنها قرار دهند را تشخیص دهد. در نتیجه ترکیب این دو به یک نتیجه بسیار مناسب منجر می‌شود.

محققان در این پروژه از الگوریتم‌های نرم‌افزاری برای مدلسازی چشم انسان و مغز موش در ربات‌ها استفاده کرده‌اند.

این دو قطعه نرم‌افزاری روی یک ربات که در محیط اطرافش در حال حرکت است به یکدیگر متصل شده و ربات آنچه را در حال اتفاق افتادن است به‌خوبی می‌بیند.

دکتر میلفورد می‌گوید: طی این تحقیقات می‌توان چگونگی زوال مغزی انسان - بخصوص این‌که چگونه مغز در طول زمان توانایی تشخیص مکان‌های آشنا را از دست می‌دهد- را مورد مطالعه قرار داد.

در بیماری‌هایی نظیر آلزایمر ابتدا توانایی‌ها و قابلیت ناوبری فضایی مغز از بین می‌رود. بنابراین این تحقیق به عنوان یک راهکار بالقوه برای مطالعه بیماری‌های مغزی نیز دارای اهمیت زیادی است.

میلفورد در شورای پژوهش استرالیا خواست در آینده از این پژوهش حمایت‌های لازم انجام شود. او یکی از کارشناسان برجسته استرالیا در بخش توسعه فناوری تشخیص بصری مکان است. تشخیص مکان یکی از مولفه‌های کلیدی در زمینه ناوبری است، اما این فناوری تا امروز محدود بوده است. سیستم‌های کنونی ناوبری شخصی مثل جی‌پی‌اس و رباتیک هنوز همه‌گیر نشده‌ و مشکلات خاص خود را دارد.

جی‌پی‌اس فقط در فضای باز کار می‌کند، لیزرها گرانقیمت و دوربین‌ها هم بسیار حساس بوده، اما طبیعت سیستم‌های ناوبری را به بهترین وجه تکامل داده است.

برای مثال به دلیل این که داده‌های ماهواره‌ای در داخل تونل‌ها قابل دریافت نیست، رانندگان در انتخاب مسیر یا راه خروجی بعد از تونل ممکن است اشتباه کنند. این مثال یکی از دلایل مهمی است که ما را بر آن داشت یک فناوری سودمند و مفید ایجاد کنیم.

دکتر میلفورد انگیزه بسیاری برای توسعه فناوری‌های شگفت‌انگیز از طریق کار علمی و اساسی دارد. او بر این باور است که این پروژه تحقیقاتی می‌تواند مزایایی برای تولید، مدیریت زیست‌محیطی و سلامت سالمندان داشته باشد.

محققان مدل‌های بسیار پیچیده‌ای از چشم انسان و مغز موش را در اختیار دارند که در حال حاضر جزو به‌روزترین و پیشرفته‌ترین مدل‌های موجود است.

محققان همه قطعات این پازل را ایجاد کرده‌اند، اما متصل کردن آنها به یکدیگر چالشی عظیم است. میلفورد می‌گوید: ما نمی‌دانیم نتیجه این پروژه در عمل چگونه خواهد بود و به همین دلیل این پروژه فعلا در مرحله تحقیقاتی است.

Phys.org / مترجم: آتنا حسن‌آبادی