او به جبهه نمی رود، زندانش کنید!

گروهبان کوین بندرمن ، مکانیک ارتش امریکا که در خلال حمله این کشور به عراق در سال 2003 جزو نیروهای پشتیبانی ارتش بود در ژانویه سال بعد، از بازگشت مجدد به عراق سر باز زد و به اتهام سرپیچی از مقررات و بی مسوولیتی در قبال وظایف ملی
کد خبر: ۷۲۶۰۵
و میهنی محاکمه و به 15ماه زندان محکوم شد. وی هم اکنون نسبت به حکم خود اعتراض کرده و در انتظار تشکیل دادگاه تجدیدنظر است.
گروهبان کوین بندرمن پیش از آن که به اتهام سر باز زدن و عدول از فرمان بازگشت به عراق به 15ماه زندان محکوم شود، به قاضی نظامی گفت که تنها به خاطر وجدانش چنین تصمیمی گرفته و قصد فرار و سر باز زدن از وظایفش را نداشته است.
آسوشیتدپرس در گزارش خود از بندرمن می نویسد: «گروهبان 40ساله ارتش امریکا که یک نیروی فنی است ، می گوید به خاطر بدبختی ها و مصائبی که در خلال حمله سال 2003امریکا به عراق شاهد بوده است ، دیگر حاضر نیست به عراق بازگردد.
او بشدت از جنگ بیزار شده و به همین دلیل در ژانویه گذشته در دور دوم ماموریتش در عراق شرکت نکرد».
3هفته پیش ، همسرش مونیکا بندرمن نوشت : «او به جنگ پشت کرد چون می دانست جنگ اشتباه و غیرانسانی ترین مخلوق انسان امروزی است. او دیده بود که جنگ چگونه انسان های بیگناه ، مردان ، زنان و کودکان را نابود می کند.
او دیده بود که جنگ چگونه خانه ها و روابط و یک کشور را به ویرانه مبدل می کند. او اینها را نه تنها در کشوری که به او حمله شده ، بلکه در کشور حمله کننده نیز دیده بود و می دانست تنها راه نجات آن سربازان سر باز زدن از حضور در جنگ است. گروهبان کوین بندرمن ؛ یک معترض باوجدان و مخالف جنگ است».
نبدرسن چند روز پیش در دادگاهی که به منظور رسیدگی به جرم این نظامی امریکایی ترتیب داده شده بود، گفت : «ممکن است عده ای اقدام من را علیه ارتش و سربازان بدانند؛ اما حقیقت این است من می خواهم همه سربازهای امریکایی سالم و تندرست به خانه هایشان بازگردند و در کنار خانواده هایشان باشند. من دوست ندارم کسی در جبهه جنگ صدمه ببیند».
اما پنتاگون می کوشد نظر خود را مبنی بر اشتباه بودن کار این گروهبان تحمیل کند و آن را از سر بی مسوولیتی وی بنامد.
و حالا واژه هایی که از سوی مونیکا بندرمن در اوایل جولای گذشته نوشته ، بیشتر به حقیقت نزدیک می شوند: «ارتش آنچنان خود را از مسوولیت های اخلاقی اش دور کرده که نمایندگانش آزادند در برابر دادگاه تقاضا کنند تا به آنها اجازه داده شود کنترل همه جانبه این سرباز را در اختیار بگیرند و او را به دلیل جرمی که مرتکب نشده گناهکار بشناسند و او را به زندان بیفکنند، حال آن که او به خاطر وجدان و تبعیت از اصول اخلاقی به زندان می رود».
وین مورس در برابر کمیته روابط خارجی سنای امریکا گفت : «این حقیقتی زشت است و ما امریکایی ها دوست نداریم با آن مواجه شویم».
دقایقی پیش از آن که جلسه بازخواست سنای امریکا در 27فوریه سال 1968به اتمام برسد، مورس فریاد زد که «نمی خواهم خون این جنگ دستان مرا آلوده کند.»
حالا در تابستان سال 2005گمان نمی کنم هیچکس از سناتورهای امریکایی تمایلی به بیان چنین موضعگیری اخلاقی داشته باشند.
آنچه ما را در زمره انسان ها قرار می دهد، ظرفیت وجدان ماست ، چیزی که بندرت می توان در رسانه های خبری از آن سراغ گرفت. داروین می گوید: مهمترین ملاک تشخیص خوب و بد وجدان است».

مترجم: محمدرضا نوروزپور
منبع: سایت شخصی نورمن سالومون
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها