در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کافی بود احداث ورزشگاه ثامن مشهد کمی به تاخیر بیفتد تا بگوید: «زمان جام تخت جمشید قرار بود بازی برگشتمان را در ثامن برگزار کنیم. ولی الان گفتند هنوز ورزشگاه آماده نشده. پنج سال پیش یک افغانی داشت آنجا بیل میزد. الان همان افغانی دارد کار میکند. فقط کمی پیرتر شده است.» پیگیریهای فیروز کریمی در افتتاح ورزشگاه ثامن بیتاثیر نبود. او آنقدر روی حرفش پافشاری کرد که همه نگاهها به سمت این ورزشگاه جلب شد. البته فیروزخان فقط به زمین ثامن گیر نداد و با جمله معروفش خیلی از زمینهای چمن را زیر سوال برد: «ما بهترین زمین خاکیهای دنیا را داریم.»
فیروز کریمی علاوه بر این شوخیهای کلامی از شوخیهای تصویری هم بهره میبرد. مثل زمانی که چند میخ از داخل زمین بیرون کشید و با نشان دادن آنها گفت: «اینجا سوزن ته گرد میکارند و میخ طویله درو میکنند.» این سرهنگ بازنشسته فقط به دلیل طنازیهایش معروف نشد. او همان سرمربیای است که تیم پاس را دو بار سالهای ۷۰ و ۷۱ قهرمان لیگ دسته اول ایران کرد و سال ۱۹۹۲ به مقام قهرمانی جام باشگاههای آسیا رساند.
فیروز کریمی این روزها بدون تیم مانده است. نه در لیگ برتر تیمی را هدایت میکند و نه تیمی در دسته یک دارد که برای بالاکشاندنش تلاش کند. او آنقدر اوقات فراغت دارد که برود با اکبر عبدی در مسابقه «شام ایرانی» شرکت کند و نظارهگر حرکات موزون رفقایش باشد. سال پیش توانست ذوبآهن را در لیگ برتر نگه دارد. ولی با این حال خودش رفتنی شد. او یکی از رکوردداران سرمربیگری و تیم عوض کردن است و تا به حال تیمهای زیادی چون پاس تهران، سپاهان، اصفهان، بهمن کرج، پلیاکریل اصفهان، تراکتورسازی تبریز، استقلال اهواز، ابومسلم مشهد، شهاب زنجان، راهآهن شهرری، استقلال تهران، صبای قم و پیکان تهران را تجربه کرده است. فیروز کریمی خوب امتیاز میگیرد؛ اما حاشیههای خاص خودش را هم دارد. شاید به دلیل همین حاشیههاست که خیلی از تیمها دیگر سراغش را نمیگیرند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: