jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۶۹۴۷۹۴   ۲۱ تير ۱۳۹۳  |  ۱۲:۴۹

روایتی تلخ از رشته های غیر فوتبالی

ملی‌پوش قایقرانی: برای رویینگ، ماشینم را فروختم!

عضو تیم ملی رویینگ تک پاروی ایران قصد دارد بعد از بازیهای آسیایی با ورزش خداحافظی کند.

ملی‌پوش قایقرانی: برای رویینگ، ماشینم را فروختم!

به گزارش جام جم ورزشی ؛ سعید عادلی گفت: در بازی‎های آسیایی اینچئون خیلی به کسب نشان طلا امیدواریم. اگر زمانی که چند هفته پیش در کاپ فرانسه به ثبت رساندیم در کره نیز تکرار کنیم بدون شک قهرمان می‎شویم.

عادلی خاطرنشان کرد: قبل از عید اداره کل ورزش و جوانان 300 یا 400 هزار تومان به من دادند و این در حالیست که حدود یک سال و نیم است در اردو هستم و این مبلغ پول کرایه ماشین هم نمی‎شود. من دانشجو هستم و پدرم معلم است که بازنشسته شده و خانواده هزینه‎ام را می‎دهد. مجبور شدم برای اینکه پول ایاب و ذهاب و مکمل‎ها را تأمین کنم، ماشینم را بفروشم.

رویینگ‎سوار لرستانی تیم ملی با بیان اینکه حقوقی که فدراسیون می‎دهد کم است و کفاف نمی‎دهد، تأکید کرد: هزینه‎های فدراسیون بالاست و چون اردو نشین‎ها زیاد هستند، پول آنچنانی برای فدراسیون نمی‎ماند که به ما بدهد و همین مبلغی هم که پرداخت می‎شود، از هیچی بهتر است. شرایط را درک می‎کنیم و گلایه‎ای از فدراسیون نداریم.

وی با اشاره به اینکه نهمین مرحله اردو شروع شده و تا چهارم مرداد ادامه دارد، افزود: نسبت به گوانگ‎جو اردوهای ما کمتر هستند با این حال فدراسیون خیلی زحمت کشیده و در کل از اردوها راضی هستیم. امیدواریم با موفقیت در اینچئون جواب زحمات فدراسیون را به‎خوبی بدهیم.

عادلی با اشاره به اینکه رشته ورزشی رویینگ 10-12 سال است که وارد ایران شده، یادآور شد: در این مدت مدال‎های خوبی کسب شده اما متأسفانه زیرساخت‎های رویینگ در ایران وجود ندارد. ما پیست آبی نیاز داریم و الان پشت سدهای مخزنی تمرین می‎کنیم. در لرستان هم که جایی نیست تمرین کنیم.

وی در ادامه صحبت‎هایش گفت: ورزشکارانی که قرار است در بازی‎های آسیایی شرکت کنند از طریق استان‎هایشان حمایت می‎شوند اما در لرستان خبری از حمایت نیست. چند روز پیش نزد آقای محمدی‎اصل مدیرکل ورزش و جوانان استان رفتم که گفت پولی نیست به من بدهد و بهتر است برای استان‎های دیگر پارو بزنم!

او با اشاره به اینکه از مسئولان ورزشی استان حتی کسی به ما زنگی هم نمی‎زند. اضافه کرد: نه حمایت مالی می‎شویم نه معنوی! 9 سال است که فیکس تیم ملی هستم اما هرگز از طرف استان حمایت نشده‎ام. ورزشکارهای لرستان معدودی هستند که به اینچئون می‎روند اما نمی‎توانند از آنان حمایت کنند که این جای تأسف دارد.

عضو تیم ملی رویینگ درباره آینده‎اش گفت: بعد از اینچئون ورزش را برای همیشه کنار می‎گذارم، چون دیگر خانواده‎ام نمی‎تواند هزینه‎هایم را تأمین کند و استان هم هیچ‎گونه حمایتی نمی‎کند. حیف است که این همه زحمت بکشی اما مجبور شوی ورزش را کنار بگذاری اما چاره‎ی دیگری ندارم.(ایسنا)

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

 شاید این سوال اهالی فوتبال و به ویژه هواداران پرسپولیس بی جواب بماند که آیا مستحق‌تر از پرسپولیس برای میزبانی گروه E رقایت های لیگ قهرمانان وجود داشت؟

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر