یادداشت

تیم بزرگ، رویای بزرگ

مصاحبه کارلوس کرش بعد از بازی با بوسنی یکی از زیباترین و ماندگارترین مصاحبه‌های تاریخ ورزش ایران است. آنجا که در لابه‌لای همه صحبت‌های تند و تیز و آتشینش و ردیف کردن دلایل شکست، به یک جمله کلیدی اشاره می‌کند. آنجا که می‌گوید: «یک سال تمام فریاد زدم که کمکم کنید تا تیم ملی را بسازم، اما هیچ‌کس کمکم نکرد. این حذف نتیجه همین تنهایی بود.»
کد خبر: ۶۸۹۱۳۳

کارلوس کرش اشاره به یک حقیقت کلیدی دارد. صحبت‌های او یک سال گذشته را مثل یک فیلم سینمایی جلوی چشمان ما می‌آورد. آن روزهایی که او از کیفیت پایین لیگ ایران می‌گفت و خواستار تعطیلات مقطعی در میانه لیگ بود تا تیمش را به اردو ببرد و مطابق متدهای روز تمرین دهد، بسازد و آماده کند، اما هیچ‌کس او را جدی نگرفت و هجمه‌ای بی‌پایان علیه او به راه افتاد و از صغیر و کبیر علیه او جبهه گرفتند و به او تاختند. گویی که او مرتکب یک قتل شده! آش به اندازه‌ای شور شد که مربی صاحب سبک و دنیا دیده‌ای چون زلاتکو کرانچار نیز به این ورطه غلتید و سوار بر موج ضد کرش شد!

نتیجه ما در جام جهانی و عدم صعود به مرحله‌ حذفی شاید همان چیزی بود که در کوزه‌ لیگ بی کیفیت و ستاره‌های ناآماده، مدعیان پرگو و حراف و آن رفتارهای آماتورگونه، بیرون می‌تراوید. لیگی بی کیفیت که البته گردانندگان و متولیان و مجریان آن خود را علامه دهر و دانای کل می‌دانند و البته هرگز فردی بزرگتر از خود را نمی‌بینند و با بدترین الفاظ او را متهم کرده و طرد می‌کنند؛ چرا که نکند بی‌کفایتی و نادانی آنها در قبال دانای تازه وارد عیان شود!

استادان پیش از جام جهانی اظهار فضل‌های فراوانی داشتند که جملگی درباره شکست و آبروریزی تیم ملی در جام جهانی تیم چرخ می‌زد، اما در عمل اتفاق دیگری رخ داد. تیمی که از منظر کیفی بهترین نمایش ایران را در ادوار جام جهانی ارائه کرد، نمایشی که امضای کرش پای آن از همه چیز پررنگ‌تر و دیدنی‌تر بود. مردی که از روز اول تنها بود و تا آخرین روز تنها ماند. مردی که کسی او را جدی نگرفت، به خواسته‌هایش وقعی ننهاد و حتی ریشخند و تمسخر شد. اما در عمل و در مستطیل سبز نشان داد که حق با اوست. کرش به ما فهماند که کجای کار هستیم، چه داریم و چه توانایی‌هایی داریم. این ثمره کارکرد سه ماهه کرش بود و پس از رویت این نمایش درخشان می‌توان تصور کرد با یک برنامه یک ساله و یا حتی سه ساله چه اتفاقی رخ خواهد داد. تیمی که سرانجام طلسم جام ملت‌های لعنتی را بشکند.

این تیم می‌تواند بیشتر و بالاتر برود و برای ما رویاهایی شیرین‌تر بسازد. اگر و تنها اگر دانش، مدیریت و اندکی توجه باشد. از الان باید نگران آینده این تیم‌ بود. تیمی که به این هارمونی چشم‌نواز رسیده، تیمی که با کاربلدی و تیزبینی یک مربی‌ با دانش دور هم آمده، نباید از هم بپاشد. این تیم انرژی و توان انجام رویاهای بزرگ را دارد.

سعید آقایی / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها