خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 207

شنبه اول بهمن 1373 امروز، اولین شماره روزنامه «ایران» به صاحب امتیازی خبرگزاری جمهوری اسلامی و مدیر مسوولی فریدون وردی نژاد منتشر شد.

کد خبر: ۶۸۲۴۱

با دیدن اولین شماره این روزنامه خیلی خوشحال شدم.
در وزارت فرهنگ و ارشاد، تصمیم به تاسیس این روزنامه گرفته بودیم. سال 72 بود که با آقای وردی نژاد {مدیر خبرگزاری جمهوری اسلامی} بحثی درباره ایجاد روزنامه داشتیم. خبرگزاری از پتانسیل خوبی برای ایجاد روزنامه برخوردار بود.
آقای وردی نژاد هم فرد پر تحرک و با استعدادی بود که می توانست این کار را سامان دهد. پس از مطالعه اولیه و برآورد هزینه آن ، موضوع را با آقای هاشمی رفسنجانی در میان گذاشتم. ایشان هم قبول کردند.
زمانی هم در دولت مطرح شد. برخی از اعضای دولت مخالفت داشتند و می گفتند روزنامه های مختلف وجود دارد و نیازی به ایجاد چنین روزنامه ای نیست.
اما پس از بحث معلوم شد تکثر روزنامه ها، احترام به تنوع سلایق مردم است و وزارت فرهنگ توانمندی این کار را دارد.
به هر نحو با نظر مثبت دولت ، به آقای وردی نژاد ماموریت دادم که روزنامه ایران را در کنار خبرگزاری جمهوری اسلامی تاسیس کند. قرار شد بر آورد مالی آن را با زمان بندی ارائه دهد.
امروز که اولین شماره آن را دیدم به نظرم با سرعت خوبی این روزنامه تولد یافت. امیدوارم با همت بلند بتواند روزنامه قابل توجهی برای مردم باشد.
اولین شماره آن از نظر صفحه بندی و طراحی خوب از کار درآمده است. محتوای کار هم متوسط روبه خوب است. حتما در آینده از غنای محتوایی بهتری برخوردار خواهد شد.
امروز با رئیس ، معاونان رادیو تلویزیون گرجستان ملاقات داشتم. این هیات چند روزی در ایران خواهند بود و بازدیدهایی از مراکز مختلف صداوسیما و برخی مراکز فرهنگی کشور خواهند داشت.
رئیس رادیو تلویزیون گرجستان ، خیلی علاقه مند به آثار هنری صداوسیمای ایران بود و می گفت در چند ماه اخیر، چندین برنامه صداوسیمای ایران در تلویزیون گرجستان پخش شده است و از کیفیت هنری آنها تعریف می کرد.
گرجستان کشور فقیری است ، به دلیل تاریخ گذشته که یکی از مناطق شمالی ایران محسوب می شد، مردم گرجستان حس و حال متناقضی نسبت به ایران دارند.
هم به دلیل سوابق تاریخی نوعی قرابت فرهنگی حس می کنند وهم برخی اقدامات شاهان ایرانی ، تاثیرات نامطلوبی بر آنان گذاشته است.
پس از استقلال از شوروی سابق ،تلاش می کنند سرپای خود بایستند.
ادوارد شوارد نادزه ، رئیس جمهور این کشور که در زمان کورباچف ، وزیر خارجه شوروی بود، همگرایی نزدیکی با کشورهای غربی و امریکا ایجاد کرده است وهمین امر حساسیت روسها را برانگیخته ولی با همه این احوال ، از نظر اقتصادی وضع نابسامانی دارند.
رادیو تلویزیون گرجستان تولید بسیار کمی دارد و غالبا آثار روسها و اخیرا برنامه های غربی را با زیرنویس پخش می کند. لذا علاقه مند به همکاری تولیدی با ایران هستند.
البته همیشه با حساسیت این موضوع را دنبال می کنند که جهت فرهنگی آن مخالف آنچه خود می خواهند، نباشد.
ضمنا وضع فنی رادیو تلویزیون گرجستان خیلی قدیمی است و علاقه مند به همکاری فنی نیز هستند.
امروز پنجمین اجلاس وزرای خارجه کشورهای عضو اکو در عشق آباد ترکمنستان برگزار شده است. اکو تشکیلاتی است که جانشین پیمان آر.سی.دی بین سه کشور ایران ، ترکیه و پاکستان شده است.
این پیمان از سال 1344 در پی عهدنامه ازمیر تشکیل شد و تا زمان پیروزی انقلاب دوام داشت. پس از انقلاب با تجدیدنظر در ساختارش ، سازمان همکاری های اقتصادی (E.C.O) فعالیتش را در سال 1363 آغاز کرد که بیشتر همکاری های تجاری متقابل را دنبال می کند.
پس از استقلال جمهوری های شوروی سابق ، 6 کشور و افغانستان نیز به اکو پیوستند و عملا تعداد اعضای اکو به 10 کشور رسید. یعنی ایران ، پاکستان ، ترکیه ، افغانستان ، آذربایجان ، ترکمنستان ، ازبکستان ، تاجیکستان ، قرقیزستان و قزاقستان. اما در عمل جزو سازمان های فعال نیست.
این مشکلی است که برخی دیگر از سازمان های بین المللی و یا منطقه ای نیز دچار آن هستند، مثل سازمان کشورهای اسلامی ، بی فایده نیستند ولی با عرض و طول و سروصدایی که دارند، حداقل یک دهم آن قدرت نقد شده ندارند مشکل هم به این امر باز می گردد که اکثر این کشورها به دلیل وابستگی به امریکا و غرب ، عملا از جای دیگر کنترل می شوند و در درون این اتحادیه ها در قلمرو محدودی می توانند تصمیم گیری کنند. لذا سطح کار این مجامع بسیار محدود و جنبه حاشیه ای دارد.
عصر با مدیر شبکه دوم ، آقای ارگانی درباره برنامه بررسی کتاب که قرار شده بود آغاز شود بحث داشتم و چگونگی آن را مورد بررسی قرار دادیم.
افرادی مثل آقای دکتر نصری را به عنوان مجری معرفی کردم . چند نفر از همکاران وقت ملاقات داشتند.
یکی از آنان از معاودین عراقی بود که قصد داشت در برون مرزی کار کند. او را به معاونت برون مرزی معرفی کردم ، ولی او چندان راضی به نظر نمی رسید و ظاهرا خود را در اشل کارشناس نمی دید. به ایشان توصیه کردم ترقی در هر کاری از بالا شروع نمی شود!
یکی از دوستان کتابی برایم ارسال کرده بود به نام Political philosophy at The Closure of Metaphysics نوشته Bernard Flynn کتاب جدیدی است (یعنی مربوط به چند سال اخیر است) تا آخر شب بخشهایی از فصول کتاب را مطالعه می کردم.
آرا چند فیلسوف را مورد بررسی قرار داده که مسائل متافیزیکی مبنای آرا فلسفه سیاسی آنان است . نظیر مارکس ، هابرماس و مرلوپونتی. مقاله ای درباره Foucault دارد تحت عنوان «متافیزیک قدرت» که مقاله بسیار خواندنی است.
خواندن آرا فوکو حوصله می خواهد و باید در منظومه افکارش دقیق شد تا حرف او را درست فهمید. کتابی دارد به نام Discipline and Punish که جزو آثار مهم اوست. البته Foucoult آثار متعدد دیگری نیز دارد منجمله کتابی تحت عنوان TheHistoryofsexuality و کتاب دیگری تحت عنوان .Power/Knowledgo تفکری پست مدرن دارد و تحت نفوذ افکار اگزیستانسیالیستی است.
به همین دلیل برخی از فلاسفه امروز که مزاج تحلیلی دارند، آرا او را نوعی دیوانگی می پندارند و بعضی هم آرا او را گشایش وادی جدیدی در فلسفه تصور می کنند.
قطعا وادی جدید حوزه تاملات نظری محسوب می شود اما آرا او دیسیپلین فلسفی ندارد. به هر نحو کتاب آقای Flynn خواندنی و مفید است.
فصل اول این کتاب که مربوط به آرا مارکس است نیز بسیار دقیق نوشته شده است.