فتح‌الله امیری، مستندساز:

جشنواره مراکز باعث بیشتر دیده شدن می‌شود

فتح‌الله امیری، سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را با مستند «در جستجوی پلنگ ایرانی» از آن خود کرد. این فیلم از تولیدات صدا و سیمای مرکز مازندران است. از او مستندهای ماندگار دیگری نیز دیده‌ایم که توانسته در جشنواره‌های مختلف جوایزی کسب کند. او تقریبا هر سال در جشنواره مراکز استان‌ها شرکت دارد.
کد خبر: ۶۷۷۰۰۳

برگزاری جشنواره مراکز استانی تا چه اندازه می‌تواند در رشد و شکوفایی استعدادهای شهرستان‌ها موثر باشد؟

جشنواره مراکز استانی باید هر ساله برگزار شود، زیرا رقابتی است بین گروه‌های مختلف فیلمسازی و برنامه‌سازی در شهرستان‌ها. از آن گذشته این‌که هر دوره جشنواره در یک استان برگزار می‌شود، از نکات مثبت جشنواره محسوب می‌شود که در کمتر جشنواره‌ای این را می‌بینیم که باعث می‌شود فیلمسازان یا برنامه‌سازان مراکز با یکدیگر تعامل داشته باشند، البته باید دقت داشت جشنواره در فضای رقابتی برگزار شود و هدف از برگزاری آن تنها گرفتن یا دادن جایزه نباشد. به عبارت دیگر باید بحث آموزش و الگو‌سازی نیز مطرح باشد.

کار در مراکز استان‌ها چه ویژگی‌هایی دارد؟

کار در مراکز استان‌ها ویژگی‌های زیادی دارد، اول از همه این‌که رقابتی به صورت تخصصی بین مراکز صدا و سیما ایجاد می‌شود که کار بسیار قشنگی است. دیگر این‌که جشنواره فضای بسیار صمیمانه‌ای دارد، ضمن این‌که مدیران همیشه در دسترس هستند و تمرکز در یک استان است. از دیگر ویژگی‌هایی که جشنواره دارد، این است که با آن بیشتر به چشم می‌آییم، همان‌طور که مرکز سیمای استان‌‌ها هم چند سال است به چشم می‌آید تا آنجا که به نظرم از شبکه‌های ملی جلوست و جوایز زیادی گرفته است.

انتظار شما از مسئولان و مدیران در این زمینه چیست؟

همان‌طور که می‌دانید، استان‌ها باید آثار خود را به جشنواره ارائه دهند. بنابراین طبیعی است هر چقدر تعداد این آثار بیشتر باشد، رقابت هم زیباتر و هم هیجان‌انگیز‌تر است. مدیران و مسئولان هم باید بیشتر از این جشنواره حمایت کنند، زیرا مراکز استانی بودجه‌اش را از مرکز تامین می‌کند.

به‌عنوان یک مستند‌ساز بفرمایید روند مستندسازی در کشور چگونه است؟

همان‌طور که می‌دانید، کشور ما دچار تورم است. به همین دلیل باید در بحث تولید مستند به مبحث هزینه ساخت یک اثر تصویری توجه کرد. به نظرم از این به بعد نقطه عطفی در مستندسازی کشور به وجود خواهد آمد و آن هم این است که باید بودجه ساخت این‌گونه آثار را بالا برد تا مستند خوبی ساخته شود. دیگر نباید دلمان را به این‌که مستندسازی به خاطر دلش کار خوبی می‌سازد و آن مستند هم در جشنواره‌های مختلف موفق شود، خوش کنیم. باید توجه داشت اگر به بودجه مستندسازی اضافه نشود نمی‌توان کار شاخصی ارائه کرد، زیرا اگر بودجه‌ها همخوانی داشته باشد، ما سراغ کارهای دیگر نمی‌رویم.

جشنواره مراکز استانی در شناسایی افراد جوان و مستعد تا چه اندازه تاثیر دارد؟

بسیار موثر است، مشروط به این‌که بعد از شناسایی از استعداد آنها استفاده شود و به کار گرفته شوند. به عبارت دیگر باید از این استعدادها حمایت کرد.

به نظر شما جشنواره مراکز بیشتر بر چه مواردی باید توجه کند؟

در این جشنواره باید به داوری‌ها توجه بیشتری کرد تا به حق باشد و به واسطه آن فیلمسازان و کسانی که علاقه‌مند هستند در این جشنواره شرکت داشته باشند و بتوانند حضور پیدا کنند.مستند «زندگی در کسوف» جایزه صدابرداری گرفت و در جشنواره فجر هم جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. داوری جشنواره باید استاندارد باشد، بعد از این‌که کسی در این جشنواره موفق شد باید از آن حمایت شود و تنها به همان جایزه بسنده نشود، طرح‌های بعدی‌اش را راحت‌تر تصویب کنند و بودجه در اختیار آنها قرار داده شود.

مستندهای شما بیشتر در زمینه محیط‌زیست است. دلیل علاقه شما به مستندهای زیست‌محیطی و حیات‌ وحش چیست؟

زمانی که از روی علاقه مستند «آب را گل نکنیم» را ساختم، حس کردم تولید این‌گونه مستندها را دوست دارم و شاید از همان جا تصمیم گرفتم به صورت تخصصی، این حرفه را انتخاب کنم و آن را ادامه بدهم. مستند زیست‌محیطی، ویژگی‌هایی دارد که برایم بسیار لذتبخش است.

خودتان برای کیفیت آثار مستند چه ترازی را در نظر می‌گیرید؟

به نظرم توجه به دو بخش تکنیک و هنر باعث می‌شود اثر با کیفیت خوبی تولید شود. تولید کار با کیفیت مطلوب (در شرایط فعلی تصویربرداری با دوربین HD)‌ با صدا و موسیقی خوب همیشه مورد نظر من بوده است. یکی از بخش‌های بسیار مهم در تولید مستند، توجه ویژه به پژوهش است که حتما باید برای تولید مستند موثر و موفق این مقوله فراموش نشود.

ایده‌ها و سوژه‌های مستند به شما پیشنهاد می‌شود یا خودتان به سراغشان می‌روید؟

بیشتر موضوعات را خودم شناسایی می‌کنم. البته اگر پیشنهاد هم بشود، می‌پذیریم اما نه هر پیشنهادی را. بعضی اوقات برخی مستند‌ها از دل مستند دیگری در می‌آید. به طور مثال مستند حیات‌وحش البرز مرکزی باعث شد مستند در جستجوی پلنگ ایرانی را بسازم.

به نظرتان چرا برخی هنرمندان و فیلمسازان جوان مستعد، گمنام هستند؟

این که برخی از آنها دیده نمی‌شوند، قبول دارم. شاید آنهایی که یک قدم جلوتر هستند، جوان‌ترها را معرفی نمی‌کنند و اصلا نمی‌دانند چه مستندسازان جوانی در کشور هستند و با چه انگیزه بالایی فعالیت می‌کنند. باید به مستندسازان اهمیت داده شود تا آثار تولیدی آنها هم دیده شود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها