چرا کودکان از بازی «دالی موشه» لذت می‌برند؟

کودکان نمی‌توانند کتاب بخوانند و همچنین افراد زیادی را نمی‌شناسند، بنابراین ادامه شگفتی و فراگیری فرهنگی دالی موشه شاید اشاره‌ای است به این موضوع که این بازی چیزی اساسی در ذهن نوزادان را فعال می‌کند و صرفا نوعی عادت یا مد روز نیست. این بازی می‌تواند به ما اساس چیزی را که افکار یک انسان بزرگسال برآن بناشده است، نشان دهد.

تئوری اولیه مبنی بر این که چرا نوزادان از دالی موشه لذت می‌برند، تعجب و شگفتی‌شان از دیدن دوباره چیزهایی است که ناپدید شده است. البته از نظر ما بزرگسال‌ها این موضوع دلیل خوبی برای خندیدن نیست، اما وقتی از دید کودکان به این مساله فکر کنید، می‌توانید این موضوع را بپذیرید. کودکان در ابهامی یکنواخت و دائمی قرار دارند و باید بتدریج اتفاقاتی را که اطراف شان رخ می‌دهد، بشناسند و درک کنند. شما وقتی صدای کسی را در خانه بشنوید، می‌دانید او دور نیست و اگر آن فرد از پشت مبل صدایتان کند، می‌دانید که او هنوز وجود دارد، اما با خود لحظه‌ای فکر کنید که با چه دلایلی و چگونه به این درک و اطمینان رسیده‌اید.

ژان پیاژه، روان‌شناس سوئیسی، این اصل را «تداوم شیء» نامیده است. این اصل در واقع درک وجود جسمی است حتی وقتی دیده نمی‌شود و بنابرگفته پیاژه دو سال اول زندگی کودکان طول می‌کشد تا این اصل را درک کنند و مسلما در این دو سال بازی دالی موشه برای آنها بسیار جالب و مهم است. همچنین برخی محققان مانند دکتر بروس پری، روانپزشک و محقق آمریکایی معتقدند هنگام بازی دالی موشه هزاران اتصال میان سلول‌های مغزی نوزادان به وسیله تحریک بصری فعال می‌شود و تکرار این بازی قدرت این اتصال‌ها را بالا می‌برد.

تعجب

بازی دالی موشه از ساختار اساسی تمام شوخی‌های خوب مانند تعجب و سپس توضیح آن برخوردار است. ژرود پروت و هنری گلیتمن دو محقق، این مساله را با آزمایشی که بیشتر به نظر تفریح می‌آمد روی یک گروه نوزاد شش، هفت و هشت ماهه نشان دادند. بیشتر وقت آزمایش بازی دالی موشه به طور معمول انجام شد، اما هرازگاهی یک بزرگسال مخفی می‌شد و بزرگسالی دیگر خود را نشان می‌داد یا در مکانی مخفی و در مکانی دیگر ظاهر می‌شدند. تصاویر ویدئویی نوزادان نسبت به این که تک‌تک آنها چقدر لبخند می‌زدند یا می‌خندیدند درجه‌بندی شد. راز نهایی محبوب ماندن بازی دالی موشه این است که آن صرفا یک بازی نیست. کودکان هر چه بزرگ‌تر می‌شوند راحت‌تر اجازه می‌دهند این بازی با توانایی‌های جدیدشان تطبیق پیدا کند و کمک می‌کنند که خود به همراه بزرگسالان یک بازی همیشگی را با روش‌های متفاوتی انجام دهند و از لحظات‌شان لذت ببرند. قدیمی‌ترین شکل دالی موشه بتدریج ظاهر شدن است. به این ترتیب که بزرگسال قبل از این که خود را نشان دهد، اعلام می‌کند که دارد می‌آید و سپس در مرکز توجه کودک قرار می‌گیرد. هر قدر کودک بزرگ‌تر می‌شود از بازی مخفی و ظاهر شدن بزرگسال بیشتر لذت می‌برد، اما بعد از یک یا چند سال کودکان یاد می‌گیرند که خودشان با مخفی و ظاهر شدن، کنترل اوضاع را به دست گیرند.

به این روش دالی موشه می‌تواند موجب تعادل کامل چیزی شود که کودک در حال رشد، آن را زیبا می‌داند در واقع آنچه آنها را قادر به کنترل چیزی می‌کند که هنوز برایشان شگفت‌آور است. خوشبختانه ما بزرگ‌ترها هم از خنده آنها شاد شده و خودمان از تکرار این بازی خسته نمی‌شویم.

منبع: بی‌بی‌سی