مدیکال نیوز از مبارزه با تروریسم بیولوژِیک می گوید
جام جم آنلاین: در بیماری نیز مانند جنگ ،اگر مدافع متوجه آمدن دشمن شود و در برابر آن مقاومت داشته باشد، شیوه های تهاجمی مهاجم تضعیف می شود.
کد خبر: ۶۶۵۸۶
به گزارش سایت مدیکال نیوز، یک ویروس شناس دانشگاه آریزونا، برترام جاکوبز، معتقد است، با دستکاری آنچه که شاید مخرب ترین ترفند تهیه سلاح سلولی ویروس های آبله باشد،می توان مکانیسم بیوشیمیائی ویروس های آبله را بر علیه خودشان برگرداند.، و بدین ترتیب مردم را از حملات فاجعه آمیز بیوتروریسم محافظت کرد.
و اگر او درست بگوید نه تنها قادر به ایجاد واکسنی خواهد بود که عفونت با آبله را در مراحل اولیه در مان کند بلکه به ابزار قدرتمندی برای مبارزه با دیگر پاتوژن های ویروسی از جمله ایدز دست خواهد یافت.
این محقق هزینه ای را برای تولید واکسنی که پس از قرار گرفتن در معرض ویروس آبله موثر باشد دریافت کرده است.
ایده تولید چنین واکسنی را جاکوبز و همکارانش در پی کشف ژنی ارائه کردند که به ویروس های آبله توانائی غیر طبیعی را برای استتار خودشان از سیستم های ایمنی پستانداران می دهد.
توانائی پنهان ماندن ، این امکان را به ویروس می دهد که دریک زمان خاص و پیش از آنکه سیستم ایمنی آن را تشخیص دهد و سعی در افزایش حمله متقابل داشته باشد ، رشد و تکصیر نماید و به حدی برسد که بیماری مخربی را ایجاد کند.
به گفته این محقق نشانه هائی از این ویژگی ویروس در نتایج تاریخچه استفاده از واکسینیا یا آبله گاوی برای ایمن سازی برعلیه آبله انسانی وجود داشته است. در اکثر افراد قرار گرفتن در معرض ویروس واکسینیا تنها باعث یک عفونت خفیف در انسان می شود پیش از آنکه سیستم ایمنی پاسخ داده و ویروس را حذف کند ، اما ایمنی نسبت به آبله انسانی و دیگر ویروسهای آبله را در پی دارد.
و شواهد نشان می دهند که اگر فردی در معرض آبله انسانی قرار گیرد و تا چها روز پس از آن واکسینه شود ، واکسن اثر حفاظت بخش خود را اعمال می کند. سیستم ایمنی ویروس واکسینیا را بهتر از آبله انسانی تشخیص می دهد و بنابراین واکسینیا سیستم ایمنی را به موقع آگاه می سازد تا با عفونت با آبله انسانی مقابله کند.
نظر جاکوبز استفا ده از یک واکسن پس از قرار گرفتن در معرض ویروس به منظور تحریک پاسخ ایمنی در برابر ویروس واکسینیا با حذف کامل ژنومی است که امکان پنهان شدن را به ویروس هآ ی آبله می دهد. هرچه بیشتر واکسینیا برای سیستم ایمنی قابل رویت باشد ، پاسخ سیستم ایمنی قوی تر خواهد بود و بدن بهتر با یک عفونت ویروس آبله انسانی مبارزه خواهد کرد.
طی 15 سال گذشته جاکوبز و همکارانش تنوعی از ویروسهای واکسینیای جهش یافته را ایجاد کرده اند که فاقد ژن استتار بودند و ثابت شده این واکسن ها برای موشهای آزمایشگاهی بی خطر بوده اند در حالیکه در غیر اینصورت این ویروس ها موش را بیمار می کردند. اخیرا جاکوبز در حال آزمایش این سویه های ویروسی از لحاظ توانائیشان برای حفاظت موشهائی است که قبلا در معرض سویه کشنده واکسینیا یا آبله موشی قرار گرفته اند.
وی در صدد است همه موتان ها (جهش یافته ها) را بررسی کند تا ببیند کدامیک در این پروفیلاکسی پس از قرار گرفتن در معرض ویروس بهتر عمل می کنند.
نتایج آزمایشات او نشان می دهد ویروس فاقد ژن استتار نه تنها بیماری ایجاد نمی کند بلکه مقاومت به بیماری را افزایش می دهند. زمانی که یک موش در معرض ویروس کشنده واکسینیا قرار می گیرد و سپس با دوز خیلی کم ( تنها صد ذره ویروسی) ویروس جهش یافته ( فاقد ژن استتار) واکسینه می شود ، بیمار می شود اما بهبود می یابد.
اگر یک میلویون ذره ویروسی به آنها داده شود حتی بیمار هم نمی شوند و سالم می مانند.
بدن در برابر آن واکنش نشان می دهد و با هردو سویه موتان و نرمال که خود را پنهان می سازد مبارزه می کند. در واقع در این حالت سیستم ایمنی بطور همزمان با هردو ویروس مبارزه می کند.