دانشگاه سیاسی؛​ سیاستمداران دانشگاهی

روشن است که بهارستانی‌ها همراهی زیادی با برخی عزل و نصب‌های وزیر علوم ندارند. بویژه انتصاب‌هایی که فرآیند جنجال‌برانگیز آن با به‌کارگیری یک وزیر پیشنهادی رای اعتماد نگرفته و یک سرپرست وزارتخانه آغاز شد. همچنین منتقدان وزیر علوم معتقدند که تغییر روسای دانشگاه‌ها نیز چندان هوشمندانه نبوده و برخی تعهدات در این رابطه نادیده گرفته شده است.

بیش از دو ماه قبل نمایندگان منتقد توانستند برای فرجی دانا کارت زرد صادر کنند، چراکه به نظر می‌رسد رویکرد دولت و منتقدانش در روند سیاسی شدن دانشگاه‌ها چندان همسو نیست.

منتقدان دولت بر این گمانند که برخی سیاست‌های دولت تدبیر و امید می‌تواند تحرکات حزبی و جار و جنجال‌های سیاسی را به دانشگاه‌ها تحمیل کند. این در حالی است که دولتمردان می‌گویند تلاش دارند تا نشاط سیاسی در دانشگاه حکمفرما شود. نشاطی که دانشجویان نیز از آن استقبال کرده و در جریان مراسم روز دانشجوی امسال تا حدودی آن را بروز دادند.

هرچند رئیس‌جمهور خود پیش از این تاکید کرده بود که دانشگاه نباید محل مانور احزاب باشد، اما منتقدان دولت تاکید دارند که استفاده از مدیرانی در وزارت علوم که پرونده درخشانی در مدیریت التهابات سیاسی در دانشگاه‌ها ندارند، می‌تواند دانشگاه را از حرکت علمی خود منحرف سازد.

هرچند وزیر علوم گفته است که «وزارت علوم به دسته‌بندی‌های سیاسی وابسته نیست» و سرپرست دانشگاه تهران هم تاکید کرده که «نظر وزیر بر این است که انتخاب روسای دانشگاه‌ها سیاسی نباشد و مدیران علمی و اجرایی اداره امور دانشگاه‌ها را به عهده داشته باشند»، اما کم نیستند کسانی که تغییر روسای برخی دانشگاه‌ها بویژه فرهاد رهبر را نمودی از تغییرات سیاسی در مدیریت دانشگاه‌ها می‌دانند و نسبت به انتصاب جایگزینی صالح برای چنین مدیرانی، تردیدهایی دارند.

حسن روحانی چندی پیش گفت: «فضای دانشگاه نباید خاموش و سیاست‌زده باشد»، او افزوده بود: «دانشگاه دانشگاه است، دارالتأدیب نیست». با این حال اکنون حساسیت‌هایی نسبت به فهم دقیق این گفته‌ها به وجود آمده و شاید در آینده حساسیت‌ها بیشتر هم بشود.

این در حالی است که جامعه دانشگاهی منتظر است تا دولت و جریانات منتقد که در هر دو سوی رقابت‌های سیاسی خود را سیاستمدارانی دانشگاهی می‌دانند، بتوانند به اجماع‌نظری درباره ویژگی‌های «دانشگاه سیاسی» برسند. اجماع‌نظری که هم تضمین‌کننده ادامه حرکت علمی در دانشگاه باشد و هم نشاط سیاسی دانشجویان را قربانی پاره‌ای تندروی‌ها نکند.