در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
همین یک هفته پیش بود که خبرگزاریها قبل از آنکه سایت فدراسیون فوتبال چیزی بنویسد، از برگزاری دیدار دوستانه ایران و آنگولا در اتریش خبر دادند؛ دیداری که پیش از این قرار بود نهم خردادماه در ورزشگاه آزادی برگزار شود تا حکم دیدار خداحافظی تیم ملی با هواداران را داشته باشد.
جالب آنکه این خبر را هم ابتدا روزنامه پرتغالی آبولا رسانهای کرد و خبرنگاران ایرانی از این طریق متوجه شدند کارلوس کرش برنامه تیم ملی را دستخوش تغییر کرده است.
البته این چنین رفتارهایی فقط مختص فدراسیون فوتبال نیست. چندی پیش فدراسیون والیبال هم درحالی که دوست نداشت خبر جدایی ولاسکو از تیم ملی را رسانهای کند، پس از آنکه روزنامههای ایتالیایی در این باره نوشتند، دست از پنهانکاری یکماهه خود برداشت و مجبور شد شایعه جدایی ولاسکو را تائید کند.
حال سوال اینجاست که چرا برخی اخبار باید از دید جامعه رسانهای پنهان نگه داشته شود؟ در عصری که به عصر ارتباطات معروف است، شاید بتوان برای چند روز یا چند ساعت اخبار مهم را از چشم خبرنگاران مخفی نگه داشت، اما چنین رفتارهایی جز اینکه در تعامل میان جامعه رسانهای و مدیران ورزشی خدشه وارد کند، نتیجه دیگری نخواهد داشت.
رضا پورعالی / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: