معمولا هر فیلم هندی، حدود شش هفته روی پرده سینماها میماند و پس از آن، نسخههای دیویدی آنها به بازار عرضه میشود. تماشاگران تلویزیون دولتی، معمولا یک سال پس از اکران عمومی فیلمهای سینمایی ـ البته به استثنای کارهای پرسروصدا که دیرتر روی آنتن میرود ـ امکان تماشای آنها را دارند. این زمان برای تماشاگران تلویزیونهای کابلی کمتر است.
شبکههای تلویزیونی کابلی با یک فاصله سه تا شش ماهه میتوانند محصولات جدید بالیوودی را از تلویزیونهای خود تماشا کنند. در سالهای اخیر، تلویزیونهای کابلی اهمیت زیادی برای صنعت سینمای هند پیدا کرده است. در کنار سودی که از فروش فیلمها به شبکههای تلویزیونی و کابلی فراهم میشود، نمایش زودهنگام تلویزیونی این فیلمها، دامنه و زمینه فعالیت سارقان ویدئویی را کاهش میدهد. در عین حال، صنعت سینمای بالیوود به فکر اقدام تازهای است که صنعت سینمای آمریکا طی چند سال اخیر برای مقابله با سرقت ویدئویی محصولات خود انجام میدهد.
شرکتهای فیلمسازی هندی به دنبال آن هستند که فیلمهای خود را به صورت همزمان در کشورهای خارجی هم اکران عمومی کنند. این کشورها شامل آمریکا، انگلستان، امارات عربی متحده و استرالیا میشود که فیلمهای هندی طرفداران زیادی در آنجا دارد. دستاندرکاران سینمای هند عقیده دارد. نمایش همزمان محصولاتشان در کشورهای بزرگ باعث میشود سود مورد نظر از فروش آنها زودتر به دستشان برسد. در عین حال، در این حالت آنها مجبور نیستند کار تبلیغ و توزیع فیلمهای خود را دو بار انجام دهند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم