دعوای داوران شنا با فدراسیون

بهزاد طباطبایی، دبیر سابق کمیته داوران در این باره می‌گوید: «قرار است کمیته ما تحت نظر کمیته فنی قرار گیرد و برخی دیگر هم نظرات متفاوتی داشتند. این در حالی است که خود من، بارها درباره تشکیل این کمیته و ضرورت‌های آن صحبت کردم. همچنین کمیته ما تنها کمیته فدراسیون است که مهر و موم قانونی دارد.»

توجیه فدراسیون درباره این تصمیم نبود چنین کمیته‌ای در فیناست. با وجود این، همین فینا دست فدراسیون‌ها را برای تشکیل کمیته‌هایی که وجود آن را ضروری می‌دانند بازگذاشته و در نظام ورزش کشورمان هم به تفصیل به جایگاه کمیته داوری پرداخته شده است، کما این که بیشتر فدراسیون‌های مهم ما از جمله، فوتبال، والیبال، بسکتبال و... هم چنین کمیته‌ای دارند.

موضوع قابل توجه در این میان، آغاز کار کمیته در زمان نیک‌بین است و رضوانی رئیس فدراسیون با اشاره به این موضوع می‌گوید: «داوری شنا یکی از راحت‌ترین قضاوت‌های ممکن است. با یک کورنومتر شما می‌توانید براحتی داوری کنید. بسیاری از افراد منتقد در زمان سرپرستی نیک‌بین، یک اساسنامه تشکیل دادند به نام کمیته داوران و نیک‌بین هم که از این مسائل آگاهی چندانی نداشت براحتی پذیرفت، در صورتی که چنین موضوعی به هیچ‌وجه استناد قانونی ندارد. ما نه در آیین‌نامه وزارت ورزش چنین چیزی داریم و نه در فینا! خودتان تصور کنید فدراسیون ما در واقع سه فدراسیون مستقل است که نمی‌تواند سه کمیته مجزا، فقط برای داوران داشته باشد. ما هم فقط یک نماینده برای هر رشته در نظر می‌گیریم، کما این که در واترپلو هم برادر خود من مسعود رضوانی، مسئول است، اما کمیته‌ای وجود ندارد.

بودجه‌های تخصیصی کجا رفت؟

حمید شریفیان، عضو سابق کمیته داوران هم با اشاره به این که ثبت‌نشدن سوابق، ضرر زیادی به فدراسیون می‌زند، توضیح می‌دهد: «نکته بزرگ اینجاست که در فدراسیون هیچ بانک اطلاعاتی برای ثبت سوابق در بخش‌های مختلف وجود ندارد. همین الان اگر شما بروید از مسئولان بپرسید کدام سرداور بیشترین سوت مسابقات قهرمانی کشور را در سال گذشته زده است، قطعا جوابی ندارند. این موضوع باعث می‌شود افراد زیادی ادعاهای بیجا داشته باشند و از سوی دیگر سبب بی‌احترامی به افراد باسابقه می‌شود. اگر یک داور تحت تغییرات مدیریتی حضورش کمرنگ شود، پس از مدتی کاملا به تاریخ می‌پیوندد، اما من می‌خواهم بدانم چرا وقتی شاخص تشکیل کمیته‌ها را برای حذف کمیته داوران، فینا قرار می‌دهیم در مقابل کمیته‌ای با نام کمیته واترپلوی بانوان تشکیل می‌دهیم که هیچ جایی در فدراسیون جهانی ندارد؟! البته ما مشکلی با وجود کمیته بانوان نداریم، اما موضوع اینجاست که دوستان خودشان قوانین خودنوشته‌شان را نقض می‌کنند. ضمن آن که رضوانی فدراسیون را با تمام مشکلاتش پذیرفته و نمی‌تواند بگوید بدهی‌های داوران مربوط به روسای سابق است. حتی همین چند ماه پیش در زمان سرپرستی کوتاه‌مدت صالحی‌امیری در وزارت ورزش، بودجه زیادی برای فدراسیون اختصاص داده شد، اما نمی‌دانم آن پول‌ها کجا رفته است؟ حتی در چند وقت اخیر آیین‌نامه مربوط به حق‌الزحمه داوران را هم تغییر و کاهش دادند.»

اما رضوانی که در این باره حق را به داوران می‌دهد،می‌گوید: «من این حق را به داوران می‌دهم که بابت مطالبه‌های خود ناراضی باشند، اما تا به حال من حتی از جیبم هم برای داوران خرج کرده‌ام. چند وقت پیش‌ نامه‌ای نوشتم تا وزارت ورزش به این موضوع رسیدگی کند و مطمئن باشید در اولین فرصتی که به ما بودجه اختصاص دهند، این مبالغ را پرداخت می‌کنم. ضمن این که تمام این بدهی‌ها مربوط به دوران مدیریت من نمی‌شود و در واقع مسئولیت اصلی‌اش با من نیست.»

نیلوفر حامدی / جام‌جم