jamejamonline
ورزشی ورزش های توپی کد خبر: ۶۴۶۰۶۱   ۲۶ بهمن ۱۳۹۲  |  ۰۰:۲۳

هدیه شما به من، موفقیت در المپیک است

اشکهای ولاسکو پیش چشم شاگردانش

۱

خولیو ولاسکو که در حاشیه نشست خصوصی با بازیکنان اشک ریخته بود و با چشمانی سرخ در ضیافت شام شرکت کرد، گفت:امیدوارم والیبالیست‌های ایران موفقیت‌شان در المپیک را به من هدیه کنند.

اشکهای ولاسکو پیش چشم شاگردانش

خولیو ولاسکو در مراسم ضیافت خداحافظی‌اش با تیم ملی والیبال ایران اظهار کرد: من غمگین هستم که از تیم ملی والیبال ایران خداحافظی می‌کنم. در هفته‌های گذشته داورزنی تلاش زیادی کرد تا نظرم را عوض کند و از ایران نروم اما من تصمیم خود را گرفته بودم. تصمیمم حرفه‌ای نبود. امیدوارم مردم ایران من را درک کنند. در این سال‌ها متوجه شدم که مردم ایران علاقه زیادی به وطن خود دارند و عشق ایرانی‌ها را به وطن دیدم امیدوارم که آن‌ها هم شرایط من و تعلق خاطرم به وطن را درک کنند.

وی افزود: وقتی که ایران را برای ادامه مسیر مربی‌گری‌ام انتخاب کردم، دلایل زیادی داشتم. مهم‌ترین آن، بحث حرفه‌ای‌گری بود. دوستانی داشتم که در ایران کار می‌کردند، آن‌ها گفتند که توانایی‌ بالقوه‌ای در والیبال ایران وجود دارد، شرایط کاری خوب است و من نیز پذیرفتم. دو عامل مهم برای موفقیت‌های والیبال وجود داشت؛ یکی بازیکنان و دیگری شرایط خوبی که موجب شد هدایت این تیم را بپذیرم.

سرمربی سابق تیم ملی والیبال ایران خاطرنشان کرد: همیشه چالش‌هایی وجود دارد که باید بر آن‌ها غلبه کرد. دوست داشتم تا فضای متفاوتی را تجربه کنم و به همین دلیل هدایت تیم ایران را پذیرفتم. خیلی خوشحالم که این تصمیم را گرفتم. نه فقط به خاطر بردهایی که داشتیم بلکه به خاطر اینکه سه سال توانستم در کشور ایران زندگی کنم.

ولاسکو خاطرنشان کرد: تک‌ تک دوستانی که در این سال‌ها در ایران دیدم از همسایه، مردم خیابان و مسئولان، همه به من لطف داشتند. والیبال ایران قابلیت این را دارد که در جایگاه اول جهان بایستد، فقط باید نگاه‌ها را از سطح ملی فراتر ببریم و بالاتر بیندیشیم. امیدوارم که تیم ملی والیبال ایران در المپیک موفق باشد. روزی من باور داشتم که والیبال ایران می‌تواند موفق شود و تنها کسی حرف من را باور کرد داورزنی، رییس فدراسیون بود. امیدوارم بازیکنان، مسیری که با من آغاز کردند را ادامه دهند و حرف‌هایی را که به آن‌ها زدم، بپذیرند. بازیکنان ایران توانایی‌های زیاد و ظرفیت بالایی دارند و قابلیت انعطاف‌پذیری و ویژگی‌هایی دارند که می‌توانند متمایز باشند.

سرمربی سابق تیم ملی خاطرنشان کرد: من 8 سال برای ایتالیا مربی‌گری کردم، وقتی تصمیم گرفتم تا آنجا را ترک کنم، رییس فدراسیون والیبال ایتالیا مخالفت کرد اما به او گفتم که می‌خواهم بروم. امروز هم تصمیم خود را گرفته‌ام و می‌خواهم چیزی بیش از یک مربی و معلم باشم.

ولاسکو تاکید کرد: امیدوارم که والیبال ایران بتواند این راه را ادامه دهد. من مطمئن هستم که برناردی می‌تواند مربی خوبی باشد. من او را از زمانی که 17 ساله بود می‌شناسم. او شخصیتی دارد که همیشه می‌خواهد موفق باشد و قطعا بازیکنان ایران می‌توانند همراه برناردی موفق شوند. اولین چیزی که بازیکنانم باید به خاطر داشته باشند این است که اعتماد به نفس داشته باشند و آنچه که تاکنون انجام شده، متعلق به گذشته است. ملی‌پوشان والیبال ایران باید به آینده فکر کنند.

به گزارش ایسنا وی در پایان گفت: مطمئن هستم که تیم ملی والیبال ایران می‌تواند نتایج قابل قبولی در المپیک کسب کند. به بازیکنانم می‌گویم که نتایج خوبی که در المپیک می‌گیرند هدیه آن‌ها به خولیو ولاسکو است. من امیدوارم که در آینده بتوانم سفرهای بیشتری به ایران بکنم و مثل یک توریست از این کشور شگفت‌انگیز دیدار کنم. تا امروز نمی‌دانستم که چوگان ورزش ایرانی است. همان طور که می‌دانید آرژانتینی‌ها علاقه زیادی به چوگان دارند اما تا امروز من فکر می‌کردم که این ورزش از انگلیس آمده است اما بعدا فهمیدم که انگلیسی‌ها چوگان را از ایران یاد گرفته‌اند و در سایر نقاط دنیا مثل آرژانتین آموزش داده‌اند. ایران کشوری با ظرفیت زیاد است و من امیدوارم که همچنان شاهد موفقیت ورزش ایران باشیم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
نشمیل
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۴۴ - ۱۳۹۲/۱۲/۲۰
بابا ولاسكو كارت بیسته ولی هیچكس تو نمی شه حالمون رو گرفتی ولی دستت درد نكنه بازیكنان خوبی تربیت كردی من جمله اقای قائمی .......
۰
۰

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر