jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۶۴۲۳۳۷   ۱۴ بهمن ۱۳۹۲  |  ۱۶:۱۰

فقط به قهرمانی فکر می کنیم

صادقیان: با گل و پاس گل بر می‌گردم

هافبک تکنیکی پرسپولیس گفت: با خودم کنار آمده‌ام. بعد از شکست سپاهان، من هم روحیه تازه‌ای گرفته‌ام. حالا می‌خواهم سهم خودم را برای قهرمانی تیم ادا کنم و با گل و پاس گل برگردم.

صادقیان: با گل و پاس گل بر می‌گردم

سایت جام جم ورزشی - پیام صادقیان که طی روزهای گذشته تحت پاره‌ای مسائل از شرایط دلگیر بود، حالا صحبت‌های متفاوتی را مطرح می‌کند. او در اینباره در گفتگو با سایت رسمی باشگاه پرسپولیس افزود: آن فکرها را به کلی از سرم بیرون کردم. نشستم و فکر کردم که باید با خودم و این شرایط کنار بیایم و دلگیر بودن کمکی به من نخواهد کرد. حالا تصمیم خودم را گرفته‌ام، می‌خواهم به جنگ مشکلات بروم و حتما موفق خواهم شد.

وی افزود: بعد از بازی با سپاهان، حالم خیلی بهتر شد. مطمئن هستم که از پس کارها بر می‌آیم. پنج بازی مانده و ما حتما می‌توانیم قهرمان بشویم. حالا فقط به قهرمانی پرسپولیس فکر می‌کنم. هر کس هر چه می‌خواهد بگوید. برای همه احترام قائل هستم ولی روی هدف خودم متمرکز خواهم بود.

پیام ادامه داد: تلاش خودم را بیشتر کرده‌ام و همانطور که ناصر محمد خانی گفت، می‌خواهم با تمرین و موفقیت در زمین فوتبال، جواب انتقادها را بدهم. باز همان صادقیان با انگیزه و قبراق اول فصل می‌شوم. با کاری که بچه‌ها جلوی سپاهان کردند، حالا سرنوشت دست خودمان است. مهم نیست دیگران چه می‌کنند، چون اگر ما این پنج بازی را ببریم، حتما قهرمان می‌شویم و من هم باید سهم خودم را ادا کنم.

هافبک گل‌ساز پرسپولیس در پایان گفت: اگر سرمربی صلاح دید و در بازی با فجر سپاسی بودم، می‌خواهم با گل و یا پاس گل و شاید هر دو برگردم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

اگر شناختی از عملکرد کمیته ملی پارالمپیک طی دوره‌های قبل داشته باشیم به این جمع‌بندی می‌رسیم که تصمیم ستاد رقابت‌ های پارالمپیک توکیو برای دوره‌2020 این بود که اعزام ورزشکاران بر حسب قانون «کیفی‌ گرایی» باشد.

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

وقتی در مورد ورزش معلولان مطالعه می‌کنید یک بند میان اهداف آن وجود دارد که برداشت سطحی از یک ورزش همگانی است: بالابردن امید به زندگی در معلولان! بله، همه ما می‌دانیم معلولی که به صورت عمومی از رخوت آسایشگاه و عزلت خانه بیرون می‌آید و ورزش می‌کند به‌جز ترشح هورمون‌های امیدبخش و انگیزه‌های رو به جلویی که دارد، وقتی می‌بیند می‌تواند ضعف جسمی خود در برخی حرکات را با توانمندی در حرکات دیگر جبران کند، می‌فهمد زندگی به نقطه پایان نرسیده است، اما این تمام ماجرا نیست.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

نیازمندی ها