شب می‌گذرد؛ نزدیک شدن به واقعیت انقلاب

در فاصله پخش سریال‌های تا صبح و شب می‌گذرد، سریال یک مشت پرعقاب با بازی رضاکیانیان، حامد بهداد و ساره بیات پخش شده بود که سطح کیفی آثار انقلابی و توقعات مخاطبان را از این گونه سریال‌ها بالاتر برده بود.

وضعیت سریال شب می‌گذرد از تا صبح پیچیده‌تر بود و پنج قصه را به موازات هم تعریف می‌کرد، اما فضای عاشقانه چشمگیری برای آن تعریف نشده بود. در این سریال 20 قسمتی بار دیگر بازیگران کارکشته‌ای مثل پرویز پورحسینی، مجید مظفری، فرخ نعمتی، مهدی پاکدل، بهناز جعفری، کورش تهامی و شقایق دهقان بازی می‌کردند. دکتر رفیعی (پورحسینی) و پسرش امیرحسین (پاکدل) در شهرستانی مشغول کار و البته فعالیت سیاسی بودند.

این دو نفر توسط عنایتی (تهامی) که مامور ساواک بود کنترل می‌شدند تا یک روز مچ‌شان را بگیرند. مقابله نیروهای انقلابی با ساواکی‌ها از یک طرف و همین طور تفاوت نگاه نیروهای انقلابی در نحوه مبارزه از طرف دیگر، وجوه مختلف قصه‌های انقلاب را نشان می‌داد که تا به حال کمتر به آن پرداخته شده بود. در ضمن این که قصه به شخصیت عنایتی که ساواکی بود هم نزدیک شده بود تا مخاطب با احوالات او بیشتر آشنا شود و بفهمد چرا این گونه پیگیر ماجرای دکتر و پسرش است.

تلاش‌ها برای تطبیق فضا با شرایط زمان انقلاب باعث شد بخش‌هایی از این سریال مثل سریال تا صبح در کارخانه چیت‌سازی فیلمبرداری شود. اتفاقا چون تمام قصه بین سال‌های 54 تا 57 روایت می‌شد و پرشی به زمان حال نداشت بازیگران در فضایی یکدست و قدیمی و با گریم ثابت کارشان را انجام دادند. شب می‌گذرد مانند تا صبح موج‌سازی نکرد، اما می‌توان آن را ازجمله آثاری دانست که ابعادی نو را در حیطه آثار انقلابی رونمایی‌کرد.