
جام جم ورزشی / محمد رضاپور، بحثی که این روزها در جریان رقابت های لیگ برتر بسکتبال مطرح بوده چگونگی نظارت بر کار داوران است.فدراسیون بسکتبال با جرایمی که تعیین کرده ، مربیان و بازیکنان لیگ برتر بسکتبال را آچمز کرده است اما آیا اگر در چنین فضایی چنانچه فریاد اعتراضی بلند نشود معنایش آن است که قضاوت ها بی عیب و نقص بوده است؟فدراسیون بسکتبال در لیگ فصل جاری تعدادی از ناظران خود را کنار گذاشته است.نصرت اله جعفریان ناظر بین المللی و مدرس جهانی بسکتبال مدت هاست که از سوی این فدراسیون بکار گرفته نمی شود و یا از افرادی مانند حمزه علیپور نیز خبری نیست آن هم در شرایطی که فدراسیون بسکتبال بعد از 12 سال حسن نوربخش مسئول کمیته داوران و مسابقه های خود را در اختیار ندارد. بحث نظارت در کار داوران بسکتبال دقیقا از همین جا آغاز می شود و بسیاری از اهل فن می پرسند در نبود این افراد آگاه و مطلع مکانیزم فدراسیون بسکتبال برای نظارت بر کار داوران چیست؟ ممکن است خیلی ها حضور مهدی مکری و ورژ آبکاریان مسئولان کنونی کمیته های مسابقه ها و داوران را برای انجام امور نظارتی کافی بدانند اما با وجود این دو باز هم باید پرسید چرا نباید بسکتبال ایران از همه ظرفیت های خود استفاده کند؟ بسکتبال بخش بزرگی از این پتانسیل را در داوری و نظارت ها در اختیار دارد که متاسفانه با سطح نامطلوب ارتباطات ،نادیده گرفته می شود. در این سطح نامطلوب، خودشیفتگی و نگاه غیرواقع گرایانه جای بحث منطقی و استفاده بهینه از نیروها در یک سطح مدیریت مطلوب قرار گرفته است. اگر خیلی آرمان گرایانه به موضوع نگاه نکنید و ما را خیال پرداز نپندارید باید گفت الگوهای رایج مدیریت در بالاترین سطح ورزش بسکتبال که NBA باشد پیش روی ماست. مطالعه نوع مدیریت و برنامه ریزی در این سطح به اهالی بسکتبال می آموزد چگونه باید از نیروها استفاده کرد و چگونه باید تعریف ساده مدیریت که انجام کار توسط دیگران است را در برنامه های کوتاه و بلند مدت در نظر گرفت؟ چگونه باید یاد گرفت از امکانات موجود استفاده کرد و رویای داشتن تالار در شهر را در توجیه نوع مدیریت تکرار نکرد؟ چگونه باید از افراد متناسب با شان و جایگاه شان استفاده کرد و در زمان ناکامی ها مدام حرف از نداری نزد؟در NBA و در دوره های اخیر از امکانات تصویری نیز برای نظارت بر کار داوران استفاده می شود تا اگر تیم ها اعتراضی دارند به طرز منطقی و در فضای بدون قلدرمآبی به آن رسیدگی شود. این به آن معنا نیست که آنجا جرایم نقدی وجود ندارد بلکه سنگین تر هم است اما جریمه نقدی مبنای کار گردانندگان NBA نیست. بنابراین در دوره ای که همگان به اهمیت نیروی انسانی متخصص و توسعه تکنولوژی در امر نظارت بر قضاوت ها آگاهی دارند و الگوهای مشخصی در سایر لیگ های دنیا یافت می شود ، از مدیریت جریمه به عنوان مبنا و تنها راهکار اعتراض تیم ها استفاده کردن بازدهی لازم را برای افزودن بر سطح کیفی داوری ها ندارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم