مظلوم مثل پایان، مثل هاشم

آنچه در جامعه ایرانی بیشتر از رفتار نابهنجار کاربران در فضای مجازی نیاز به مطالعه و تحقیق جامعه‌شناختی دارد، آفتی است که در به سخره گرفتن دیگران خود را نشان می‌دهد. در همین فوتبال، مصادیق زیادی برای این رفتار ناشایست وجود دارد؛ از 15 سال پیش که عکس بازیکنانی چون علی‌اکبر استاد اسدی و نعیم سعداوی در لطیفه‌های عامیانه مردم روی پوسترهای سه‌تاصد تومانی رفت تا همین امروز که هاشم بیک‌زاده به دلیل تقابل احتمالی‌اش با لیونل مسی، بناحق به سوژه‌ای برای خنده دیگران تبدیل شده است.

کم نیستند آنهایی که با هاشم بیک‌زاده عزیز همدرد هستند. یکی همین پایان رأفت که دو هفته پیش پس از بازی پیشکسوتان میلان و پرسپولیس بناحق مورد هجمه قرار گرفت. گناه رأفت این بود که در پایان بازی با میلان به سراغ پائولو مالدینی رفت و پیراهن او را به رسم یادبود گرفت. درست از همین لحظه هم ترور شخصیت این بازیکن بااخلاق شروع شد. یکی گفت رأفت یک‌ربع آخر بازی از کنار مالدینی تکان نخورد تا پیراهنش را بگیرد. آن یکی هم گفت پایان این پیراهن را به زور از تن مالدینی درآورد. فقط کافی است اسم رأفت و مالدینی را در اینترنت جستجو کنید تا به صدها نمونه دیگر از این جملات قصار برخورد کنید.

با این حال چند روز بعد که مشخص شد پایان رأفت با نیت خیرخواهانه اقدام به گرفتن پیراهن مالدینی کرده، حتی یک نفر هم پیدا نشد به خاطر این هجمه از او عذرخواهی کند. امروز قرار است این پیراهن با همکاری عوامل برنامه ویتامین3 شبکه سوم سیما و باشگاه پرسپولیس در تالار ایوان شمس به مزایده گذاشته شود تا عواید آن به امور خیریه اختصاص یابد. فارغ از مشارکت همیشگی افراد خیر در چنین مراسمی، بدون شک تجلیل از رفتار انساندوستانه پایان رأفت می‌تواند اقدامی موثر در تقبیح این اخلاق‌ناپسند باشد؛ این‌که کمتر دیگران را به سخره بگیریم.

رضا پورعالی/ گروه ورزش