شاید جالب باشد بدانید تیم ملی بوسنی و هرزگوین که برای نخستین بار به جام جهانی فوتبال راه یافته است، نخستین دیدار ملیاش را 20 سال پیش در ورزشگاه آزادی مقابل تیم ملی فوتبال ایران انجام داد. تا قبل از آن عادت کرده بودیم بازیکنان تیم ملی این کشور را در پیراهن یوگسلاوی سابق ببینیم، اما بعد از فروپاشی این کشور در سال 1992، جمهوری بوسنی و هرزگوین اعلام موجودیت کرد.
این تغییر و تحولات سیاسی باعث شد چهارشنبه ششم ژانویه 1993 (شانزده دی ماه 1371) در تقویم تاریخ فدراسیون فوتبال بوسنی ثبت شود. آنها در این روز برای نخستین بار در یک دیدار رسمی فوتبال به میدان رفتند و توانستند تیم ملی ایران را در تهران با نتیجه 3 بر یک شکست دهند. حالا با گذشت 20 سال از آن بازی، مردم بوسنی بابت صعود تیم ملی فوتبال کشورشان به جام جهانی فوتبال سر از پا نمیشناسند.
در این 20 سال تیم ملی فوتبال بوسنی دو بار تا آستانه صعود به جام جهانی 2010 و یورو 2012 پیش رفت، اما از بدشانسی محض در هر دو مورد بازی پلیآف را مقابل تیم قدرتمند پرتغال برگزار کرد و بازنده شد. با این حال تلاش فدراسیون فوتبال بوسنی سرانجام در بازیهای مقدماتی جام جهانی 2014 نتیجه داد؛ این تلاش البته کمی هم با چاشنی شانس همراه بود. بوسنی در بازیهای مقدماتی جام جهانی در گروهی قرار گرفت که قدرتمندترین تیمش یونان بود. فرار از دست مدعیانی چون آلمان، اسپانیا، ایتالیا، هلند، انگلیس، فرانسه، پرتغال و سوئد به لطف قرعهکشی، به بازیکنان تیم ملی بوسنی کمک کرد تا مسیر آسانتری را برای رسیدن به جام جهانی طی کنند.
در گروهی که بوسنی بهعنوان صدرنشین جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد، علاوه بر یونان، تیمهای اسلواکی، لیتوانی، لتونی و لیختناشتاین هم حضور داشتند که هیچ یک در حد و اندازههای بوسنی نبودند. در پایان هم هر دو تیم بوسنی و یونان 25 امتیازی شدند، اما بوسنیاییها به لطف تفاضل گل بهتر، نخستین صعود خود به جام جهانی را جشن گرفتند. تساوی صفر ـ صفر با یونان در زمین این تیم و برتری 3 بر یک مقابل یونان در زنیک را باید باارزشترین نتایج بوسنی و هرزگوین در دیدارهای مقدماتی دانست. این دو نتیجه در کنار هفت پیروزی این تیم در هشت بازی دیگر مرحله مقدماتی به تیم ملی بوسنی کمک کرد تا در رنکینگ ماه آگوست فیفا تا رده سیزدهم صعود کند. این بهترین رتبه بوسنی طی 20 سال اخیر است. بوسنی در حالی به جام جهانی صعود کرد که هدایت آن را یک مربی بوسنیایی به نام سافیت سوسیچ به عهده داشت.
سوسیچ که در کارنامه مربیگریش حضور در تیمهای کان فرانسه، الهلال عربستان و استانبول اسپور، قونیه اسپور و آنکاراسپور ترکیه دیده میشود، مهمترین افتخار دوران مربیگریش را با رساندن تیم ملی بوسنی به جام جهانی تجربه کرد. البته او این موفقیت را بیش از هر چیز مدیون ستارههای تیمش است؛ بازیکنانی چون آسمیر بگوویچ (دروازهبان استوک سیتی)، میارلم پژانیچ (هافبک رم)، ابیسویچ ویداد (مهاجم اشتوتگارت) و ادین ژکو (مهاجم منچسترسیتی). بوسنی هرزگوین( به عنوان یکی از حریفان همگروه ایران) در حالی به جام جهانی برزیل صعود کرد که هیچیک از 18 بازیکن اصلی این تیم در لیگ بوسنی توپ نمیزدند. آنها با هفت بازیکن بوندس لیگایی، سه بازیکن از لیگ ترکیه، دو بازیکن از لیگ برتر انگلیس، دو بازیکن از لیگ کرواسی، یک بازیکن از سری A ایتالیا، یک بازیکن از لیگ سوئیس، یک بازیکن از لیگ اکراین و یک بازیکن از لیگ چین، مسافر جام جهانی برزیل شدند.
رضا پورعالی / گروه ورزش