قهرمانان بی‌جانشین والیبال

سبز و طلایی‌پوشان که با در اختیار داشتن 40 مدال قاره‌ای و فراقاره‌ای رکورددار مدال در دنیای توپ و تورند، حداقل در بازی با ایران از ناحیه لیبرویی و یک بازیکن در پست قدرتی لنگ می‌زدند، ولی کمی استرس از نام برزیلیان و هوشیاری برونو رزنده، پاسور بلندآوازه در به‌کارگیری بهنگام از سوزا والاس، بهترین آبشارزن باشگاه‌های جهان و برنامه‌ریزی صحیح روی توپ‌های برگشتی که با نمایش سرعتی‌زن قهاری به نام سیدنی سانتوز و لوکاس استاکمپ، برد را از چنگ ایرانیان درآورد. پس از این مسابقه برناردو رزندو، سرمربی تیم ملی برزیل و پدر برونو موسا رزنده (پاسور) گفت: ایران دیگر یک پدیده نیست، بلکه قدرت جدیدی است که در والیبال جهان قد علم کرده است. از نگاه ما والیبال ایران و برزیل شباهت‌های زیادی به هم دارد، از سرعت ذاتی و تنوع در حملات و بازی ترکیبی و داشتن بازیکنان و پشتوانه‌های عالی و این را «آندره زورزی» مفسر و تحلیلگر سایت فدراسیون بین‌المللی و بازیکن برگزیده قرن بیستم به نوعی دیگر بیان کرد. او گفت: ایران بازیکنان بزرگ ندارد، ولی داشتن چنین تیمی با انگیزه‌های سرشار و مردانی که عاشق والیبال و کشورشان هستند آرزوی هر مربی بزرگی است.

زورزی واقعا درست می‌گوید، کما این‌که خولیو ولاسکوی بزرگ با تمام تجارب و دانشی که دارد در اسپانیا که از قضا از کشورهای دارای ریشه در والیبال است موفق نبوده است. بنابراین با تمام احترامی که برای ولاسکو داشته و داریم باید به پنجه‌طلایی‌های ایران که وطن‌پرستانی کم‌نظیرند درود فرستاده و در عین حال یادآور شویم برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان که اوایل سال آینده در لهستان برگزار می‌شود و راهیابی به المپیک که آرزوی همه جهانیان است، هنوز کمبود‌هایی داریم که خولیو ولاسکو بخوبی آز آنها آگاه است.

ارزش و اهمیت لیگ ایرانی

تیم ملی در شرایطی در جام قهرمانان بهتر از لیگ جهانی ظاهر شد که فقط سه روز تمرین کرد، اما در کوران ماراتن‌ها و مسابقه‌های نفسگیر جام کم نیاورد و تا روز پایانی قبراق و آماده توپ زد. این بازیکنان در لیگ داخلی بخوبی ساخته و پرداخته شده و در خدمت تیم ملی قرار گرفته‌اند. سال‌هاست می‌نویسیم تیم ملی قوی از دل لیگ قوی درمی‌آید و اکنون که باشگاه‌ها و مربیان ایرانی راه و رسم حرفه‌ای را آموخته‌اند دلیلی ندارد با برپایی اردوهای طولانی‌مدت، پول زیادی را هدر بدهیم. اگر این حقیقت را بپذیریم، می‌توانیم از اوقات اضافی ولاسکو برای ساختن یا ترمیم ساختار تیم‌های نوجوانان و جوانان استفاده کنیم، زمان آن فرارسیده که در ایجاد پشتوانه‌های جدید و آینده‌دار در والیبال ملی اقدامات اساسی به عمل آورده و افق‌های دور از نظر را نادیده نگیریم.

خداحافظی ظریف و نکته‌های ظریف

یکی از مسائلی که به محض پایان جام بین قاره‌ای والیبال توجه رسانه‌ها را جلب کرد خداحافظی فرهاد ظریف از تیم ملی بود، این کناره‌گیری حاوی چند نکته ظریف و هشداردهنده است؛ این که بعد از رفتن وی، ما لیبروهای جوانی که از لحاظ فنی به هم نزدیک باشند نداریم و اگر وی را متقاعد به بازگشت نسازیم ممکن است در مسابقات آینده لطمه بخوریم. این همان تاکیدی است که ما داشته‌ایم. اگر قرار باشد تمام مسابقات بین‌المللی را حیاتی بشماریم و از دور دادن به جوانان ابا ورزیم دچار بی‌پشتوانگی خواهیم شد. منطق حکم می‌کند در جوار تیم کنونی، 12 ـ 10 بازیکن خوبی که در قالب کار گروهی و سیستماتیک خولیو ولاسکو خودنمایی می‌کنند تیم امید و جوانان واقعی را تشکیل داده و از ولاسکو بخواهیم بخشی از اوقات خود را صرف ساختن بازیکنان بااستعداد کند. البته در تیم کنونی جوانی مانند آرمین تشکری گام‌های ارزنده‌ای به جلو برداشته است، اما ورزشی آکروباتیک و ظریف مثل والیبال با آسیب‌های ناگهانی ستارگان همراه است.

ایتالیا چند روز قبل از مسابقات کاپیتان ساوانی وپرادی را بر اثر مصدومیت از دست داد و ما هم با آسیب امیر غفور و سیدمحمد موسوی دست به گریبان شدیم. پیش‌بینی تدابیر لازم برای چنین اتفاقاتی از ضرورت‌های ورزش والیبال است.

شیر فرهاد

تیم ملی والیبال ایران در جام بین قاره‌ای 12 بازیکن فداکار و سرشار از انگیزه داشت. جدا کردن یک یا دو بازیکن از این جمع اصولی نمی‌نماید. سعید معروف، لیدر بازیگردانی بود که فقط رزنده، پاسور برزیل را رقیب خود می‌دید. شهرام محمودی در زمانی که امیر غفور مصدوم شد با خوشفکری و مهارت فنی خویش یک‌تنه بار حملات پشت خط تیم ملی را بر دوش کشید و با اندوختن 58 امتیاز بهترین آبشارزن تیم در جام فهرمانان شد. عادل غلامی حضوری بی‌نظیر داشت و جای علیرضا نادی را بخوبی پرکرد. سیدمحمد موسوی، تنها بازیکنی بود که دو بار غول 218 سانتی‌متری روسیه، موزرسکی را دفاع کرد. موسوی در بازی با ایتالیا با 17 امتیاز بهترین شد، امیر غفور در مسابقه با برزیل با کسب 15 امتیاز در صدر قرار گرفت و مجتبی میرزاجانپور در دو پیکار با آمریکا و روسیه با 13 امتیاز بهترین بود. شهرام محمودی با 16 امتیاز سرآمد دیدار با ژاپن بود. میرزاجانپور با 202 سانتی‌متر قد پدیده تیم ایران در این دوره از مسابقات بود، ضمن آن که حمزه زرینی، عادل غلامی و سعید معروف سه بازیکنی بودند که جایزه برترین بازیکن در سه میدان توام با پیروزی را دریافت کرده بودند و فرهاد ظریف هم که به عضویت تیم منتخب قهرمانان قاره‌ها درآمد. در این میان اما حق فرهاد قائمی خورده شد. او با این که در جدول امتیازآوران با 127 دریافت و 33.54 درصد نفر اول بود، ولی نگاه کمیته فنی مسابقات ظاهرا به بازیکنان تیم‌های بالای جدول بود و فقط فرهاد ظریف مشمول تک‌ماده شد. قائمی در سرویس نیز بعد از اپالیکوف و موزرسکی روس سومین بازیکن بود.

تیم منتخب جهان

پاسور: برونو موسا رزنده / برزیل

قطر پاسور: سوزا والاس / برزیل

آبشار قدرتی: فلیپو لانزا/ ایتالیا و دیمتری ایلینخ / روسیه

دفاع: امانوئل بیرلی/ ایتالیاو ماکسول هالت/ آمریکا

لیبرو: فرهاد ظریف / ایران

ارزشمندترین بازیکن: دیمتری موزرسکی / روسیه

به هریک از این بازیکنان ده هزار دلار و ارزشمندترین بازیکن 20 هزار دلار جایزه نقدی اهدا شد.

جمشید حمیدی / جام‌جم