در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مصرعخوانی؛ سنت مهیج تعزیهخوانی
برای بیان واضح و راحتتر محاوره بین دو شبیهخوان (فرد در برابر فرد) یا چند شبیه در برابر یک شبیه از این شیوه استفاده میشود.
مصرعخوانی در گروههای موافق و مخالف هر دو اجرا میشود و به صورتهای مختلف هم خوانده میشود. گاه بین شمر و ابنسعد به صورت اشتلمخوانی و گاه بین موافقخوانها به صورت درددل یا حالات وداع و خداحافظی و گاه برای اینکه سوم شخص یا همان شنونده به طور کامل در جریان مکالمات و صحبتهای بین طرفین قرار بگیرد به صورت پرسش و پاسخ خوانده میشود. مثلا شنونده با شنیدن محاورات بین شمر و یزید در تعزیه ورود شام از اتفاقات صحرای کربلا مطلع میشود.
از نکات مهم در مصرعخوانی رعایت قافیه مشترک شعر بین خوانندگان است و با رعایت مناسب حق مطلب ادا خواهد شد در غیر این صورت علاوه بر اینکه شنونده متوجه صحبتهای طرفین نخواهد شد، بلکه ممکن است خوانندگان کمتجربه پیوستگی مطالب را از دست بدهند و به نوعی سبب حذف بعضی قسمتهای اصلی تعزیه به طور ناخودآگاه میشوند و تعزیهگردان به دلیل سروسامان بخشیدن به این اتفاق و جمعکردن مجلس وارد سکانس بعدی خواهد شد.
مصرعخوانی حضرت علی(ع) و حضرت زینب(س):
علی(ع): بیا اندر برم ای زینب زار
زینب(س): چه مطلب داری ای بابا وفادار
علی(ع): بیا پنهان ببینم سیر رویت
زینب(س): چرا بینم پدر آشفته مویت
ادامه مصرعخوانی.........................
مصرعخوانی حضرت علی اکبر(ع)و حضرت عباس(ع) در تعزیه شهادت ابوالفضل(ع)
ابوالفضل(ع): ای سیاهی کیستی این نیمه شب علی اکبر(ع): گفتوگویت چیست ای مرد عرب
ابوالفضل(ع): ای جوان من سرور این لشکرم
علی اکبر(ع): من علی اکبر ز نسل حیدرم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
