ممنوعیت ورود چای به نفع هیچ کس نیست

مسوولان مااعم از جهاد کشاورزی و سازمان چای فکر می کنند با منع ورود قانونی چای می توانند چای داخلی را به زوربه مردم بقبولانند وضعیت تولید چای کشور با توجه به ممنوعیت واردات آن از سوی دولت چگونه است؛

کد خبر: ۶۱۱۷

طبق آمار ارائه شده و اظهارات مسوولان ، سالانه حدود100 هزار تن چای برای مصرف داخلی موردنیاز است این درحالی است که تولید داخلی چای حدود55 هزار تن است و اگر کسری تولید داشته باشیم که داریم باید از طریق روشهای قانونی وارد کشور شود تا ضربه ای به تولید داخلی نزند. اعتقاد ما براین است که واردات فقط باید ازطریق بخش خصوصی و با نظارت سازمان چای کشور صورت گیرد. متاسفانه مدت یک سال است که واردات چای به طور کامل ممنوع شده است ؛ به دلیل این که چای داخلی فروش نرفته و در انبارها مانده است . به دنبال این ممنوعیت ، به تجربیات و رویه های گذشته هم توجهی نشده است.با وجود ممنوعیت واردات چای ، آیا تاکنون هیچ گونه چای خارجی وارد کشور نشده است؛با وجود ممنوعیت ورود چای خارجی اعم از فله ای و بسته ای ، چای ازمجاری غیرقانونی همچنان وارد می شود و دراین میان ، تنها افرادی سود می برند که به صورت غیرمجاز چای بسته بندی و فله ای وارد می کنند و ضررش هم بیکار کردن کارگاه های بسته بندی و توزیع کنندگان است که ازطریق قانونی می خواهند چای وارد کنند. پرسش ما از مسوولان محترم ، خصوصا وزیر کشاورزی این است که تجربه تلخ دست اندرکاران پیشین سازمان چای و یک سال تجربه شخصی شما، چه نتیجه ای عایدتان کرده است ؛ آیا در اثر این ممنوعیت ، مصرف چای داخلی بالا رفت و یا مردم چای خارجی مصرف نکردند؛ درحالی که محاسبه اقتصادی نشان می دهد که این کار ازنظر حقوق گمرکی ، مالیات ، سود بازرگانی و فروش ارز جز مصرف کردن هزینه های دولت ، چیز دیگری عاید دولت نکرده است . از سوی دیگر با تغییر وزیر کشاورزی سابق و مسوولان سازمان چای ، پرداخت حق وحقوق عده ای از همکاران ما که طبق قوانین گذشته مجوز واردات چای خارجی را دراختیار داشتند، متوقف شد و تا به حال با مراجعات و مکاتبات مکرر و فراوان هیچگونه نتیجه ای نگرفته ایم و نمی دانیم چه کسی مسوول و جوابگوی تعهدات مسوولان است.به نظر شما بخش خصوصی دراین زمینه چه کمکی می تواند بکند؛عیوضی : یکی از مشکلات مبتلا به ، ورود چای بسته بندی خارجی آن هم به صورت غیرقانونی و برخلاف مصوبه کشوری است که مشکل این نوع واردات را هیچ چیز جز آزاد گذاشتن بخش خصوصی نمی تواند حل کند درخواست صنف ما هیچ گونه منافاتی با کارخانه دار و یا کشاورز ندارد؛ همه ما خواهان اجرای مصوبات مجلس و مقررات هستیم.ابراهیمی : مسوولان ما اعم از جهاد کشاورزی و سازمان چای فکر می کنند با منع ورود قانونی چای می توانند چای داخلی را به زور به مردم بقبولانند.چرا چای داخلی کیفیت مطلوبی ندارد و به هیچ وجه قابل مقایسه با چای خارجی نیست؛جلیلی : ما در تولید چای به کمیت توجه داریم و به کیفیت اهمیتی نمی دهیم . تولید چای را به 55 هزار تن رساندیم ؛ ولی آیا این مقدار تولید با توجه به سطح زیر کشت و شرایط آب و هوایی ایران با استاندارد جهانی تطابق دارد؛ مسلما خیر.در حالی که اگر هرس سه گانه به موقع انجام گیرد، میزان برگ سبز چای در ایام برداشت چین اول )بیش از ظرفیت کارخانه ها برگ تحویل داده می شود( به حال عادی و نرمال خواهد رسید و کارخانه ها چای استاندارد تولید خواهند کرد ولی متاسفانه در عرض 23 سال از کیفیت دست برداشته به کمیت بها داده ایم که به نظر من اگر چای با کیفیت تولید شود، جای کمیت را پر خواهد کرد.چرا چایکاران به کیفیت اهمیتی نمی دهند و کمیت را درنظر دارند؛ و برای اصلاح این دیدگاه چه باید کرد؛چایکاران ما تک محصولی هستند و درآمدشان فقط از همان باغ چای تامین می شود. بنابراین دادن برگ سبز چای استاندارد برای کشاورز توجیه اقتصادی ندارد. دولت باید تمام یارانه ها را از مصرف کننده کاسته به نفع کشاورز سوق دهد تا با تامین شدن هزینه های کشاورز بتواند در تحویل چای استاندارد تلاش لازم را بکند.آیا ضعف چای ایران فقط در میزان تولید آن است یا مشکلات دیگری نیز وجود دارد؛جلیلی : عوامل مختلفی است که فهرست آن به این شرح است 1 - سپردن کار چای به غیر اهل فن و واگذاری و اعطای مجوزها و امتیازات مختلف در زمینه چای به افراد خارج از صنف.2 - ورود چای بصورت غیرقانونی و غیرمجاز در کشور و عدم مبارزه صحیح و اصولی با قاچاق این کالای حساس 3 - جلوگیری از اعمال سلیقه شخصی از سوی کارشناسان ادارات .4 - عدم ثبات مدیریت و جابجایی زودهنگام مسوولان محترم چای 5 - نبودن تشکل قوی و منسجم در این صنعت حساس که به طور دقیق به ابعاد و ریزه کاری های امر واقف باشد.6 - تغییر زودهنگام قانون چای که باید حداقل برای چند سال تثبیت شود.7 - در سالهای اخیر چون هیچگونه رقابتی برای عرضه برگ چای مرغوب بین کشاورزان وجود نداشته ، بنابراین کشاورزان نیز انگیزه ای برای عرضه برگ چای مرغوب به کارخانجات نداشته اند و امیدواریم که مسوولان محترم به این نکته مهم برای تولید چای سال 81 توجه کافی نموده و دستورالعمل های مناسب برای رقابتی نمودن خرید برگ سبز صادر نمایند.8 - نحوه چیدن و حمل برگ چای به کارخانجات نیز با اصول صحیح انجام نمی شود که باعث کاهش کیفیت در این مراحل میشود.ضمنا یادآور می شوم که از تاریخ 26/11/79 ورود چای بصورت قانونی توسط وزیر محترم کشاورزی فعلی ممنوع شده است ولی با جرات می خواهم بگویم که تا این تاریخ علی رغم این ممنوعیت مقدار قابل توجهی در حد وفور وارد بازار مصرف در ایران شده است.آیا اگر این مقدار چای با قانون مصوبه دولت و مجلس در مقابل خرید دو کیلو چای داخله وارد می شد، ما مشکل فعلی چای داخله را داشتیم ؛ با اطمینان می توانم بگویم که در آن صورت موجودی چای داخلی به حداقل رسیده بود.تعداد قابل توجهی از تولیدکنندگان چای داخلی و اکثر قریب به اتفاق تولیدکنندگان و توزیع کنندگان اتحادیه چایکاران کشور به این نتیجه رسیده رسیده اند که واردات بصورت قانونی در مقابل خرید چای داخلی باشد و شرایط مساوی برای تمام اشخاص حقیقی و حقوقی باشد در این صورت هیچگونه بار مالی به دولت نخواهد داشت.وضعیت صادرات چای چگونه است؛ابراهیمی : صادرات چای حدود سه سال و نیم است که شروع شده و ما بازارهایی در آسیای میانه و افغانستان به دست آورده ایم . البته چای به قیمت پایین فروخته می شود؛ چراکه رقابت شدید است و چین وترکیه نیز چای ارزان قیمت دارند؛ لذا می توانند با ما رقابت کنند. یارانه سال 80 تا به حال داده نشده و این بلاتکلیفی سبب شده است صادرکنندگان بازارهای خود را از دست بدهند و به رقبای خود واگذار کنند. در سال 79 در10 ماه حدود18 هزار تن چای صادر کردیم ؛ ولی این صادرات بشدت افت کرد. تفکر صادرات هنوز در کشور ما جا نیفتاده است . مسوولان ، مشکل را لمس نمی کنند؛ فقط گفته می شود که یارانه ها در آخر سال اعلام می شود. در ایران یک صادرکننده به دلیل ترس ازتغییر مقررات ، نمی تواند تصمیم بگیرد. این تغییرقانون و مقررات سبب شده است که ما نتوانیم قرارداد درازمدت با خریداران امضاء کنیم.عیوضی : در زمان دکتر کلانتری ، صادرکنندگان ، چای را از دولت به قیمت بالا می خریدند؛ ولی به دلیل استفاده از مجوز واردات آن که یارانه همان کالا بود، چای ارزان را به قیمت ارزان در بازار جهانی می فروختند؛ الان دولت این امکان را نمیدهد.جلیلی :70 درصد تولیدکنندگان ما به این نتیجه رسیده اند که باید واردات انجام شود. اتحادیه چایکاران و حدود60 کارخانه دار،مایل به واردات چای هستند و حتی آمادگی دارند حدود50 هزار تن چای سال 7980 - را با شرایط مساوی خریداری کنند؛ بدون این که بار مالی برای دولت به وجود بیاورند.عیوضی : اگر مصوبه طرح تغییر ساختار چای اصلاح می شد، مشکل ما نیز برطرف می گردید.درواقع شما راه حل مشکلات چای را آزادسازی واردات آن می دانید؛عیوضی : اولا ما خواهان اجرای قوانین مصوبه مجلس در مورد چای و اجرای دقیق و صحیح و طرح تغییر ساختار چای هستیم . صنف ما آمادگی دارد مشکل چای را بسرعت و با توجه به منافع همه دست اندرکاران چای حل کند و هیچ گونه بار مالی بر دولت تحمیل نکند، و این امکانپذیر نیست ، مگر با استفاده از تجربیات گذشته ، یعنی اجرای قانون و آزادسازی واردات چای خارجه ، البته به شکل قانونمند و نظارت شده توسط دست اندرکاران چای که دراین صورت هم چایهای داخله به فروش می رود و هم جلوی ورود غیرمجاز چای گرفته می شود. از منع واردات چای ، هیچ کس نه دولت ، نه تولیدکننده و نه چایکار منتفع نمی شود، جز قاچاقچیان.