وقتی شایسته سالاری به والیبال آمد

این روزها از مردم یا از هر کارشناسی درخصوص والیبال بپرسید از ته دل از نتایج تیم ملی ایران راضی است؛ موفقیت‌هایی که محصول تفکر و نگرش جدیدی بود که در والیبال ایران حاکم شد. حاکمیتی بیست ساله که به تناوب در والیبال جاافتاد و ما را بر قله آرزوهایمان قرار داد. وقتی یک مرد با عشق و علاقه با کارشناسان و اهالی والیبال پیوند خورد، متوجه شدیم می‌توانیم به سوی قله‌های افتخار برویم.

کد خبر: ۶۰۶۵۴۰

محمدرضا یزدانی‌خرم، رئیس وقت فدراسیون والیبال با وجود قد کوتاهش در کنار بلند قامتان والیبالیست ایران قد کشید و سال 1998 با طلای جوانان آسیا زنگ خطر را برای آسیا و جهان به صدا درآورد.

هر چند این جرقه با پیروزی در بازی‌های آسیایی 2002 و مدال نقره این بازی‌ها شعله کشید، اما سال 2005 در نطفه ماند؛ چراکه شایسته‌سالاری را فراموش کرده بودیم.

والیبال در دوران ریاست محمدرضا داورزنی هم همان راهی را رفت که باید، اما دو مربی خارجی ناموفق که دیگران برایشان دیکته می‌نوشتند ما را از رسیدن به سکوهای معتبر آسیا محروم کردند؛ کیاچ و گاییچ به‌دلیل رعایت نکردن شایسته‌سالاری، والیبال ایران را از سکوهای افتخار دور کردند.

بعد از عبور والیبال از برزخ این مربیان، حسین معدنی، مربی جوان و هوشیار والیبال از 70 درصد توانمندی‌های والیبال استفاده کرد و در قهرمانی آسیا مدال نقره گرفت.

در این شرایط والیبال ایران به این نتیجه رسید که باید جهش بلندتری داشته باشد و از علم روز والیبال فراتر از علم مربیان ایرانی استفاده کند بنابراین پیروزی در دو ست برابر ایتالیا در بازی‌های جهانی، خولیو ولاسکو را به سوی ایران متمایل کرد. این مربی نوگرا و نواندیش با هجرت خود از آرژانتین به ایتالیا افتخارات زیادی به دست آورد و وقتی به والیبال ایران لبخند زد توانست گام‌هایی اساسی بردارد که مهم‌ترین آن استفاده از شایسته‌ها در تیم ملی بود. شایسته‌سالاری، حلقه گمشده والیبال ایران با ولاسکو در جای خودش قرار گرفت و این اطمینان به اهالی توپ و تور داده شد که ولاسکو همگان را می‌بیند. بازگشت امیر حسینی بعد از شش سال، فرهاد ظریف بعد از چهار سال و مهدی بازارگرد بعد از پنج سال به تیم ملی، گویای این حقیقت بود که ولاسکو می‌خواهد ما را صاحب اعتبار کند. قهرمانی سال 2011 محصول این اندیشه بود که از ذهن ولاسکو تراوش کرد.

او جامعه والیبال را که می‌خواست فعل خواستن را صرف کند، اما نمی‌توانست، به واقعیت‌های بیشتری از توانمندی‌ها و ظرفیت‌های موجود آشنا کرد.

در این رهگذر مربیان ایرانی راه عبور ولاسکو ‌ از گذرگاه‌های سخت را برای او هموار کردند. فدراسیون والیبال برنامه‌ریزی منسجمی داشت تا پس از موفقیت‌های جهانی برابر صربستان، آرژانتین و لهستان به این باور برسیم ‌ والیبال ایران در حال شعله ور‌شدن است.

حالا ولاسکو در پرونده عملیاتی خود 25 پارتیزان دارد که در مقاطع مختلف می‌توانند به یاری والیبال بشتابند. امروز اگر 12 جوان شجاع در قهرمانی آسیا درخشیدند در فهرست بعدی ولاسکو 13 نفر دیگر آماده‌اند و این همانی است که والیبال ایران به دنبالش بود؛ نتیجه‌گیری همراه با داشتن پشتوانه‌های مطمئن برای ثبات پایدار.