jamejamsara
سرا کد خبر: ۵۹۰۸۹۳ ۰۳ شهريور ۱۳۹۲  |  ۰۸:۰۰

شاید تاکنون از خودتان پرسیده باشید چگونه است که از فردی برای ازدواج خوشتان می‌آید و از دیگری نه؟ شاید هم بار‌ها از انتخاب دیگران در این زمینه حیرت کرده‌اید، به گونه‌ای که هیچ پاسخی برای این سوال نیافته‌اید که بر چه اساسی دوست شما، فلانی را به عنوان شریک زندگی‌اش انتخاب کرده است؟!

براستی چطور می‌شود که فردی عاشق یک فرد خاص می‌شود؟!

به گزارش جام جم سرا به نقل از روزنامه خراسان- «اشترنبرگ»، یکی از معروف‌ترین نظریه پردازان در زمینه عشق معتقد است که عشق داستان است و هرکس داستان خودش را درباره عشق دارد. همه ما داستان آرمانی خود را داریم. قصه عشق به ذهنیت ما از اینکه رابطه عاشقانه چیست و چه طور باید باشد، باز می‌گردد.

در این میان روابط آدمیان زمانی به اوج خود می‌رسد که داستان دو نفر از عشق با هم سازگار باشد. در مشاوره پیش از ازدواج یکی از بهترین کارهایی که هرکسی می‌تواند انجام دهد، شناخت قصه عشق خودش است. وقتی قصه خودمان را بشناسیم، آگاهانه‌تر می‌توانیم در انتخاب همسر گام بر داریم.

اشترنبرگ ۲۵داستان عشق را روایت می‌کند که بازنمود طیف وسیعی از استنباط‌های آدمی از عشق و چیستی آن است. در ادامه به دو نمونه از داستان‌های عشق اشاره می‌کنیم:

 

قصه آموزش

در این داستان، یکی در نقش آموزگار ظاهر می‌شود و دیگری در نقش آموزنده. به طور معمول سن یکی از این دو نفر بیشتر از دیگری و یا از نظر حرفه‌ای پخته‌تر است. کسی که خود را در مقام آموزگار می‌بیند معمولا این برداشت‌های ذهنی را دارد:

۱- دوست دارم در روابط نزدیک با همسر آینده‌ام، خود را هم‌چون معلمی ببینم که چیزهای زیادی درباره زندگی به او می‌آموزد.

۲- گاهی حس می‌کنم کسانی که با من ارتباط دارند مثل شاگردان من هستند.

۳- دوست دارم کسی که با من رفت و آمد می‌کند، چیزهای زیادی را از من یاد بگیرد.

اما فرد آموزنده نیز برداشت‌های ذهنی زیر را دارد:

۱- معمولا خود را در نقش شاگرد می‌بینم.

۲- دوست دارم از همسر آینده‌ام چیزهای زیادی یاد بگیرم.

 

قصه ریاست

قصه ریاست ممکن است قالب‌های متفاوتی به خود بگیرد اما همه این قالب‌ها دارای یک مضمون مشترکند: دلمشغولی به توزیع قدرت.

تفاوت قالب‌ها عمدتا در عملکرد چگونگی توزیع قدرت بین دو نفری است که با هم رابطه دارند. در رابطه استبدادی یکی از دو نفر همه قدرت را در دست می‌گیرد و بعد نیز تصمیم می‌گیرد که این تصمیم‌ها را کی و کجا و چگونه محقق کند. یکی از دلایلی که این نوع رابطه شکل می‌گیرد، نیاز بسیار شدید یکی از دو طرف به قدرت است. برخی از مردم سخت نیازمند قدرت هستند و از رابطه صمیمانه به عنوان ابزاری برای ابراز این نیاز استفاده می‌کنند. دلیل دیگر برای شکل گیری این رابطه این است که معمولا یک نفر بسیار سلطه پذیر است و ترجیح می‌دهد تا حدی که ممکن است مسئولیت کمتری داشته باشد. فرد رئیس این طور فکر می‌کند که:

۱. برایم بسیار مهم است که تنها شخص تصمیم گیرنده من باشم.

۲. معتقدم پایداری روابط بر این مبنا استوار است که چه کسی بر دیگری مسلط باشد و من بی‌تردید نمی‌خواهم آن کسی باشم که تحت سلطه است.

۳. به نظرم مهم است که در‌‌ همان آغاز به دیگری بفهمانم که چه کسی رئیس است.

اما در مقابل طرف دوم این داستان نیز این طور می‌اندیشد که:

۱. معتقدم یک نفر باید مسئول همه تصمیم گیری‌ها باشد ومن ترجیح می‌دهم که طرف مقابلم تصمیم گیرنده باشد.

۲. به نظرم اگر در روابط نزدیک تنها یک نفر در راس تصمیم گیری‌ها باشد، در عمل کار بهتر پیش می‌رود و عیبی نمی‌بینم که آن یک نفر من نباشم.

 

چرا شناخت قصه عشق مهم است

کسانی که درگیر این داستان‌ها هستند، اغلب برای پوشیده نگه داشتن آن تلاش بسیاری می‌کنند اما با وجود این تلاش‌ها این پنهان کاری سرانجام آشکار می‌شود.

مشکل زمانی به وجود می‌آید که هر دو طرف تمایل داشته باشند یک نقش را بازی کنند، مثلا هر دو دوست داشته باشند در روابط زناشویی خود نقش آموزگار یا رئیس را ایفا کنند؛ آنجاست که مشکلات زیادی در زندگی مشترک به وجود خواهد آمد پس بهتر است قبل از ازدواج قصه عشق خود را بشناسید و بدانید در زندگی آینده دوست دارید ایفاگر چه نقشی باشید، سپس در انتخاب همسر به دنبال نقش مکمل خود بگردید.
>> وحیده تبریزی (روان‌شناس)

* شما چه نظری دارید؟ تجربه‌ها و نظراتتان را در این زمینه، با ما در میان بگذارید *

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

این ۵۰ ثانیه تلخ

این ۵۰ ثانیه تلخ

با ذهن ده دوازده سالگی‌ات نگاه کنی، فکر می‌کنی زنگ تفریح یک مدرسه خورده و بچه‌ها دارند هوریز می‌کنند توی حیاط مدرسه که از بوفه ساندویچ مزخرف کالباس خشک بخرند و نوشابه فانتای تگری و این یک ربع وقت آزاد را خرج شکمشان کنند و بادگلوهای سوزنده را توی کلاس بزنند و بینی‌شان تا مغز سرشان تیر بکشد و بسوزد و کیف کنند.

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

تصویری که روز یکشنبه از حضور وزیر خارجه در مجلس شورای اسلامی منعکس شد، چگونه تصویری بود؟ وزیر خارجه به عنوان مهمان و از باب معارفه و تحلیل وضعیت سیاست خارجی به مجلس دعوت شد؛ اما در لابه‌لای بحث، مکرر همهمه و داد و فریاد از اطراف و اکناف مجلس بلند بود، وزیر خارجه نیز متقابلاً بر حرارت کلام خود می‌افزود، فضای جلسه از حالت گفت‌وگو به جدل میل کرد و درنهایت تصویری متشنج از سطوح بالای حکمرانی در کشور به افکار عمومی مخابره شد.

شما باید پاسخ بدهید

شما باید پاسخ بدهید

در ماه‌های اخیر برخی چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی در قالب نامه‌نگاری و مصاحبه و اظهارنظرهای مطبوعاتی و... و با لحنی طلبکار در مورد وضع موجود کشور اعلام موضع کرده‌اند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر