امیر پیاهو دونده 100 متری که فوتبالیست شد

روزی که امیر پیاهو با پای برهنه دوید و زودتر از بقیه قهرمانان خوزستان از خط پایان گذشت ، فکر نمی کرد مجبور شود دوومیدانی را کنار بگذارد. با این که او خیلی زود جایش را میان بزرگان 100 متر ایران باز کرد
کد خبر: ۵۶۳۷۷
، اما زودتر از آن که فکرش را بکند مجبور شد با تارتان و خط پایان خداحافظی کند.
حالا امیر روی چمن و برای وارد کردن توپ به دروازه حریف می دود تا به قول خودش بتواند آینده اش را بسازد.
او حالا به جای این که بخواهد رکورد سقر را بزند، همه فکر و ذکرش این است تا جای حسین کعبی را در فولاد بگیرد:


شما نفر اول و رکورددار ماده 100 متر جوانان ایران هستید. چرا دوومیدانی را کنار گذاشتید و به دنبال فوتبال رفتید؛
هر چه زجر کشیدم ، رکورد می زدم ، بیشتر کم محلی می دیدم. فدراسیون به ما نگاه هم نمی کرد. دیدم فایده ندارد. گفتم در دوومیدانی که به جایی نرسیدم ، اما در فوتبال هنوز جا دارم که یک چیزی شوم.
یک زمانی عشقم بود که در دوو میدانی نفر اول باشم ، شدم اما هیچ چیزی گیرم نیامد. حالا می خواهم با فوتبال آینده ام را بسازم.
دوومیدانی برای بچه مایه دارها خوب است نه من من که مشکل مالی دارم ، می خواهم جای حسین کعبی را بگیرم. حالا که او به السد رفته ، من جای او را در فولاد می گیرم.

حالا چرا فوتبال را انتخاب کردید؛
من پیش از این که به دوومیدانی بیایم ، فوتبال بازی می کردم. حتی سال 81 برای تیم منتخب خوزستان انتخاب شدم ، اما وقتی بین 30 نفر خط خوردم آن وقت به توصیه برادرم که قهرمان 400 متر بود آمدم دوومیدانی ، با مربی تیم امید فولاد صحبت کردم.

دوومیدانی و فوتبال از نظر تمرینی شباهت دارند یا نه؛ تمرین های فوتبال سخت تر است یا دوومیدانی؛
فوتبالیست ها که تمرین نمی کنند. فقط روزی یک ساعت و نیم! برای دوومیدانی حداقل روزی دو سه ساعت باید تمرین کرد. فشار تمرین های فوتبال خیلی کمتر از دوومیدانی است.
به نظرم فوتبال خیلی بهتر است . حداقل این که تنهایی تمرین نمی کنی.

دوست ندارید دوباره بدوید؛
دوست دارم ، اما نمی توانم. دلم نمی آید دور از دوومیدانی باشم ، اما مجبورم. مجبورمان کردند. پولهایمان را ندادند. به چه امیدی بمانم.

یعنی اصلا پشیمان نشدید؛ دوست ندارید دوباره به دوومیدانی برگردید؛
نه. حالا دیگر من قرارداد مالی 3ساله دارم. تعهد دارم ، چون قراردادم مالی است. مشکل دارم ، فکر می کنم همین که دوومیدانی را در اوج کنار گذاشتم خوب است. نمی توانم بیایم.
اگر بیایم خودم را ضایع می کنم. بعد هم آنقدر دویده ام که خسته شده ام. مطمئنم دیگر برنمی گردم. از نظر بدنی و روحی طوری شده ام که دیگر در دوومیدانی جواب نمی دهم. حالا فیزیکم فقط به درد فوتبال می خورد.
طوری با ما برخورد می کردند که دیگر نمی توانم برگردم. حالا همه راهها به رویم بسته شده است. شاید فقط زمان مسابقه بیایم ، مسابقه بچه ها را ببینم. من اگر برگردم بهتر از عباس صمیمی نمی شوم. او که معروف تر از ماست ، شاکی است وای به حال ما.

به نظرتان فوتبال بهتر است یا دوومیدانی؛
خب معلوم است ، فوتبال. فوتبال مثل دوومیدانی نیست که مرده باشد. می دانی آینده داری. حتی حقوق و پاداش را هم بموقع می دهند. 3 سال در تیم امیدها بازی می کنی بعد می توانی در تیم بزرگسالان توپ بزنی.
در اهواز اگر بازیکن ، بازیکن باشد بالا می آید، بویژه فولاد. فوتبال همه چیز دارد، جذابیت ، پول ، تفریح. باکلاس تر از دوومیدانی است.

خانواده ات چه می گویند؛ آنها با این کار شما موافقند؛
مشوق اصلی ام برای این جابه جایی برادرم بود. او گفت بیایی فوتبال بهتر است.

شما چه پستی بازی می کنید؛
هافبک راست یا فوروارد.

تا به حال گل هم زده اید؛
تا قبل از شروع لیگ امیدهای ایران ، در بازیهای دوستانه هفت ، هشت گل زده بودم. در دومین بازی لیگ ، من تک گل فولاد را به کشاورز برازجان زدم تا برنده شویم.

فوتبال را تا چه زمانی ادامه می دهید؛
من هدفم تیم ملی است. مطمئنم اگر خدا بخواهد با این مربیان و تمرین ها به تیم ملی هم می رسم.این آرزوی هر فوتبالیستی است. اگر هم نشد، نشد.
چون یکبار در دو و میدانی ملی پوش بوده ام. خیلی مهم نیست.

پیاهو چه معنایی دارد؛
از دو کلمه پیا به معنای مرد و هو به مفهوم خدا تشکیل شده ، یعنی مرد خدا.

پیاهو در یک نگاه
نام و نام خانوادگی: امیر پیاهو
سال تولد: 10/9/64
محل تولد: اهواز
سابقه عضویت در تیم ملی: 2 سال
دونده: 100 متر
آخرین رکورد: 57/10 ثانیه
افتخارات: مقام دوم مسابقه های بین المللی چین / مقام دوم مسابقه های بین المللی تایلند/ مقام چهارم مسابقه های قهرمانی جوانان آسیا - مالزی.

مهری رنجبر
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها