جای خالی طنز موقعیت در تلویزیون
یکی از بزرگترین علتهای افت سطح کیفی برنامههای طنز جای خالی سریالی است که در موقعیت طنز ساخته میشود. متاسفانه بیشتر کارهای ما از سطح کیفی مطلوبی برخوردار نیست و در آن به جای انعکاس دغدغههای مردم صرفا لودگی میشود. فکر میکنم این دوستان باید تجدیدنظری در مورد برنامهسازی در حوزه طنز داشته باشند، چون آن را با جوک گفتن اشتباه گرفتهاند و فکر میکنند اگر مردم را صرفا بخنداند به هدفشان رسیدهاند، در حالی که خنداندن مردم تنها یک وسیله است و هدف از آن، ایجاد آگاهی در جامعه است. باید به وسیله طنز مشکلات را منعکس کرد.
تلویزیون، تعیینکننده ذائقه مردم است
در شرایط کنونی ما بیش از هر مقطع دیگری به سلیقهسازی برای مخاطب احتیاج داریم، چون متاسفانه آنها در معرض آثاری قرار دارند که میتوانند سلیقه آنها را ضعیف کنند و خب در این میان برنامههای طنز به دلیل حجم انبوهی از مخاطبان که دارند میتوانند بیشترین تاثیر را میان مردم داشته باشند. به همین علت تلویزیون باید به نقش مهم خود در زمینه سلیقهسازی مخاطب اعتماد و اثری ارائه کند که ضمن جذب مخاطب به آنها آگاهی بدهد.
مقابله زیر آسمان شهر با ماهواره
زیر آسمان شهر در تلویزیون ایران یک استثنا محسوب میشد و پس از گذشت سالها هنوز شاهدیم که مردم این برنامه را دوست دارند و از آن به نیکی یاد میکنند. بخشی از این موضوع به این علت است آدمهایی که در این سریال وجود داشتند از جنس مردم بودند و آنها میتوانستند با همه شخصیتها ارتباط برقرار کنند. تمام تلاش ما این بود به لحاظ شخصیتپردازی به گونهای عمل کنیم که از همه اقشار در آن وجود داشته باشد. به هر حال در آن سریال ما کسی را مسخره نکردیم بلکه تنها معضلات اجتماع را به نقد میکشیدیم و به همین علت هم توانستیم ماندگار شویم. جای خالی برنامههایی مانند زیر آسمان شهر در تلویزیون حس میشود، چون مجموعههایی از این دست به مقابله شبکههای ماهوارهای میپرداختند.
به خاطر قصه نامناسب کار نمیکنم
بعضی مخاطبان دائم از من میپرسند چرا دوباره کارگردانی را تجربه نمیکنی و جواب من به آنها این است که هنوز قصه خوبی به دستم نرسیده است، چون سوژه و فیلمنامه خوب باعث موفقیت یک کار میشود و نمیتوان صرفا با اتکا به طنز کلامی به موفقیت رسید.شک نداشته باشید اگر فیلمنامه خوبی به دستم برسد حتما کارگردانی آن را به عهده می گیرم.
استفاده ابزاری از بازیگران طنز
برخی فکر میکنند یک سریال طنز را فقط با تکیه بر توانایی بازیگران باید ساخت، در حالی که اگر متن خوب در اختیار آن فرد نباشد و سریال از کارگردانی مناسبی برخوردار نباشد آن اثر هیچگاه از سوی مخاطب پذیرفته نمیشود. تلویزیون برای این که بخواهد بار دیگر به واسطه برنامههای طنز به روزهای اوج خود بازگردد باید کار را به دست اهل فن بسپارد و از برنامهسازهایی که در این عرصه صاحب تجربه هستند، بهره بگیرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم