تبی که زود به عرق نشست

در دهه 70 تلویزیون ایران به شکلی تازه وارد عرصه طنز شد و در این میان بازیگران زیادی نیز پا به این عرصه گذاشتند؛ بازیگرانی که بعدها خوش درخشیدند و حتی به‌عنوان ستاره مطرح شدند. برنامه‌های طنز زیادی در طول دهه 70 از تلویزیون پخش شد که حالا همه آنها گوشه‌ای از خاطرات مخاطبان تلویزیون را به خود اختصاص داده‌اند. البته در سال‌های اخیر خیلی‌ها تلاش کردند آن برنامه‌ها را تکرار کنند، اما نشد، چون برنامه‌های امروز تنها هدفشان خنداندن مردم است، مردمی که امروز سخت‌تر از گذشته شده‌اند و اگر طنزی بی‌هدف باشد، قطعا شکست خواهد خورد.

به هر حال هرچند بخش‌های طنز در طول دهه 70، دوره آزمون و خطا را طی کرد و به نوعی به بلوغ زودرس رسید، اما همین سرعت در شکستن مرزهای از پیش تعیین شده و بروز خلاقیت‌هایی که تا پیش از این کمتر فرصتی برای بروز داشتند، باعث شد با رسیدن به یک نقطه ثبات ـ که حاصل تجربه‌های افرادی بود که در شکل دادن به این مسیر نقش داشتند ـ به نوعی قالب بخش‌های طنز به نقطه‌ای محتوم برسد؛ نقطه‌ای که به نظر می‌آید در صورت بروز خلاقیتی جدید می‌تواند از مسیر تکرار خارج شود. این فرضیه و تحلیل وقتی به واقعیت پیوست که در دهه 90 رجوعی دوباره به بخش‌های طنز این دوره شد، اما همان نگاهی که برای دهه 70 مدرن و پیشرو بود، حالا برای دهه 90 کهنه و نخ‌نما و امتحان پس داده به نظر می‌رسد. این که در تکرار نشدن بازیگران طنز دهه 70 نیز می‌توان دید، چرا که در این سال‌ها کمتر شاهد ظهور بازیگران طنز هستیم؛ بازیگران طنزی که خود صاحب سبک باشند و امضایشان پای کارهایشان ثبت شده باشد. بنابراین می‌توان گفت ظهور دوباره بازیگران طنز (مانند دهه 70) هم به گونه‌ای رو به غروب است.

محبوبه ریاستی