ساموئل؛ ستاره‌ای با 2 بازی ملی

عشق به فوتبال از همان دوران کودکی در او متبلور شد؛ زمانی که او همراه با خانواده به لندن عزیمت کرد و در آنجا به عضویت آکادمی فوتبال سنت ژوزف در بلک‌‌هیث در آمد. آن روزها فقط 9 یا 10 سال داشت، اما یکی از شاخص‌ترین بازیکنان در رقابت‌های مدارس لندن بود.

پیش از امضای نخستین قرارداد حرفه‌ای با باشگاه فوتبال آستون‌ویلا، ساموئل دوران جوانی خود را در چارلتون اتلتیک سپری کرد. او آنقدر خوب بود که باشگاه چارلتون مسئولان تیم آستون‌ویلا را به اتهام بازیکن‌گیری غیرقانونی از سیستم جوانان چارلتون متهم کند.

پیش از حضور در تیم جوانان چارلتون، ساموئل دوران نوجوانی‌اش را با پیراهن وستهام یونایتد سپری کرد. اولین تیمش نیز سنراب بود. او آن زمان در لیگ آماتور فوتبال انگلیس، موسوم به لیگ یکشنبه‌ها بازی می‌کرد. این لیگ برای آنهایی بود که به سطح بالاتر نرسیده بودند و کمتر برای فوتبال وقت می‌گذاشتند. البته ساموئل همان زمان هم تمام وقتش را با فوتبال می‌گذراند. با این عشق و علاقه او خیلی زود و در هفده سالگی به رؤیایش، یعنی بازی در سطح اول فوتبال انگلیس دست یافت و به آستون‌ویلا پیوست.

اولین بازی را خوب به یاد دارد. جان گریگوری، سرمربی وقت آستون‌ویلا در دقیقه ۵۱ بازی با منچستر سیتی در چارچوب جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان، جی لوئید ساموئل را به زمین فرستاد تا در دیداری که آنها پنج گل زدند، این بازیکن جوان هم اولین حضور خود در رده سنی بزرگسالان را تجربه کند. ساموئل کم‌کم به ترکیب اصلی آستون‌ویلا راه یافت و با پذیرفتن تابعیت انگلیس به اردوی تیم ملی زیر 21 سال این کشور هم دعوت شد.

البته همیشه همه چیز آن‌طور که آدم می‌خواهد پیش نمی‌رود. سال 2001 در شرایطی که ساموئل خود را برای همراهی تیم جوانان انگلیس برای حضور در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا آماده می‌کرد، از ناحیه کشاله ران دچار آسیب‌دیدگی شد تا برای مدتی از میادین دور بماند.

او با همین آسیب دیدگی، هم بازی‌های یورو 2002 را از دست داد و هم حضور در ترکیب آستون‌ویلا را. سران تیم بیرمنگام برای یک فصل ساموئل را به‌طور قرضی راهی گلینگهام کردند، اما این مدافع ترینیدادی آنقدر خوب بود که از سال 2002 تا 2007، برای پنج فصل متوالی دیگر پیراهن آستون‌ویلا را بر تن کند. بهترین فصل ساموئل در فوتبال جزیره، فصل 2004 ‌ـ ‌2003 بود که تحت هدایت دیوید اولری به یکی از بهترین دفاع چپ‌های لیگ برتر تبدیل شد و برای بازی تیم ملی انگلستان برابر تیم ملی سوئد انتخاب شد. البته او هیچ‌گاه با پیراهن تیم ملی انگلیس به میدان نرفت، چراکه در آن بازی فقط روی نیمکت ذخیره‌ها نشست و بعد از آن هم تصمیم گرفت در سطح ملی برای تیم ملی کشورش ترینیدادوتوباگو بازی کند!

او این درخواست را نخستین بار سال 2005 مطرح کرد؛ درست پس از آن‌که ترینیداد با پیروزی بر بحرین جواز حضور در جام جهانی 2006 را به دست آورد. خودش آن زمان گفته بود شاید مردم مرا انسانی فرصت‌طلب خطاب کنند، اما من احساس می‌کنم که ترینیدادی هستم.

با این حال درخواست او برای بازی در تیم ملی ترینیداد در جام جهانی 2006 با مخالفت فیفا رد شد تا اولین بازی ملی‌اش را در سال 2009 انجام دهد. ساموئل که فصول 2005 ‌ـ 2004 و 2006ـ‌ 2005 جای ثابتی در ترکیب آستون‌ویلا نداشت، پس از 9 سال این تیم را به مقصد بولتون ترک کرد تا فصلی تازه را در لیگ برتر انگلیس آغاز کند. او قراردادی چهار ساله با این تیم لیگ برتری بست و جز سال آخرش (2001) که به صورت قرضی به کاریف سیتی ولز ملحق شد، در بقیه سال‌ها یکی از بازیکنان تاثیرگذار این تیم در لیگ برتر بود.

سال اول حضور ساموئل در بولتون، سال دوم و آخری بود که آندرانیک تیموریان برای بولتون به میدان می‌رفت. اما دست تقدیر کاری کرد که این دو بازیکن چهار سال بعد، در لیگ برتر فوتبال ایران یک بار دیگر در کنار هم قرار بگیرند؛ این بار در استقلال.

ساموئل که به دلیل آسیب دیدگی حضور در ترکیب بولتون را در فصل 2011 ‌ـ‌2010 از دست داده بود، قبل از آن‌که به استقلال بیاید، به طور آزمایشی به باشگاه لیدزیونایتد ملحق شد؛ باشگاهی که هم‌تیمی سابق‌اش سیمون گری‌سون، سرمربی آن بود. البته حضور ساموئل در لیدز چندان طولانی نبود و پس از یک آسیب‌دیدگی از همراهی این باشگاه بازماند. او که دوست نداشت بازی در فوتبال جزیره را از دست بدهد، قبل از شروع فصل 2012 ‌ـ ‌2011 یک بار هم با پیراهن وستهام یونایتد، در دیدار پیش فصل این تیم مقابل رئال ساراگوسا به میدان رفت، اما با مسئولان این تیم نیز بر سر یک قرارداد دائم به توافق نرسید تا سرانجام با پیشنهاد باشگاه استقلال روبه‌رو شود. ساموئل پس از یک نیم فصل استراحت، در نقل و انتقالات زمستانی سال 2011 (1390) پیراهن استقلال را پوشید و خیلی زود جایش را به‌عنوان یکی از بهترین خریدهای تاریخ این باشگاه تهرانی در دل هواداران باز کرد.

نخستین بازی ساموئل با پیراهن استقلال بیستم دی ۱۳۹۰ در دیدار بیرون از خانه برابر داماش بود که آبی‌ها آن بازی را با یک گل بردند. او در همان اولین فصل حضور خود در فوتبال ایران، همراه با استقلال قهرمان جام حذفی شد و حالا هم در آستانه فتح لیگ برتر قرار دارد؛ عناوینی که تا قبل از آن با هیچ تیم دیگری به دست نیاورده بود. ساموئل در این سال‌ها 169 بار با پیراهن آستون‌ویلا، هشت بار با پیراهن گلینگهام، 71 بار با پیراهن بولتون، 6 بار با پیراهن کاردیف سیتی و 51 بار با پیراهن استقلال به میدان رفته است. ساموئل را نمی‌توان در زمره مدافعان گلزن قرار داد. او در این 15 سالی که از عمر فوتبال حرفه‌ای می‌گذرد فقط 9 گل زده، اما جالب این است که شش گلش را در همین دو سال اخیر برای استقلالی‌ها به ثمر رسانده است. او در این فصل 27 بار در لیگ، دو بار در جام حذفی و چهار بار در لیگ قهرمانان آسیا در ترکیب تیم امیر قلعه‌نویی به میدان رفته و همواره یکی از ارکان اصلی تیمش در فاز دفاعی بوده است.

تنها نقطه تاریک کارنامه جی‌لوید ساموئل بازی‌های ملی است و فقط دو بار پیراهن تیم ملی ترینیداد را در سال 2009 پوشید که البته نتیجه اش هم شکست چهار بر یک مقابل هندوراس بود.

رضا پورعالی / گروه ورزش