باشگاهی که باید برای بزرگی از حاشیه ها پرهیز کند
در استقلال چه می گذرد؛ چرا این تیم باوجود یک مربی منضبط و اهل دیسیپلین و یک مدیرعامل اخلاقگرا و باتدبیر در لیگ چهارم گرفتار مسائل و مشکلات حاشیه ای می شود؛
درجستجوی این مسائل و بررسی علل آن باید نکات بسیاری را لحاظ کرد؛ بحث آموزش ، برخورد مدیریتی ، تنبیه ، تشویق و خلاصه این که توانمندی مربیان در این برهه حساس خیلی تعیین کننده است.
استقلال مقابل شموشک گرچه بازی را 3بر هیچ برد، اما پس از این برد اخباری در روزنامه ها به چاپ رسید که موجب حیرت بیشتر اهالی فوتبال شد.
اگر استقلال سال گذشته نایب قهرمان لیگ شد و با بدشانسی در جام حذفی قهرمانی را واگذار کرد، علت آن بازیهای تماشاگرپسند، وجود رفاقت ، از خودگذشتگی و فداکاری بود.
اما ماجرای فکری و نیکبخت. مشکل از آنجا آغاز می شود که نیکبخت واحدی در طول بازی با شموشک به دفعات از هافبک های خود و بویژه فکری ، پاس می خواهد و این درخواست خود را با توپ و تشر ادامه می دهد و به علت حس برتری جویی که در پیستون چپ استقلال است ، او سر بیشتر بازیکنان هم دسته و ازجمله پیروز قربانی داد می زند.
فکری ، کاپیتان تیم از این ترکتازی نیکبخت ناراحت شده و به او می گوید: نمی شود که تمام توپها را به تو بدهیم. بقیه چی؛ آنها بازیکن نیستند؛
این همه توپ ، کدام را گل کردی؛ تک روی هم حدی دارد و...
حرفهای کاپیتان به مذاق گوش چپ خوش تیپ و شیک پوش استقلالی ها خوش نیامده است و به مقام پاسخگویی برمی آید. نیکبخت در پاسخ کاپیتان می گوید: من که بازیکن تحمیلی و سفارشی نیستم.
از کاپیتانی فقط بازوبند بستن را یاد گرفته ای و... و اگر نبود دخالت علیرضا منصوریان و بقیه بچه های استقلال چه بسا کار به زد و خورد هم می کشید.
نیکبخت غیرمستقیم به نظری جویباری ، سرپرست تیم و رابطه فامیلی او اشاره می کند. یکی از بازیکنان استقلال که دوست ندارد رفاقت خود را با فکری و نیکبخت از دست بدهد، در این باره می گوید: هر دو بازیکن از دوستان من هستند، اما من در درگیری بعد از بازی شموشک باید حرف حق را بزنم.
به نظر من این اواخر، نیکبخت کمی بیشتر از حد مجاز در زمین حرف می زند. او در شرایطی است که تیم به او نیاز دارد و همین نیاز اجتناب ناپذیر باعث شده او در بیشتر مواقع از موضع قدرت با بقیه برخورد کند.
او حتی در وضع ظاهری خود هم تفاوت قائل می شود و می خواهد مدام به اصطلاح عامیانه تو چشم باشد. او با بستن یک گلوبندی پارچه ای به تقلید از فرانچسکو توتی می خواهد خود را متمایز از دیگران نشان بدهد.
یکی دیگر از بازیکنان استقلال می گوید: همه چیز از ابتدای فصل شروع شد. نیکبخت از الوصل و چند تیم عربی دیگر پیشنهاد داشت ، اما به درخواست قلعه نویی ، در ایران و استقلال ماندنی شد.
حالا امیرخان ناچار است مقابل زیاده خواهی او کوتاه بیاید.
آیا امیر قلعه نویی در برابر زیاده طلبی های نیکبخت کوتاه می آید؛
سرمربی استقلال در این باره چه به خبرنگار ما می گوید: من بعد از بازی شموشک به اتاق کنفرانس مطبوعاتی رفتم. خودم از نزدیک چیزی ندیدم ، اما حالا پس از گذشت چند روز به مسائلی پی برده ام که باید درباره آنها برخورد جدی تری داشته باشم.
من منکر زشت بودن حرکت نیکبخت نمی شوم. فکری ، پیشکسوت و کاپیتان تیم است و البته این را بگویم که در فوتبال و یک خانواده 30 نفری این مسائل عادی است. مگر در پرسپولیس بین سوبل و کماسی اختلاف وجود ندارد.
نباید به این مسائل دامن زد؛ اما حرف شما را قبول دارم و باید مقابل بی انضباطی ایستاد. مطمئن باشید که من این مساله را جمع و جور می کنم و نمی گذارم چنین مسائلی ادامه داشته باشد.
نیکبخت واحدی که به نظر بنده کفه تقصیر او سنگین تر از فکری است در این باره می گوید: من در تیم استقلال بیشتر از همه می دوم و در خدمت تیم هستم. شما این را از کارشناسان و هواداران بپرسید. با وجود این که چند پیشنهاد مالی خوب داشتم ، در استقلال ماندم.
من به کسی بی احترامی نکردم و این پیشکسوت ها هستند که باید با برخورد خود به ما جوان ترها آموزش بدهند، که متاسفانه در برخی مواقع چنین نیست. بحث آموزش فرهنگی و جلوگیری از بازیکن سالاری فقط با جریمه و توبیخ درست نمی شود.
ما باید طوری برخورد کنیم که این مسائل آخرین حربه و سلاح باشد، پس در این مرحله نظر جمع این بود که چون هر دو بازیکن از ارکان اصلی ، باسابقه و فداکار استقلال هستند، به برخورد و تذکر شفاهی بسنده کنیم.
برخی منتقدان این نوع برخورد را کافی ندانسته و به بازی ملوان و استقلال در انزلی و برخورد منزوی ، معاونت ورزشی و سخنگوی باشگاه اشاره می کنند. پس از بازی انزلی در بیستم آذرماه ، معاونت ورزشی به دلیل فحاشی انزلی چی ها، به کناره گیری از لیگ و بحث فرهنگ سازی در ورزشگاه ها اشاره کرد و خواستار برخورد جدی کمیته انضباطی فدراسیون با خاطیان شمالی شد.
آنها معتقدند حرفهای منزوی در آن برهه گرچه عین واقعیت بود، اما حالا باید دید باشگاه فرهنگی -ورزشی استقلال با بازیکنان خاطی خود که از زمین تا داخل رختکن به یکدیگر فحش و ناسزا می دهند چه برخوردی می کند؛
گروهی دیگر این مسائل را متوجه سرمربی استقلال می دانند. آنها معتقدند اگر در هفته چهارم و پس از بازی پگاه و استقلال - که نیکبخت با سعید لطفی درگیر شد و به او توهین کرد - مقابل این حرکت گرفته و بازیکن پرخاشگر تنبیه می شد چه بسا این مساله در هفته سیزدهم دیگر تکرار نمی شد.
در هر حال باید منتظر بود و دید قلعه نویی با چه ترفندی به کار خود ادامه می دهد. در لیگی که 30هفته به طول می انجامد، بدون شک این آخرین معضل آن نخواهد بود. در چنین مواقعی است که با برخورد مدیریتی باید مقابل بی نظمی ایستاد. آیا قلعه نویی توان این کار را دارد؛
چشم پوشی از نیکبخت و چسباندن آن به نیمکت برای متنبه شدن او که امکان ندارد، چرا که او در حال حاضر سوپراستار تیمش است. بی تفاوتی در قبال توهین به کاپیتان استقلال هم یعنی چشم پوشی از اصول. قلعه نویی نشان داده که فردی اصولگراست و حاضر به معامله اصول و اعتقادات خود نیست.
علی قراخانلو 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
