در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این مقاله تحلیلی بشدت مورد توجه اهل فن و تماشاگران جدی تلویزیونی قرار گرفته و خود، زمینهساز یکسری بحث تازه در ارتباط با موضوع اصلی این مقاله شده است. برایان لوری، نویسنده این مقاله تحلیلی تلاش کرده با آوردن مثالهایی از مجموعههای موفق تلویزیونی چند دهه اخیر به این نتیجه رسیده است که این مجموعهها تصویری مثبت و دلچسب از شخصیتهای منفی ارائه میکنند.
به گفته وی، بخش عمدهای از مجموعهها و محصولات تلویزیونی به دفاع از افرادی میپردازد که با اقدامات خود، زندگی عادی مردم جامعه را در معرض خطر قرار داده و کارهایی خلاف قانون و جامعه انجام میدهند.
قصه فیلمنامه بسیاری از مجموعههای تلویزیونی به گونهای پیش میرود که شاید ناخواسته، به دفاع از این آدمها برمیخیزد و کارها و اقدامات آنها را تائید و حتی تحسین میکند. لوری در مقاله خود به این نتیجه میرسد که مسئولان شبکه های مختلف تلویزیونی، نسبت به این مساله باید هوشیاری و دقت بیشتری کنند و قصههای خود را به شکلی تعریف نکنند که ضد قهرمانهای آنها به شخصیتهای مثبت و دوستداشتنی این مجموعهها تبدیل شوند. به دنبال چاپ این مقاله جنجالی در ورایتی، چند منتقد و نویسنده دیگر هنری هم به تائید دیدگاههای لوری پرداخته و مقالههایی ضد برخی مجموعههای تلویزیونی نوشتهاند. آنها میگویند رسانه تلویزیون و برنامههای آن تاثیر خیلی زیادی بر بینندگان خود دارند و مسئولان شبکههای تلویزیونی باید در زمان تولید محصولات خود، به این نکته مهم توجه داشته باشند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: