بوکس؛ خارج از ویترین، داخل اردو

بوکس بین اردوها

در برهوت خبری بوکس باشگاه‌های ایران، تیم بوکس جوانان اخبار زیادی را در این روزها به خود اختصاص داده است. این تیم تا چند روز دیگر روانه مانیل پایتخت فیلیپین می‌شود تا پیکارهای بوکس قهرمانی جهان را برگزار کند. بر همین اساس تیم داغستان متشکل از ورزشکاران شهر ماخا چکالا با 22 بوکسور راهی تهران شد و به همراه تیم جوانان ایران در مجموعه انقلاب اردوی مشترک زد. این دو تیم تمرینات مشترک خود را به‌مدت دو هفته برگزار کردند. اکبر احدی، سرمربی تیم بوکس جوانان می‌گوید: اردوی بسیار خوبی با مشت‌زنان داغستانی داشتیم و دو دوره مسابقه‌های درون اردویی با آنها برگزار کردیم و فهرست 9 نفره‌ای از برترین‌ها در این اردو مشخص شد. بر این اساس در وزن 49 کیلوگرم هومن طوقانی، وزن 56 ارسلان عبداللهی، وزن 60 هادی ماکویی، وزن 64 احسان خدایاری، وزن 69 ساسان زیبرم، وزن 75 مبین کهرآزه،‌ وزن 81 سیاوش امیدی، وزن 91 سینا قلعه‌بندی و در وزن 91+ کیلوگرم میلاد روشن‌زاده در فهرست اولیه اعزام به مسابقه‌های جوانان قرار دارند.

به گفته سرمربی تیم جوانان، این تیم در وزن 52 کیلوگرم هیچ نماینده‌ای ندارد و در وزن‌های 81 و 56 کیلوگرم ممکن است در اسامی اعزامی تغییراتی اعمال شود.

سرمربی بوکس جوانان بسان بازی‌های جهانی از هر گونه پیش بینی درباره نتایج خودداری می‌کند: سطح بوکسورهای ما قابل قبول است و خوشبختانه عملکرد بسیار خوبی در اردوها داشتند. پیش‌بینی عملکرد و مدال‌آوری تیم جوانان در مسابقه‌های آسیایی فیلیپین دشوار است؛ چرا که اساسا چنین پیش‌بینی‌هایی منطقی هم نیست. به نظرم بوکسورهای جوان، آینده بسیار خوبی دارند و بدون شک در آینده شاهد درخشش و موفقیت‌های آنها خواهیم بود.

با آن‌که سرمربی جوانان ایران از کیفیت رقابت درون اردویی با بوکسورهای داغستان سخن می‌گوید سرمربی تیم حریف می‌گوید با تیمی جوان به تهران آمده است و قصد دارد به تیم جوانان ایران قبل از بازی‌های آسیا کمک کند. رشیدبیک احمداف معتقد است تیم ایران تکنیک و قدرت کافی برای رقابت‌‌ها را ندارد و در زمان باقیمانده باید بیشتر کار کند. او می‌گوید: این سومین باری است که برای برگزاری اردوی مشترک به ایران می‌آیم، اما متاسفانه بوکسورهای ایران تکنیک و قدرت کافی برای حضور در مسابقه‌های برون‌مرزی را ندارند. بوکسورهای ایرانی که در این اردو حضور داشتند، از نظر آمادگی جسمانی نیز ضعیف بودند، از این رو برای حضور در رقابت‌های برون‌مرزی باید تمرین بیشتری داشته باشند.

نتایج تیم جوانان با داغستانی‌ها که دو بار با هم بازی کردند به این ترتیب تمام شد. در دیدار اول پنج بر پنج مساوی شدند و در مبارزه دوم پنج مسابقه را جوانان ایران واگذار کردند و تنها دو مسابقه را بردند. در مبارزه دوم از ده مسابقه انجام شده غیر از پنج پیروزی تیم ایران و دو پیروزی داغستانی‌ها، سه مسابقه با رای داوران با تساوی به پایان رسید.

روزهایی که داغستانی‌ها در ایران بودند حتی تیم ملی بزرگسالان نیز وارد اردو شد تا تمریناتی را با داغستان برگزار کند. تیم ملی بوکس باید سال آینده در رقابت‌های قهرمانی آسیا روی رینگ برود. تیم ملی بوکس بزرگسالان، در دیداری دوستانه بر داغستان روسیه غلبه کرد. بوکسورهای ایران و شهر ماخاچکالا در هفت وزن به روی رینگ رفتند. این در شرایطی است که احسان روزبهانی بوکسور المپیکی ایران در لیگ جهانی بسر می‌برد. روزبهانی در رده‌بندی بهترین بوکسورهای جهان که بتازگی اعلام شده با قرار گرفتن در مکان هفتم، بهترین جایگاه را در بین ایرانی‌های حاضر در این رنکینگ در اختیار دارد با این حال نام‌های سه ملی‌پوش المپیکی دیگر ایران در این رده‌بندی دیده نمی‌شود. احسان روزبهانی برای تیم قزاقستان در لیگ جهانی روی رینگ می‌رود. او وقتی در المپیک لندن تا یک قدمی مدال برنز پیش رفت به دلیل کم تجربگی اولین مدال المپیک در تاریخ بوکس ایران را از دست داد و روی این اصل با تیم قزاق در لیگ نیمه حرفه‌ای جهان به دنبال تجربیات بیشتر است.

فدراسیون بدون ویترین!

برگزاری لیگ برتر بوکس باشگاه‌های ایران مدت‌ها بود با اخبار و شایعات زیادی توام شده بود. بعد از فینال پیکارهای سال 90 که قهرمان بدون مبارزه تعیین شد، مسئولان فدراسیون بوکس بین برگزاری یا برگزارنکردن پیکارهای سال 91 مردد بودند، اما سرانجام امسال با اعلام رسمی لغو این بازی‌ها خیال همه را راحت کردند. فدراسیون بوکس برای برگزاری بازی‌های این دوره سه تیم دم‌دستی داشت، اما مشکل در رساندن تیم‌ها به عدد زوج بود. تلاش‌های رئیس فدراسیون بوکس نیز برای متقاعد کردن باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس نیز نتیجه نداد تا بوکس باشگاه‌های ایران در سال 91 برگزار نشود. به این ترتیب بعد از حضور داغستان در ایران و از سوی دیگر اعزام تیم جوانان به مسابقات قهرمانی آسیا در فیلیپین، رقابت‌های منطقه‌ای سر فدراسیون بوکس را شلوغ کرده تا آنها چاره دیگری برای لیگ باشگاهی نیندیشند.

همیشه در اهمیت برگزاری لیگ گفته‌اند که این بازی‌ها در پیشرفت و توسعه ورزش‌های مربوط تاثیرگذار بوده و توانسته است سطح تاثیرگذاری خود را در تیم‌های ملی نشان بدهد. لیگ را از منظر دیگر، ویترین عملکردهای فدراسیون‌های ورزشی می‌دانند؛ حال فدراسیون بوکس بعد از چند سال برگزاری لیگ چگونه عطای برگزاری لیگ را به لقایش بخشیده، نکته‌ای است که مسئولانش باید پاسخگو باشند. در دوره‌های اخیر برگزاری بوکس باشگاهی همیشه حاشیه‌هایی وجود داشته که باز بنا بر اهمیت و ضرورت برگزاری لیگ می‌شد از حواشی آن چشم پوشید، اما از نداشتن لیگ نمی‌شود بی اعتنا گذشت. بوکس تاکنون پنج دوره لیگ برتر را برگزار کرده و در آستانه لیگ ششم برنامه‌ای در این زمینه ندارد. لیگ در سال گذشته به دلیل برنامه‌ریزی نامناسب و تعطیلی‌های زیاد بین مبارزات، با وجود حضور شش تیم، به جای یک سال در یک سال و نیم برگزار شد. در همین دوره بود که دو تیم در نیمه‌های راه انصراف دادند و در ادامه با کناره‌گیری دو تیم، لیگ به چهار تیم رسید و در پایان هم پس از حدود یک سال و نیم، دیدار فینال به دلیل به مسابقه نرسیدن تیم کرمانشاه برگزار نشد. قهرمان لیگ پنجم تیم پیوند ساپکو لقب گرفت که برای دومین سال پیاپی بدون مبارزه به عنوان قهرمانی رسید.

محمد رضاپور‌‌ /‌‌ گروه ورزش