شرط دوم، فراهم بودن امکانات مادی و ظاهری برای ارتکاب جرم است؛ یعنی مثلا جثه فرد با جرمی که میخواهد انجام بدهد همخوانی داشته باشد، او در صورت نیاز به انواع سلاحهای سرد یا گرم مجهز باشد، از توان ذهنی مناسب برای ارتکاب آن عمل برخوردار باشد و...
شرط سوم نیز داشتن امکان روانی و معنوی است؛ یعنی جسارت ارتکاب جرم را داشته باشد که این جسارت در پی تشدید نیازها و کمرنگ شدن خودکنترلی به وجود میآید. چه بسا افرادی که نیاز مالی دارند، امکان ظاهری جرم نیز برایشان مهیاست، اما دست به جرم نمیزنند و میکوشند با غلبه بر نفس خود زندگی سالمی داشته باشند.در جرایم اینترنتی نیز همین قواعد وجود دارد با این تفاوت که مجرمان به جای نیاز به قدرت جسمانی بالا به توان ذهنی بیشتری نیازمند هستند. در واقع افرادی سراغ این نوع جرم میروند که از هوش بیشتری برخوردارند.
اگر برای این افراد فرصت اشتغال مناسب و قانونی وجود نداشته باشد و آنها نتوانند از راههای مشروع به نیازهای خود پاسخ بدهند، به سمت شیوههای خلاف قانون میروند و به مجرم تبدیل میشوند؛ بنابراین برای پیشگیری از جرایم رایانهای و اینترنتی باید به تامین نیازهای آن گروه از افراد جامعه که هوش و تحصیلات بالاتری دارند توجه بیشتری کرد.
علاوه بر این باید بزهدیدگان بالقوه را نیز به سلاح پیشگیری که همان آگاهی و مهارتهای زندگی است، مجهز کرد. البته راهکارهای دیگری مانند بالا بردن ایمنی سایتها و امثال آن نیز وجود دارد که از جمله مباحث تخصصی در این زمینه بخصوص است.
مهسا یارندی/ روانشناس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: