موفق‌ترین پناهنده تاریخ در دوومیدانی

وی با نام کامل ویلسون کاسگی کیپ‌کتر دوازدهم دسامبر 1972 در منطقه‌ای درون‌قبیله‌ای در کنیا چشم به جهان گشود. او به توصیه کیپ‌کینو ـ دونده افسانه‌ای این کشور آفریقایی و دارنده دو مدال طلای المپیک‌های 1968 و 1972ـ به دوومیدانی روی آورد و به مدرسه ورزشی سنت پاتریک که دوومیدانی‌کاران زبده‌ای را پرورش داده است، رفت و آنجا زیر نظر کالوم اوکانل آموزش دید.

این آموزش چنان موفق بود که کیپ‌کتر تبدیل به دونده برتر مواد نیمه‌استقامت جهان در نیمه دوم دهه 1990 و اوایل دهه بعد‌ شد و مدال‌های متعددی ‌ به دست‌آورد، اما این افتخارات نه برای کشور زادگاهش، بلکه دانمارک در شمال اروپا منظور شد.

اقامت و سپس کسب تابعیت دانمارک برای او در سال 1990 پایه‌گذاری شد که کیپ‌کتر برای سپری‌کردن یک دوره تحصیلی در رشته مهندسی الکترونیک و با استفاده از بورسیه‌ای تحصیلی که دولت دانمارک به دولت کنیا داده بود، راهی کپنهاگ شد.

او دانمارک را آنقدر پسندید که تقاضای ماندن و دریافت تابعیت را مطرح کرد که با آن موافقت شد. کیپ‌کتر ‌سال 1994 با فتح 16 مسابقه از 18 مسابقه ‌دو‌ی 800 متر‌ که در آنها شرکت کرد، به شهرت و اعتبار زیادی رسید و سال بعد از آن هم در ده مسابقه از 12 رقابتی که حضور یافت، به رتبه اول رسید و پایه کسب سه مدال طلای پیاپی خود در «دو»ی 800 متر در مسابقات دوومیدانی قهرمانی جهان را در سال‌های 95، 97 و 99 در گوته‌بورگ سوئد، آتن یونان و سه‌ویای اسپانیا گذاشت.

کیپ‌کتر در مسابقه‌های دوومیدانی داخل سالن قهرمانی جهان هم یک طلا در سال 1997 و دو نقره در 1999 و 2003 به دست آورد و در پیکارهای قهرمانی اروپای 2002 در مونیخ نیز باز بر سکوی اول 800 متر ایستاد. شاید فقط المپیک‌ها میدان شانس کیپ‌کتر نبود که در آنها به یک نقره (2000 سیدنی)‌ و یک برنز (2004 آتن)‌ اکتفا کرد و طلسم طلای او در این پیکارهای معتبر شکسته نشد.

از اعتبار و قدرت و ماندگاری کیپ‌کتر همین بس که رکوردهای جهانی او در مواد 800 و 1000 متر داخل سالن هنوز پا‌بر‌جاست و همین حالا هم در هوای آزاد از 17 رکورد برتر ‌دو‌ی 800 متر در تمام ادوار، هشت حدنصاب متعلق به اوست.

حتی قهرمانی‌های پرشکوه و یکطرفه هموطن کنیایی کتر، دیوید رودیشا در رقابت‌های جهانی 2011 و المپیک 2012 هم ارزش قهرمانی‌های این دونده سیاهپوست دانمارکی را محو نکرده است.