طراح «بارکد» در 91 سالگی درگذشت

اختراع بارکد به استفاده زیاد از کدهای مورس در دوران جوانی‌ وودلند برمی‌گردد.

تحصیلات دانشگاهی او به‌دلیل وقوع جنگ جهانی دوم متوقف شد و او در جنگ به‌عنوان مشاور فنی پروژه منهتن مشغول به‌کار شد. بعد از جنگ، تحصیلاتش را تمام کرد و در دانشگاه درکسل باقی ماند تا دوره تخصص خود را بگذراند. ایده بارکد زمانی به ذهن او خطور کرد که یک مدیر سوپرمارکت به‌دنبال روشی بود که بتواند محصولات مختلف را شاخه‌بندی و کدزنی کند. برنارد سیلور، یکی دیگر از دانشجویان درکسل، این فرصت را غنیمت شمرد و از وودلند برای حل این مشکل کمک گرفت.

بعد از تلاش‌های بسیار که نور ماوراء بنفش و جوهر فلوئورسنت را شامل می‌شد، وودلند دانشگاه را ترک کرد تا روی این پروژه کار کند. او به ساحل میامی مهاجرت کرد و بعد به فلوریدای جنوبی رفت. او در گفت‌وگو با مجله Smithsonian سال 1999 لحظه اختراع بارکد را این طور توصیف می‌کند: «داستان بارکد، شبیه قصه‌های جن و پری است. چهار انگشت خودم را در شن کردم و بعد دستم را جلوی خودم گرفتم و گفتم خب چهار خط داریم. می‌توانند این چهار خط پهن یا باریک باشد که شبیه نقطه و خط در کدهای مورس است.»

طراحی اولیه بارکد به‌صورت یک دایره و نه به صورت مربع امروزی بود. وودلند و سیلور گمان کردند خواندن کد به‌صورت دایره‌ای از هر زاویه‌ای میسر است. متاسفانه این روش جواب نداد. هر چند آن دو مشکل کدزنی را حل کرده بودند، ایجاد بارکدخوان به آن سادگی‌ها نبود. آن دو حقوق اختراع خود را به ازای 15هزار دلار فروختند.

وودلند به آی‌بی‌ام پیوست. وقتی فناوری اسکن از طریق لیزر به مرحله تولید رسید، وجود بارکد دیگر ممکن شده بود. وودلند در آی‌بی‌ام در تیمی مشغول به کار بود که کارشان تولید UPCهای مدرن بود. نخستین محصولی که با UPC عرضه شد، سال 1974 و آدامس میوه‌ای Wrigley بود.

به دلیل فعالیت‌های او در زمینه بارکد، آی‌بی‌ام سال 1973جایزه همکاری فوق‌العاده آن شرکت را به وودلند داد. او همچنین مدال ملی فناوری و اختراع را سال 1992 دریافت کرد.نام وی همچنین سال گذشته در موزه مخترعان ثبت شد.