واگویه

«ساریا» به «سیران» پیوست

با این‌که کمتر از یک ماه از حادثه آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد می‌گذرد، اما برای خیلی از ما این خبر وحشتناک از تب و تاب افتاده و دیگر آن‌طور که باید و شاید پیگیر ‌ماجرای دانش‌آموزان آسیب دیده نیستیم، مطمئن باشید تا چند روز دیگر دانش‌آموزان شین‌آبادی هم مانند سفیلانی‌ها فراموش می‌شوند و تنها وقتی به یاد می‌آوریم‌شان که خدایی نکرده یکی از آنها فوت کند یا شخصی شاید حالی از آنها بپرسد و چند عکس یادگاری با آنها بیندازد.
کد خبر: ۵۲۶۷۸۴

دیروز نماینده پیرانشهر خبر از مرگ یکی دیگر از دانش‌آموزان شین‌آبادی به نام سارینا داد و گفت قرار است سایر دانش‌آموزان مجروح به بیمارستان‌های دیگری منتقل شوند، برای همین دوباره نام شین‌آباد سر زبان‌ها افتاد و در سایت‌های خبری از این حادثه آتش‌سوزی نوشتند. فرقی نمی‌کند خبرنگار، پزشک یا وزیر باشیم، ما دیگر عادت کرده‌ایم که وقتی حادثه‌ای ناگوار رخ داد، چند روز اول زمین و آسمان را به ‌هم بدوزیم و بعد مثل این‌که دیگر از مد افتاده باشد، ماجرا را از یاد ببریم،اما حالا که عزادار دومین قربانی آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد هستیم و دوباره رگ گردنمان بیرون زده است. بهتر است فکری به حال دیگر مجروحان حادثه بکنیم.

شاید اگر زمانی که حادثه آتش‌سوزی شین‌آباد اتفاق افتاد، بهترین تصمیم‌ها گرفته شده بود، الان ساریا زنده بود. آن زمان مسئولان می‌گفتند، بهترین تصمیم‌ها را برای بهبود حال مجروحان حادثه گرفته‌اند و نیازی به انتقال و بستری‌کردن دانش‌آموزان حادثه‌دیده در بیمارستان‌های مجهز سایر شهرهای کشورمان نیست، اما حالا که ساریا فوت کرده همه به تکاپو افتاده‌اند تا 13 دانش‌آموز دیگر را به بیمارستان‌های مشهد، اصفهان، تهران و شیراز منتقل کنند.

بهتر است کمی بیشتر درباره تصمیم‌هایی که می‌گیریم فکر کنیم. چراکه پای جان دانش‌آموزانی در میان است که قربانی کم‌توجهی ما شده‌اند. ما به عنوان خبرنگار، پزشک و وزیر اگر درست به وظیفه‌مان عمل می‌کردیم. ماجرایی تکراری به نام شین‌آباد اتفاق نمی‌افتاد، چه برسد به این‌ که 24 روز بعد از این حادثه خبر مرگ دومین قربانی را بخوانیم و بنویسیم.

مهدی آیینی /جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها