خط نازک آبی

واقعه، شامگاه 29 نوامبر 1976 اتفاق افتاد. شش گلوله و فرار. مقتول افسر پلیس بود؛ مردی جوان به نام رابرت وود.

قتل او را همکارش گزارش داد؛ زنی که زمان تیراندازی با خیال راحت در خودروی پلیس قهوه‌اش را مزه مزه می‌کرد. او البته بعدها مدعی شد زمان حادثه طبق قوانین بیرون خودرو ایستاده و مراقب همکارش بود و برای متوقف کردن قاتل تمام سعی‌اش را به کار گرفت.

ماجرا از چند روز پیش کلید خورد: من و برادرم اکتبر اوهایو را ترک کردیم و با ماشین به طرف کالیفرنیا راه افتادیم. پنجشنبه شب به دالاس رسیدیم. جمعه صبح شغل خوبی پیدا کردم. وقتی این همه آدم بیکار باشند و تو در یک نصفه روز کاری پیدا می‌کنی عجیب است. انگار همه چیز دست به دست هم داده بود و قرار بود من به اینجا بیایم. این را رندل می‌گوید در گفت‌وگویش در مستندی به نام خط نازک آبی.

راندل و برادرش در متلی در دالاس اتاق گرفته بودند. چند روز قبل از وقوع قتل وقتی راندل سوار برخودرو به سمت متل می‌راند، بنزین تمام کرد و به ناچار با پیت بنزین در دست به سمت پمپ بنزین راه افتاد اما هنوز زیاد دور نشده بود که پسری نوجوان جلویش را گرفت. دیوید ری هریس آن زمان 16 سال بیشتر نداشت.

او با شکستن در خانه همسایه‌اش، کلید خودروی وی را برداشته و سوار بر اتومبیل او در حال پرسه زدن در شهر بود.

هریس به راندل کمک کرد و همین اتفاق سرآغاز دوستی کوتاه مدت آنها شد. آن دو، شب حادثه مشروب مصرف کردند، ماری‌جوآنا کشیدند، سینما رفتند و سپس به سمت جاده‌ای فرعی به راه افتادند. در میانه راه در حالی‌که توقف کرده بودند یک خودروی گشت از راه رسید و رابرت وود برای بررسی به سمت اتومبیل مشکوک رفت.

در همان هنگام شش گلوله از داخل خودرو شلیک شد و اتومبیل بسرعت فرار کرد. خط نازک آبی که گزارشی مستند از این پرونده جنایی است، ثابت می‌کند پلیس دالاس هیچ سرنخی از عامل جنایت نداشت تا این‌که هریس نزد ماموران رفت: من قاتل را می‌شناسم. او ماموران را به محل جنایت برد و آلت قتاله را به آنها نشان داد و سپس رندل را به عنوان قاتل معرفی کرد.

قتل کار من نبود. راندل سعی کرد بی‌گناهی‌اش را ثابت کند. او گفت وقتی مامور پلیس به آنها نزدیک شد، وی روی صندلی کمک‌راننده نشسته و سرش را پایین برده بود تا دیده نشود.

راندل اصرار کرد این خود هریس بود که ماشه را چکاند اما کسی حرفش را باور نکرد.پلیس زن همراه رابرت وود شهادت داد فقط یک نفر داخل خودروی فراری وجود داشت.

زنی دیگر نیز همین حرف را در دادگاه تکرار کرد و در نهایت راندل به مرگ محکوم شد. با این وجود به تلاشش برای اثبات بی‌گناهی ادامه داد تا این‌که بعد از چهارسال حکم اعدام تخفیف یافت و بالاخره هشت سال بعد با اثبات بی‌گناهی این مرد، او آزاد شد. خط نازک آبی یک سال پیش از آزادی راندل ساخته شد و نقش مهمی در اثبات بی‌گناهی وی داشت. (جام جم - ضمیمه تپش)

سارا لقایی