اراده‌ای بلندتر از برج میلاد

«ماهانا جامی» وقتی دستش را به آخرین پله‌های «گنبد آسمان» می‌زند، دیگر به سختی نفس می‌کشد و انبوه خبرنگارانی که برای ثبت این لحظه تاریخی دور او جمع شده‌اند، دختری را می‌بینند که باوجود ناتوانی کامل پاهایش، روی پای اراده ایستاده است، نه روی پای تن.

ماهانای 28ساله بخوبی می‌داند که انبوه پله‌ها و معابر نامناسب، بسیاری از معلولان شهرمان را خانه‌نشین کرده است و حالا به قول خودش این بار اراده کرد تا بر چیزی غلبه کند که همواره نقش یک مانع بزرگ را در زندگی‌اش بازی کرده است.

او حالا پس از فتح پله‌های برج میلاد با معجزه دست‌هایش، می‌خواهد در اقیانوس آرام به‌طور استقامتی شنا کند تا اقیانوس هم در مقابل توانایی یک انسان استوار تسلیم شود.

البته ماهانا در مسیری که برای کم کردن روی سختی‌ها انتخاب کرده، تنها نیست؛ مرتضی عبدی نیز از جمله معلولان تبعه کشور افغانستان است که توانسته فقط با کمک دست‌هایش، قله‌های شیرکوه یزد و دماوند را فتح کند و او هم همراه با ماهانا از پله‌ها بالا می‌رود و تمام قامت برج میلاد را مغلوب استقامت دست‌هایش می‌کند.

مرتضی هم در نظر دارد که پنج برج بلند دیگر دنیا را با دست‌هایش فتح کند تا به همه ثابت کند معلولیت ناتوانی نیست.

به هر حال شاید وجود چنین رخدادهایی، حداقل برای یک روز هم که شده، توانایی‌های معلولان و لزوم تلاش برای حل مشکلات آنها را به جامعه گوشزد کند، اما بی گمان حل ریشه‌ای دغدغه‌های آنان و حذف نگاه‌های ترحم‌آمیز به معلولان، به آموزش مستمر و فراگیر نهادهای فرهنگ‌ساز نیاز مبرم دارد.

امین جلالوند ‌- ‌گروه جامعه