در مورد خرسها این تعارض با نام «تعارض انسان و خرس» و در متون تخصصی با مخفف HBC شناخته میشود. مهمترین عوامل تهدید خرسها در زاگرس مرکزی شکار غیرمجاز، استفاده دارویی از اعضای بدن خرس، کمبود مواد غذایی بویژه در فصل پاییز در برخی زیستگاهها و تخریب زیستگاه است.
روش مطالعه استفاده از پرسشنامه به صورت رودررو بوده است. تحلیل پرسشنامهها نشان میدهد که بین سالهای 1380 تا 1389، هر سال، به طور متوسط دو خرس در این منطقه کشته شدهاند.
این تعداد، شامل تعدادی است که در این پژوهش مستند و ثبت شدهاند؛ ولی بدرستی روشن نیست که چه تعداد خرس در این منطقه کشته شدهاند و این احتمال وجود دارد که تعداد بیشتری کشته شده باشند.
خرسها جانورانی حرامگوشت هستند اما نتایج این تحقیق نشان داد که چربی آنها در مناطق روستایی در آشپزی و خالکوبی استفاده میشود. از دست رفتن و تخریب زیستگاهها یکی دیگر از مهمترین تهدیدهای خرس در زاگرس است. به طورکلی، تخریب زیستگاه در زاگرس شامل چرای بیرویه، برداشت بیش از حد گیاهان دارویی، قطع درختان برای تهیه زغال چوب یا سوزاندن مستقیم یا ایجاد زمین کشاورزی و باغهای میوه است.
دامداری، مرغداری، زنبورداری، زراعت و باغداری از فعالیتهای بخش کشاورزی است که باعث ایجاد تعارض در مناطقی از ایران مانند زاگرس میشود. فعالیتهایی نظیر کوهنوردی و بومگردی (اکوتوریسم) مدیریت نشده از دیگر موارد ایجاد تعارض است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم