برادرکشی در روز مجلس ختم

بله قبول دارم بجز من در آن خانه کسی نبود. من این کار را کردم و همان زمان هم اعتراف کردم، اما نمی‌دانم چرا این کار را کردم.

نه هیچ اختلافی نداشتیم و واقعا نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد.

نمی‌دانم دلیلی برای این کار نداشتم.

اصلا یادم نمی‌آید ضربه را چطور زدم. از کارم پشیمانم قسم می‌خورم.

نه این‌طور نیست. اتفاقا ما رابطه خوبی با هم داشتیم.

آن روز پدرم فوت کرده ‌بود و همه درگیر مراسم ختم بودند. خانه ما پر از مهمان بود که برای شرکت در مراسم ختم آمده ‌بودند. همه برای مراسم تدفین پدرم رفته‌ بودند و من در خانه تنها بودم.

مدتی بود که پایم سوخته بود و نمی‌توانستم بخوبی حرکت کنم.

پسرم کتری آب جوش را از روی اجاق برداشت و از دستش افتاد و روی پای من ریخت. سوختگی شدید بود و من نمی‌توانستم حرکت کنم به من گفتند​ بهتر است به قبرستان نروم چون امکان عفونت وجود داشت.

من بشدت اعتیاد داشتم. وقتی خانه خلوت شد تصمیم گرفتم مواد مصرف کنم چون می‌دانستم ​دیگر نمی‌توانم تا مدت‌ها مواد مصرف کنم. همه حضور داشتند و فرصتی نبود.

شیشه کشیدم خیلی هم زیاد؛ البته باید بگویم من مواد دیگری هم استفاده می‌کردم، اما آن روز فقط شیشه کشید​م.

بجز شیشه، مرفین و تریاک هم استفاده می‌کردم، اما آن روز فقط شیشه کشیدم.

بله فکر می‌کنم به همین دلیل بود و گرنه دلیلی نداشت این کار را بکنم. من اصلا با او مشکلی نداشتم.

خواهر و برادرم از قبرستان برگشتند. آنها خیلی ناراحت بودند و گریه می‌کردند. من به سمت آنها حمله کردم. برادرم را به زمین زدم و یادم نمی‌آید بعدش چه کردم.

چاقو داشتم. فکر می‌کنم آن را از آشپزخانه برداشتم. از کاری که کرده‌ام خیلی ناراحتم و فکر نمی‌کنم بتوانم آن را جبران کنم.

یادم نمی‌آید.

چون شیشه کشیده‌ بودم. وقتی آدم شیشه می‌کشد کارهایش دست خودش نیست. من اصلا نفهمیدم چطور این کار را کردم. اصلا یادم نمی‌آید چطور ضربات را زدم. اما قبول دارم ​ این کار را کرده ام و انکار نمی‌کنم.

درست یادم نیست. فکر می‌کنم برادرم را به بیمارستان بردند و بعد از آن بود که پلیس آمد و من را دستگیر کرد. فرار نکردم و فکر هم نمی‌کنم، مقاومتی کرده ‌باشم.

اتفاقا همین اعتیادم باعث شده‌ بود​ به برادرم نزدیک‌تر شوم. چون برادرم هم معتاد بود و ما خیلی خوب با هم ارتباط برقرار می‌کردیم و بعضی وقت‌ها می‌نشستیم و با هم مواد می‌کشیدیم.

بله. همه می‌دانستند​ ما معتاد هستیم. حتی پدرم، اما دیگر کاری از دست کسی برنمی‌آمد چون هر دوی ما بشدت اعتیاد داشتیم.

چند بار همسر من و همسر برادرم اصرار کردند که ترک کنیم، اما فایده‌ای نداشت و ما نمی‌خواستیم این کار را بکنیم.

برای فرار از مشکلاتی که داشتم این کار را می‌کردم. فکر می‌کردم این‌طور راحت‌تر می‌توانم زندگی کنم و برای مدتی کوتاه سختی‌ها را فراموش کنم، اما هیچ وقت فکر نمی‌کردم دست به برادرکشی بزنم.

خب به هرحال من دیده‌ بودم دوستانم که معتاد هستند چه سختی‌هایی دارند و چه کارهای عجیبی می‌کنند. من سعی می‌کردم خودم را کنترل کنم و بیش از حد شیشه مصرف نکنم، اما هیچ وقت فکر نمی‌کردم به خاطر شیشه دست به چنین جنایتی بزنم.

به خاطر مرگ پدرم ناراحت بودم. خودم را در سختی‌هایی که او کشیده ‌بود مقصر می‌دانستم. فکر می‌کردم باید بهتر از این عمل می‌کردم و نباید کاری می‌کردم که این‌طور بمیرد.

به خاطر اتفاقی که افتاده خیلی ناراحتم. من از کارم پشیمانم و این موضوع را به خانواده برادرم هم گفته‌ام. به هر حال بچه‌های برادرم ناراحت هستند و من فکر می‌کنم حق دارند​ اینقدر از من ناراحت باشند و بخواهند انتقام بگیرند.

درخواست بخشش دارم . واقعا از کاری که کرده‌ام پشیمان هستم. آنها خودشان می‌دانند​ من با پدرشان مشکلی نداشتم. واقعا فکر نمی‌کردم ​ این اتفاق بیفتد و اگر شیشه نکشیده‌ بودم این کار را نمی‌کردم. می‌دانم ضربه بدی به آنها زده‌ام، می‌دانم هیچ وقت هم نمی‌توانم جبران کنم، اما درخواست بخشش دارم.

بچه‌هایم نگران هستند. آنها از این که عمویشان را کشته‌ام، دلگیرند و می‌گویند من را نمی‌بخشند، اما از طرفی به خاطر خود من هم ناراحت هستند. مادر و خواهرم هم نگران هستند و سعی می‌کنند بچه‌های برادرم را آرام کنند. من همه اعضای خانواده را به هم ریخته‌ام و از این بابت خیلی ناراحتم و فکر می‌کنم باید کاری بکنم که جبران شود.

آنها هر تصمیمی بگیرند من قبول می‌کنم، اما درخواست دارم قبل از این که تصمیم قطعی خود را بگیرند به بچه‌های من هم فکر کنند. به این که چه اتفاقی برای آنها خواهد افتاد. این که کینه چقدر در خانواده زیاد می‌شود. اگر من به عمد یا به خاطر کینه‌ای این کار را کرده ‌بودم هیچ وقت درخواست نمی‌کردم من را ببخشند، چون این حق آنها بود و نباید می‌بخشیدند، اما کاری که من کردم به خاطر این بود که تحت تاثیر مواد قرار گرفته ‌بودم. به
هر حال اگر من را لایق زندگی نمی‌دانند قبول می‌کنم و درخواست دارم حلالم کنند. اگر آنها بدانند من چه عذابی را تحمل می‌کنم و چطور هر شب خواب پدرشان را می‌بینم و زجر می‌کشم هیچ وقت تصمیم به اعدام من نمی‌گیرند. به هر حال اگر هم زنده بمانم چیزی عوض نمی‌شود و من تا پایان عمرم در عذابی که خودم درست کردم خواهم سوخت. لحظه‌ای که چاقو را بر بدن برادرم فرو کردم، خودم هم کشته شدم.

مرجان لقایی