تکیه شعر

در عزای تشنه‌‌کامان فرات

ساربانا ز اشتران بگشای بار لحظه‏ای ما را به حال خود گذار
کد خبر: ۵۱۷۹۲۸

این که بینی سرزمین کربلاست

خاک او آغشته با خون خداست

در حریم قدسی صحرای دوست

بشنو این گلبانگ، این آوای اوست

نی‌ نوا، در نینوای راستین

مویه‏ها دارد ز نای خود چنین

اشک می‏ریزد ز چشم کائنات

در عزای تشنه‌کامان فرات

آن بلاجویان که تا بزم حضور

راه پیمودند با سامان نور

گر فرات اینجا چو دریا خون گریست

نی عجب، خورشید بر هامون گریست

مشفق کاشانی / ‌شاعر

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها