نگاه سینمایی به اوضاع روز سینما

گروهی به تلویزیون معترض شدند که چرا فیلمی از تولیدات سال‌های پیش از انقلاب را روی آنتن برده و عده‌ای هم از آن سو، به سازنده فیلم خرده گرفتند که چرا چنین کرده و در برنامه هفت درخصوص آخرین فیلمی که در دهه 50 ساخته شده با نادر طالب‌زاده همصحبت شده است! نقدهای غیرمنصفانه و مغرضانه‌ای که درباره یک اقدام هوشمندانه و درست از سوی مسئولان رسانه ملی صورت گرفته و البته از برخی جریان‌ها و افراد، انتظار هم نمی‌رود عینک بدبینی و مخالفت را تحت هر شرایط کنار بگذارند و روز و شب را کمی منصفانه نگاه کنند.

اما این حرکت، مورد حمایت و استقبال گروه زیادی از مردم و اهالی رسانه به عنوان نمایندگان افکار عمومی واقع شد. سفر سنگ ـ که در زمان خود یکی از پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سینمای ایران بود ـ ضمن آن که توانست مخاطب انبوه رسانه ملی ـ بویژه نسل جدید ـ را با یک اثر کلاسیک سینمای ایران آشنا کند، به نوعی توانست خلأ موجود در سینمای امروز ایران را برای آنان که مدعی تولید فیلم ارزشمند و مردمی هستند، به نمایش بگذارد.

نیمه پر لیوان اتفاقا همین را به اثبات رساند. تلویزیون شاید به بهانه پاسداشت از یک فیلم مردمی و مهم یا بزرگداشت خالقش، دست به پخش فیلم قدیمی زده باشد، اما همین کار می‌تواند نشان دهد سینمای این سال‌های ما، کمتر فیلمی دارد که رسانه ملی بتواند از آن به عنوان فیلم جریان ساز و مهم اجتماعی نام ببرد و پشت آن بایستد. شاید از این زاویه، اقدام مدیران تلویزیون را بتوان نوعی پاسخ سینمایی به اوضاع و احوال روز سینمای ایران دانست.

علی افشار