گفت و گو با اصغر نقی زاده

روی پیشانی‌ام نوشته‌اند؛ رزمنده

اصغر نقی‌زاده متولد سال 1341 است و فوق دیپلم بازیگری دارد. او در سال 1361 با بازی در فیلم توبه نصوح به طور حرفه‌ای وارد سینما شد و بعدها توانست در فیلم‌های دیگری چون آژانس شیشه‌ای، خاکستر سبز، از کرخه تا راین، گاهی به آسمان نگاه کن و... بازی کند.
کد خبر: ۵۱۵۸۰۶

به همین دلیل مخاطبان او را بیشتر به واسطه حضورش در سینمای جنگ می‌شناسند. او این روزها بازی در سریال تلویزیونی راستش را بگو را روی آنتن شبکه یک دارد. نقی‌زاده در این سریال هم نقش یک رزمنده دوران جنگ را بازی می‌کند.

شما در طول این سال‌ها بیشتر نقش‌ رزمنده را بازی کرده‌اید. گرچه گاهی هم نقش‌هایی همچون ناظم و پاسبان را به عهده گرفته‌اید. آیا این امر تصادفی است یا علاقه شخصی‌تان باعث می‌شود چنین نقش‌هایی را بپذیرید؟

این مساله دو دلیل دارد. با خودم قراری گذاشته‌ام تا زمانی که زنده‌ هستم نقش‌ رزمنده را بازی کنم تا یاد و خاطرات آنها را بازگو ‌کنم. دلیل دوم به کارگردانان برمی‌گردد. در ایران وقتی بازیگری نقشی را خوب بازی می‌کند، کارگردانان کمتر ریسک می‌کنند و حاضر می‌شوند ایفای یک نقش متفاوت را به او پیشنهاد بدهند. من از زمانی که یادم می‌آید زنده‌یاد حمیده خیرآبادی نقش مادر را بازی می‌کرد. این اتفاق هم برای من افتاده است. گرچه نقش‌های پلیس، ناظم و... را هم بازی کرده‌ام، اما کمتر کارگردانی حاضر است نقشی با یک گریم متفاوت را به من پیشنهاد بدهد.

این عوامل که باعث می‌شود شما تبدیل به یک بازیگر کلیشه‌ای شوید؟

نه، کلیشه نمی‌شوم. این قرار شخصی است که با خودم گذاشته‌ام. دلم می‌خواهد یاد جانبازان و رزمندگان را زنده نگه دارم. دوستان جانباز هر وقت من را در خیابان می‌بینند برای ایفای چنین نقش‌هایی از من تشکر می‌کنند. البته من به دنبال تشکر نیستم، بلکه دلم می‌خواهد بازگوکننده خاطرات رزمندگان باشم.

یعنی برایتان اهمیت ندارد نقش‌های تکراری بازی کنید؟

نه، مشکلی با ایفای چنین نقش‌هایی ندارم. اگر این طور باشد پس باید از زندگی کردن با اطرافیانمان یعنی فرزند و همسرمان هم خسته شویم، چون هر روز آنها را می‌بینیم.

شما همیشه با یک تیپ ثابت نقش‌هایتان را بازی می‌کنید. چرا در بازی سعی نمی‌کنید تیپ‌تان را تغییر بدهید؟

تغییر دادن تیپ دست من نیست. طوری بازی می‌کنم که کارگردان از من می‌خواهد. نمی‌توانم در کار کارگردان دخالت کنم. چند سال پیش برای بازی در سریال سلام در نقش استوار از من دعوت شد. کارگردان این سریال به من اعتماد کرد و من هم تلاش کردم نقش‌ام را متفاوت بازی کنم، اما اکثر نویسندگان به من می‌گویند وقتی فیلمنامه جنگی می‌نویسند تمام خصوصیات من به ذهن‌شان می‌آید و بر این اساس نقش‌ام را می‌نویسند. بنابراین من خیلی در انتخاب تیپ دخالتی ندارم.

وقتی کارگردانی از من برای بازی دعوت می‌کند، می‌گوید ما دستمزد می‌دهیم که این نقش را برایمان بازی کنی. بنابراین بازیگر مومی در دست کارگردان است. حال کارگردانی مثل میرباقری بازیگران زیادی را دور هم جمع می‌کند و سریالی با کیفیت بالا مثل مختارنامه می‌سازد اما هستند کارگردانانی که نمی‌توانند از بازیگران بازی خوبی بگیرند. نمی‌توان این مساله را به گردن بازیگر انداخت و فقط او را مقصر دانست.

این روزها سریال راستش را بگو از شما پخش می‌شود. در این سریال شما را در قالب تیپ‌های همیشگی‌تان می‌بینیم. بازی در این سریال برایتان چه ویژگی‌هایی داشت که آن را قبول کردید؟

زمانی که محمدرضا آهنج پیشنهاد بازی در این سریال را به من داد در بیمارستان بستری بودم، اما آنها به خاطر من سه ماه تصویربرداری را به تعویق انداختند تا بیماری‌ام خوب شود و بتوانم در این سریال بازی کنم. وقتی کلیت فیلمنامه را خواندم، حس کردم می‌تواند سریال خوبی شود. بنابراین با توجه به اعتمادی که به آهنج داشتم، بازی در این سریال را پذیرفتم.

اگر قرار بود با کارگردانی کار کنم که تا به حال تجربه همکاری با او نداشتم، مسلماً می‌گفتم فیلمنامه را برایم بفرستند و بعد از خواندن کامل فیلمنامه بازی در آن را می‌پذیرفتم.

بازی در کنار بازیگرانی چون حسن پورشیرازی و آتیلا پسیانی برایتان چه تجربه‌ای به همراه داشت؟

بازی در کنار رفقا همیشه لذتبخش و شیرین است. در سریال راستش را بگو دور هم جمع شدیم و هر کدام از ما سعی کردیم وظیفه‌مان را در مقام بازیگر درست انجام بدهیم. فرقی نمی‌کند بازیگر مقابلم ایرانی باشد یا خارجی که البته در آثاری همچون از کرخه تا راین هم تجربه بازی در کنار بازیگران خارجی را داشتم. همیشه تلاش می‌کنم نقشم را به خوبی بازی کنم تا مورد توجه مردم قرار بگیرد. در مجموع در بازی کم‌فروشی نمی‌کنم.

فاطمه عودباشی / گروه رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها