به گزارش ایسنا، برخلاف داشتن مغزهای کوچکتر از سر سوزن، گونه مورچهها از سیستم پیشرفته ارسال پیشاهنگ برای جستجوی سکونتگاههای جدید بهره میبرند. پیشاهنگها از بازرسی مکان مزبور به کلونی گزارش میدهند و سپس تمامی گروه برای اتخاذ تصمیم رای میدهد.
به گفته استفان سی پرات و ناکائو ساساکی از دانشگاه آریزونا، مورچهها نیز همانند زنبور عسل دارای مغزهای کوچکی هستند، اما عصبهای این عضو در مجموع، قدرت پردازش بالا را برای حشره فراهم میکند.
براساس این گزارش، مورچهها در مناطقی زندگی میکنند که در آن قابلیت تعداد لانهها بسیار بالاست. هر مورچه قادر به اتخاذ تصمیم به تنهایی نیست؛ زیرا هریک از آنها به تنهایی مسئول یک لانه به شمار نمیآید، بنابراین وظایف بین اعضای کلونی تقسیم میشود.
براساس پژوهشهای آزمایشگاهی تیم علمی، این مورچهها ابتدا یک پیشاهنگ را برای بررسی مکانهای مورد نظر جهت ساخت لانه میفرستند. این پیشاهنگ اندازه ورودی لانه و میزان بزرگی روزنهها را بررسی میکند.
در صورتی که این مکان مورد تائید وی باشد، به کلونی بازمیگردد و پیغام «به دنبال من بیایید» را به آنها ابلاغ میکند. سپس پیشاهنگی دیگر به مفهومی موسوم به «دویدن متناوب» ملحق میشود و همراه مورچه اول به مشاهده مکان مزبور میرود.
در صورتی که این مکان مقبول مورچه دوم نیز واقع شود، این حشره به کلونی بازگشته و فرآیند پیشاهنگ قبلی را تکرار میکند و مورچه دیگری را با خود همراه میکند. در نهایت در صورتی که تعداد کافی مورچه مکان تعیین شده را بپذیرند، گروه به توافق رسیده و سکونتگاه جدید را انتخاب میکند.
پیشاهنگها در این فرآیند، ملکه را نیز با خود به دیدار از این مکان مطلوب میبرند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم