فیلم کوتاه فرزند کوچک‌ خانواده نیست

هر چقدر دو نهاد مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و انجمن سینمای جوان بالنده و پویا باشند، آینده سینما بیمه می‌شود. اگر ارتباط این دو نهاد با فیلمسازان جوان که سرمایه‌های مملکت ما هستند بهتر باشد و اعتماد و همکاری بیشتری داشته باشند، می‌توانیم آسان‌تر به سینمایی که آرزویش را داریم، دست پیدا کنیم. فیلمسازان جوان ما با تصویر و دوربین شعر نقض خود را می‌گویند. اگر اعتمادی که در دوران دفاع مقدس به جوان‌ها شد و آن حماسه‌ها را آفریدند، به نسل حاضر شود، باز هم حماسه‌هایی را در عرصه هنر و علم خواهیم دید. مشکل ما اعتماد نکردن به جوان ها، روزمرگی و نگاه سیاسی به حوزه فرهنگ است. هر چقدر ما فضا را برای جوش و خروش جوانان فراهم کنیم، آینده را بیمه کرده‌ایم.

من مجموعه نگرش به نیروی جوان را مدنظر دارم. مسئولان باید جلوتر از بقیه حرکت کنند و با جسارت و اعتماد به جوانان، امکانات را در اختیار جوانان قرار دهند. فیلمسازی برای آنها مثل خودسازی است و هر چقدر شرایط تولید فراهم شود، جشنواره‌ها آبادتر می‌شود و سینما و فعالیت‌های فرهنگی رونق می‌یابد.

سال 75 تا 83 بیش از 300 برنامه از تلویزیون با عنوان «فیلم کوتاه» پخش شد که در کنار تولید فیلم‌های تجربی، فرهنگسازی هم رخ دهد. سینما فلسطین هم اقدام به نمایش فیلم‌های مستند و داستانی که بتازگی تولید شده بودند، می‌کرد که حتی به خاطر دارم اولین فیلم مرحوم ابراهیم اصغرزاده در این سالن نمایش داده شد. این فضا، فضای اعتماد و پاتوقی برای فیلمسازان جوان بود تا با هم مراوده داشته باشند و آثار یکدیگر را ببینند. از طرفی هم جامعه دانشجویی که نیروی بالقوه‌ای محسوب می‌شوند، در عرصه فیلمسازی ورود کرد و ما شاهد بودیم دانشجویان رشته‌های غیرهنری هم فیلم می‌ساختند، اما دیدگاهی که متاسفانه همچنان نسبت به سینمای مستند و کوتاه وجود دارد، نگاهی زینتی است و تحت تاثیر سینمای بلند قرار دارد. این سینما مانند فرزند کوچک خانه است که همه دوستش دارند ولی فضای کار به او نمی‌دهند.

ما در سرزمینی زندگی می‌کنیم که پر از گنج و استعداد است. مشکل ما اعتماد نکردن و فقدان فضای تعامل برای جوش و خروش استعدادهاست. متاسفانه ما به فیلمسازمان اعتماد نمی‌کنیم و فضای تجربه نمی‌دهیم و از طرفی هم سینمای کوتاه و مستند را حوزه سوم و چهارم می‌دانیم. ما آن ارزشی را که برای سینمای حرفه‌ای قائل هستیم و بودجه‌ای که در اختیار این بخش قرار می‌دهیم، برای کشف یک استعداد سینمایی نمی‌گذاریم. به نظر من برای استعدادیابی باید فضای آن از سوی سازمان‌ها و نهادها فراهم شود و دوستان دست به دست هم بدهند و به این سینما کمک کنند.

من همیشه گفته‌ام، انقلاب اسلامی، انقلاب داخلی نبوده و رویکرد انقلاب ما جهانی است. خط‌مشی ما باید این باشد که فرهنگ اسلامی و تمدن خود را در جهان متجلی کنیم و هر جا که امکانش وجود دارد حضور پیدا کرده و با نگاه فرهنگی خود در جشنواره‌ها شرکت کنیم. افق انقلاب ما این است که در تمام دنیا اول باشیم و مدیریت فرهنگی هم باید انرژی خود را برای بالا رفتن از قله‌های جهانی بگذارد.