موسیقی قوی و جذاب به اعتبار رسانه ملی می افزاید

تمدن ایرانی - اسلامی با موسیقی پیوند دیرینه ای دارد. ایرانیان همواره برای مناسبت های مختلف خود ، موسیقی داشته اند.

کد خبر: ۵۱۰۲۲

اما آیا اکنون هم این گونه از موسیقی ، مانند قدیم کاربرد دارد و در دنیایی که وسایل ارتباط جمعی آن را کوچک کرده است ، تلویزیون و رادیو چه نقشی در ترویج و حفظ موسیقی مناسبتی دارند؛ محمدرضا جعفری ، تهیه کننده برنامه «آوای ایرانی» که جمعه ها از شبکه 4 سیما پخش می شود معتقد است ، موسیقی مناسبتی فقط به جشنها و عزاداری ها محدود نمی شود. ایرانیان باستان حتی برای اتفاقاتی چون خورشید و ماه گرفتگی هم موسیقی داشتند. جعفری ، تلویزیون و بخصوص رادیو را مکان مناسبی برای اشاعه موسیقی مناسبتی ذکر می کند. او می گوید ، برای ترویج موسیقی مناسبتی ، برنامه ای منسجم و با ایده ای بدیع ، لازم است و در این راه ابتدا باید صداوسیما با تشکیل شورای کارشناسی و برنامه ریزی درازمدت وارد عمل شود. جعفری می گوید: نمی توان از این نکته به سادگی گذشت که در چند سال اخیر صداوسیما با تولید و پخش آثار سطحی و استفاده از خوانندگانی که اعتبار و تجربه چندانی در موسیقی ندارند ، مردم را به ساده انگاری در باب موسیقی کشانده است . رامین فاروقی که از اولین «کلیپ سازان» تلویزیون به شمار می آید ، یکی از دلایل ضعیف بودن موسیقی های مناسبتی را ، زمان کوتاه سفارش تا تولید و پخش می داند و می گوید: در شرایط فعلی بهتر است به جای «موسیقی مناسبتی» از واژه «اشعار مناسبتی» استفاده کنیم ، چون ابتدا شعری به مناسبتی سروده یا انتخاب می شود و این شعر است که موسیقی را تحت تاثیر قرار می دهد و گاهی آن را به حاشیه می راند. کارگردان «اینجا ، آفریقاست» معتقد است ، برای احیای موسیقی سنتی لازم است از استادان و زبدگان موسیقی استفاده شود. موسیقی خوب هزینه کافی هم لازم دارد و مهمتر از همه زمان است . برای تهیه یک اثر موسیقایی ارزشمند لازم است 2 تا 3 ماه قبل از موعد به آهنگساز و تهیه کننده سفارش داده شود اما این روزها اکثر آثار به روزمرگی دچار شده اند. جعفری هم تعریف دیگری از موسیقی مناسبتی ارائه می دهد ، او از شجریان و دعای ربنا یاد می کند و می گوید: دعای ربنا فقط پشتوانه صدا دارد و در اجرای آن از سازی استفاده نشده است اما این «نوای موسیقایی» سالهاست از تلویزیون و رادیو پخش می شود و مردم از شنیدن آن لذت می برند. تهیه کننده آوای ایرانی تاکید می کند: لازمه داشتن موسیقی خوب استفاده از افراد زبده و متعهد است . او یادآور می شود: مناسبت فقط محدود به فضای اقتصادی ، سیاسی و مذهبی نیست بلکه در تمام روزهای زندگی جریان دارد. وی از آهنگ «ای ایران» با صدای بنان یاد می کند و می گوید: شعر این آهنگ در زمان کشف حجاب و مصائب آن سروده شد و یک آهنگساز مردمی موسیقی آن را نواخت و صدای بنان آن را جاودان کرد. فاروقی درباره احیای موسیقی مناسبتی به وسیله رادیو و تلویزیون می گوید: موسیقی مناسبتی یک شاخه از مجموعه بزرگ موسیقی است البته موسیقی هم زیرمجموعه «فرهنگ» است بنابراین برای احیاء و رشد آن برنامه ریزی بلندمدت لازم است و یکی از ابتدایی ترین کارها این است که موسیقی را از زیر سلطه سرودخوانی و دکلمه خارج کنیم. فاروقی ، مناسبت های مختلف را بستر مناسبی برای «کلیپ » می داند. او می گوید: متاسفانه «کلیپ های مناسبتی» نیز به تصاویری نازل با تدوین سطحی و موسیقی بسیار پایین تبدیل شده است و برای گریز از این ورطه لازم است صدا و سیما به این مقوله نگاهی مجدد داشته باشد و وقت و هزینه مناسبی صرف آن کند.