بزن در رو

مشترک مورد نظر در مدرسه می‌باشد

استفاده شدیداللحن از تلفن همراه بی‌زبان چنان فراگیر شده که کوچک و بزرگ حالی‌اش نمی‌شود. الان از مادربزرگ‌های عزیز و قصه‌گو گرفته تا بچه‌های پیش‌دبستانی و قصه شنو، همه شان عموما در هرجا که هستند ـ یا حتی نیستند ـ یک عدد تلفن همراه به همراه دارند. طرف حتی آن قدر ذوق و شوق تلفن همراه دارد که قبل از اقدام به خرید آن، روی کاغذی که روی کمربندش نصب کرده، می‌نویسد: به زودی در این محل یک دستگاه تلفن همراه نصب خواهد شد. باری؛ الان فقط خواجه حافظ شیراز تلفن همراه ندارد.
کد خبر: ۵۰۵۴۲۹

پیامک رسیده:

بشارت بر به کوی تل فروشان

که حافظ تلفن همراه دارد!

حالا در یک چنین مقام و موقعیت حساسی که مثل ذرت بوداده، تلفن همراه ریخته است؛ عده‌ای از عزیزان مسئول شاکی شده‌اند که این قضیه نباید در مدارس ما رسوخ پیدا کند؛ یعنی که چه معنا دارد دانش‌آموزان ما با خود موبایل به مدرسه ببرند. درست هم می‌گویند. واقعا حواس دانش‌آموزان پرت می‌شود و چرخ پیشرفت علم کند می‌گردد.

اصل خبر: «دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش از ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس خبر داد و گفت، دانش‌آموزان نمی‌توانند تلفن همراه با خود به مدرسه ببرند. استفاده از تلفن همراه ساده (بدون‌دوربین و سایر امکانات)‌ نیز از سوی دانش‌آموزان در مدرسه درست نیست و نباید دانش‌آموزان با خود تلفن همراه داشته باشند.»

بسته پیشنهادی: ضمن همدردی شدید با مسئولان شورای واقعا عالی آموزش و پرورش که بیش از حد دغدغه مسائل دانش‌آموزان را دارند و همین یک مشکل آنان هم که حل شود، دیگر مشکل خاصی دامنگیر دانش‌آموزان نمی‌باشد؛ عرایض راهبردی خود را در راستای آنچه عرض شد، به طور مجمل تقدیم می‌داریم:

1ـ تحویل دادن: به نظر ما از بیخ نباید تلفن همراه را در مدارس ممنوع کرد. عموما سنگ بزرگ نشانه نزدن است. به هرحال تلفن همراه استفاده مفید و مثبت هم دارد و والدین را در جریان لحظه به لحظه حال و احوال فرزندانشان قرار می‌دهد. برای خوشگلی که تلفن همراه دست بچه‌شان نداده‌اند. فلذا از دانش‌آموزان در خواست شود تا موقع ورود به مدرسه، تلفن‌های خود را دو دستی تحویل بابای مدرسه دهند. هر موبایلی هم که شارژش تمام شده، بابای مدرسه زحمت شارژ آن را با پریز مدرسه بکشد. جای دوری نمی‌رود.

2ـ دایورت کردن: ناظم مدرسه یا نماینده‌ای از سوی وی، تلفن همراهی داشته باشد که دانش‌آموزان موبایل‌دار، به هنگام حضور در سر کلاس، تلفن‌های خود را روی آن دایورت کنند. هرکه دایورت نکرد، در نمره انضباطش تأثیر منفی داشته باشد. خود گوشی شاید در کلاس لازم باشد. خود بنده عزیز معلمی را می‌شناسد که برخی مباحث درسی را برای شاگردانش بلوتوث می‌کند.

3ـ نصب آنتی‌آنتن: اگر نمی‌شود در ورودی‌های مدرسه گیت‌های بازرسی نصب کرد تا هر که تلفن همراه دارد، سوت بزند و لو برود، اما می‌شود در کلاس‌های درس دستگاه‌هایی نصب کرد که باعث شود موبایل‌ها آنتن ندهند؛ یعنی آنتن‌دهی آنها بالکل مختل شود و در پاسخ به تماس گیرنده گفته شود که مشترک مورد نظر در مدرسه می‌باشد. الحمدلله در این زمینه دستمان پر است. قبلا در محیط‌هایی مثل سینما یا برخی همایش‌ها و ... این روش را تست زده‌ایم و آبرومند جواب داده است.

رضا رفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها