در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حالا که کشور در آستانه شکلگیری فضای انتخاباتی است و نامزدهای احتمالی در حال رصد اوضاع و شرایط و یارگیری احتمالی و رایزنیهای پشت پرده هستند و رسانهها خواه یا ناخواه مسحور نامها میشوند، به نظر میرسد در این میانه حساس و مهم، میتوان برای رسانهها نقشهای فعالانهتری علاوه بر نقل شایعات و واقعیات در مورد آمدن یا نیامدن افراد، در نظر گرفت.
رسانهها ـ از همه جناحها و با هرگرایشی ـ میتوانند به محض اعلام رسمی یا غیررسمی کاندیداتوری افراد در انتخابات ریاست جمهوری، اطرافیان و حامیان درجهیک نامزد احتمالی ریاست جمهوری و گزینههای محتمل برای حضور در دولت، او را رصد و به جامعه معرفی کنند، این رویکرد علاوه بر ایجاد شفافیت عرصه انتخابات و جذابتر کردن آن به مردم و رسانهها، فرصت و مجال بیشتری برای انتخاب درست میدهد و مانع بروز دیدگاههای فردگرایانه در منصب مهمی مانند ریاست جمهوری خواهد شد.
دومین رویکردی که رسانهها میتوانند داشته باشند نپذیرفتن شعار و سخنان کلی و تکراری و کلیشهای از نامزدهاست، ایجاد نوعی آلرژی مثبت در برابر حرفهای کلی و دهان پر کن، این مهم با طرح سوالات دقیق سیاسی و بخصوص اقتصادی از نامزدها میتواند شکل گیرد: سوالاتی نظیر: مالیات را چقدر کاهش/افزایش میدهید؟/ یارانهها را چقدر افزایش/کاهش میدهید؟ بلوغ سیاسی و سابقه سی و چند سال جمهوریت باید باعث شود که هیچ نامزدی نتواند پشت حرفها و شعارهای کلی و کلیشهای پنهان شود.
بهمن هدایتی - جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: