اگرچه در پارالمپیک سیدنی ورزشکاران ایران دو مدال طلا بیشتر از لندن کسب کرده بودند، اما نتایج دوره اخیر در مجموع بهتر از پارالمپیکهای 2008 پکن (که صاحب 5 طلا، 6 نقره و 3 برنز و رتبه 22 شده بودیم)، 2004 آتن و همچنین 1996 آتلانتا (که صاحب 9 طلا، 5 نقره و 3 برنز شده بودیم) بود.
همانطور که مسئولان ورزش جانبازان و معلولان در ابتدای این مسابقهها وعده داده بودند موفقیت حضور ورزش جانبازان و معلولان کشورمان در بین 15 کشور برتر جهان افتخاری بود که ثابت کرد توان و پتانسیل پیشرفت ورزشکاران ایرانی در درورههای بعدی پارالمپیک نیز میسر است و هدفگذاری حضور در بین 10 کشور برتر دوره بعد این رویداد بزرگ، مانند رقابتهای المپیک برزیل در پارالمپیک برزیل نیز کاملا واقعی و دستیافتنی خواهد بود. مشروط بر اینکه ورزشکاران کشورمان که حالا به ضریب بالایی از انگیزه و اعتماد به نفس دست یافتهاند همین تلاش و کوشش خود به منظور ارتقای فنی و افزایش آمادگی جسمانی خود را ادامه دهند و در کنار آن، مسئولان نیز به وعدههای خود در حمایت از ورزش قهرمانی و بویژه اعطای پاداشهای دلگرمکننده به قهرمانان و افتخارآفرینان ورزش و بویژه ورزش جانبازان و معلولان عمل کنند.